巴利《小部》· 本生

Sakehi kammehi apāpakehi,

Puññehi me laddhamidaṁ vimānaṁ’.

‘Kiṁ te vataṁ kiṁ pana brahmacariyaṁ,

Kissa suciṇṇassa ayaṁ vipāko;

Akkhāhi me nāgarājetamatthaṁ,

Kathaṁ nu te laddhamidaṁ vimānaṁ’.

‘Rājā ahosiṁ magadhānamissaro,

Duyyodhano nāma mahānubhāvo;

So ittaraṁ jīvitaṁ saṁviditvā,

Asassataṁ vipariṇāmadhammaṁ.

Annañca pānañca pasannacitto,

Sakkacca dānaṁ vipulaṁ adāsiṁ;

Opānabhūtaṁ me gharaṁ tadāsi,

Santappitā samaṇabrāhmaṇā ca.

Mālañca gandhañca vilepanañca,

Padīpiyaṁ yānamupassayañca;

Acchādanaṁ seyyamathannapānaṁ,

Sakkacca dānāni adamha tattha.

Taṁ me vataṁ taṁ pana brahmacariyaṁ,

Tassa suciṇṇassa ayaṁ vipāko;

Teneva me laddhamidaṁ vimānaṁ,

Pahūtabhakkhaṁ bahuannapānaṁ;

Naccehi gītehi cupetarūpaṁ,

Ciraṭṭhitikaṁ na ca sassatāyaṁ’.

‘Appānubhāvā taṁ mahānubhāvaṁ,

Tejassinaṁ hanti atejavanto;

Kimeva dāṭhāvudha kiṁ paṭicca,

Hatthattamāgacchi vanibbakānaṁ.

Bhayaṁ nu te anvagataṁ mahantaṁ,

Tejo nu te nānvagaṁ dantamūlaṁ;

Kimeva dāṭhāvudha kiṁ paṭicca,

Kilesamāpajji vanibbakānaṁ’.

‘Na me bhayaṁ anvagataṁ mahantaṁ,

Tejo na sakkā mama tehi hantuṁ;

Satañca dhammāni sukittitāni,

Samuddavelāva duraccayāni.

Cātuddasiṁ pañcadasiṁ aḷāra,

Uposathaṁ niccamupāvasāmi;

Athāgamuṁ soḷasa bhojaputtā,

Rajjuṁ gahetvāna daḷhañca pāsaṁ.

Bhetvāna nāsaṁ atikassa rajjuṁ,

Nayiṁsu maṁ samparigayha luddā;

Etādisaṁ dukkhamahaṁ titikkhaṁ,

Uposathaṁ appaṭikopayanto’.

‘Ekāyane taṁ pathe addasaṁsu,

Balena vaṇṇena cupetarūpaṁ;

Siriyā paññāya ca bhāvitosi,

Kiṁ patthayaṁ nāga tapo karosi’.

‘Na puttahetū na dhanassa hetu,

Na āyuno cāpi aḷāra hetu;

Manussayoniṁ abhipatthayāno,

Tasmā parakkamma tapo karomi’.

‘Tvaṁ lohitakkho vihatantaraṁso,

Alaṅkato kappitakesamassu;

Surosito lohitacandanena,

Gandhabbarājāva disā pabhāsasi.

Deviddhipattosi mahānubhāvo,

Sabbehi kāmehi samaṅgibhūto;

Pucchāmi taṁ nāgarājetamatthaṁ,

Seyyo ito kena manussaloko’.

‘Aḷāra nāññatra manussalokā,

Suddhī va saṁvijjati saṁyamo vā;

Ahañca laddhāna manussayoniṁ,

Kāhāmi jātimaraṇassa antaṁ’.

‘Saṁvaccharo me vasato tavantike,

Annena pānena upaṭṭhitosmi;

Āmantayitvāna palemi nāga,

Cirappavutthosmi ahaṁ janinda’.

‘Puttā ca dārā anujīvino ca,

Niccānusiṭṭhā upatiṭṭhathetaṁ;

Kaccinnu taṁ nābhisapittha koci,

Piyañhi me dassanaṁ tuyhaṁ aḷāra’.

‘Yathāpi mātū ca pitū agāre,

Putto piyo paṭivihito vaseyya;

Tatopi mayhaṁ idhameva seyyo,

Cittañhi te nāga mayī pasannaṁ’.

‘Maṇī mamaṁ vijjati lohitaṅko,

Dhanāharo maṇiratanaṁ uḷāraṁ;

Ādāya tvaṁ gaccha sakaṁ niketaṁ,

Laddhā dhanaṁ taṁ maṇimossajassu’.

Diṭṭhā mayā mānusakāpi kāmā,

Asassatā vipariṇāmadhammā;

Ādīnavaṁ kāmaguṇesu disvā,

Saddhāyahaṁ pabbajitomhi rāja.

Dumapphalānīva patanti māṇavā,

Daharā ca vuddhā ca sarīrabhedā;

Etampi disvā pabbajitomhi rāja,

Apaṇṇakaṁ sāmaññameva seyyo”.

“Addhā have sevitabbā sapaññā,

Bahussutā ye bahuṭhānacintino;

Nāgañca sutvāna tavañcaḷāra,

Kāhāmi puññāni anappakāni”.

“Addhā have sevitabbā sapaññā,

Bahussutā ye bahuṭhānacintino;

Nāgañca sutvāna mamañca rāja,

Karohi puññāni anappakānī”ti.

Saṅkhapālajātakaṁ catutthaṁ.