巴利《小部》· 本生

byādhi te vūpasammatu”.

“Ye kuñjarā sattasatā uḷārā,

Rakkhanti rattindivamuyyutāvudhā;

Dhanuggahānañca satāni soḷasa,

Kathaṁvidhe passasi bhadde sattavo”.

“Alaṅkatāyo padumuttarattacā,

Virāgitā passati haṁsagaggarā;

Tāsaṁ suṇitvā mitagītavāditaṁ,

Na dāni me tāta tathā yathā pure.

Suvaṇṇasaṅkaccadharā suviggahā,

Alaṅkatā mānusiyaccharūpamā;

Senopiyā tāta aninditaṅgiyo,

Khattiyakaññā paṭilobhayanti naṁ.

Sace ahaṁ tāta tathā yathā pure,

Patiṁ tamuñchāya punā vane bhare;

Sammānaye maṁ na ca maṁ vimānaye,

Itopi me tāta tato varaṁ siyā.

Yamannapāne vipulasmi ohite,

Nārī vimaṭṭhābharaṇā alaṅkatā;

Sabbaṅgupetā patino ca appiyā,

Abajjha tassā maraṇaṁ tato varaṁ.

Api ce daliddā kapaṇā anāḷhiyā,

Kaṭādutīyā patino ca sā piyā;

Sabbaṅgupetāyapi appiyāya,

Ayameva seyyā kapaṇāpi yā piyā”.

“Sudullabhitthī purisassa yā hitā,

Bhattitthiyā dullabho yo hito ca;

Hitā ca te sīlavatī ca bhariyā,

Janinda dhammaṁ cara sambulāya”.

“Sace tuvaṁ vipule laddhabhoge,

Issāvatiṇṇā maraṇaṁ upesi;

Ahañca te bhadde imā rājakaññā,

Sabbe te vacanakarā bhavāmā”ti.

Sambulājātakaṁ navamaṁ.