巴利《小部》· 本生

Evampi vosaggavibhaṅgamāhu.

Caṇḍālaputtopi adhicca vede,

Bhāseyya mante kusalo matīmā;

Na tassa muddhāpi phaleyya sattadhā,

Mantā ime attavadhāya katā.

Vācākatā giddhikatā gahītā,

Dummocayā kabyapathānupannā;

Bālāna cittaṁ visame niviṭṭhaṁ,

Tadappapaññā abhisaddahanti.

Sīhassa byagghassa ca dīpino ca,

Na vijjatī porisiyaṁ balena;

Manussabhāvo ca gavaṁva pekkho,

Jātī hi tesaṁ asamā samānā.

Sace ca rājā pathaviṁ vijitvā,

Sajīvavā assavapārisajjo;

Sayameva so sattusaṅghaṁ vijeyya,

Tassappajā niccasukhī bhaveyya.

Khattiyamantā ca tayo ca vedā,

Atthena ete samakā bhavanti;

Tesañca atthaṁ avinicchinitvā,

Na bujjhatī oghapathaṁva channaṁ.

Khattiyamantā ca tayo ca vedā,

Atthena ete samakā bhavanti;

Lābho alābho ayaso yaso ca,

Sabbeva tesaṁ catunnañca dhammā.

Yathāpi ibbhā dhanadhaññahetu,

Kammāni karonti puthū pathabyā;

Tevijjasaṅghā ca tatheva ajja,

Kammāni karonti puthū pathabyā.

Ibbhehi ye te samakā bhavanti,

Niccussukā kāmaguṇesu yuttā;

Kammāni karonti puthū pathabyā,

Tadappapaññā dvirasaññurā te”.

(…)

“Kassa bherī mudiṅgā ca,

saṅkhāpaṇavadindimā;

Purato paṭipannāni,

hāsayantā rathesabhaṁ.

Kassa kañcanapaṭṭena,

puthunā vijjuvaṇṇinā;

Yuvā kalāpasannaddho,

ko eti siriyā jalaṁ.

Ukkāmukhapahaṭṭhaṁva,

khadiraṅgārasannibhaṁ;

Mukhañca rucirā bhāti,

ko eti siriyā jalaṁ.

Kassa jambonadaṁ chattaṁ,

sasalākaṁ manoramaṁ;

Ādiccaraṁsāvaraṇaṁ,

ko eti siriyā jalaṁ.

Kassa aṅgaṁ pariggayha,

vālabījanimuttamaṁ;

Ubhato varapuññassa,

muddhani uparūpari.

Kassa pekhuṇahatthāni,

citrāni ca mudūni ca;

Kañcanamaṇidaṇḍāni,

caranti dubhato mukhaṁ.

Khadiraṅgāravaṇṇābhā,

ukkāmukhapahaṁsitā;

Kassete kuṇḍalā vaggū,

sobhanti dubhato mukhaṁ.

Kassa vātena chupitā,

niddhantā mudukāḷakā;

Sobhayanti nalāṭantaṁ,

nabhā vijjurivuggatā.

Kassa etāni akkhīni,

āyatāni puthūni ca;

Ko sobhati visālakkho,

kassetaṁ uṇṇajaṁ mukhaṁ.

Kassete lapanajātā,

suddhā saṅkhavarūpamā;

Bhāsamānassa sobhanti,

dantā kuppilasādisā.

Kassa lākhārasasamā,

hatthapādā sukhedhitā;

Ko so bimboṭṭhasampanno,

divā sūriyova bhāsati.

Himaccaye himavati,

mahāsālova pupphito;

Ko so odātapāvāro,

jayaṁ indova sobhati.

Suvaṇṇapīḷakākiṇṇaṁ,

maṇidaṇḍavicittakaṁ;

Ko so parisamogayha,

īsaṁ khaggaṁ pamuñcati.

Suvaṇṇavikatā cittā,

sukatā cittasibbanā;

Ko so omuñcate pādā,

namo katvā mahesino”.

“Dhataraṭṭhā hi te nāgā,

iddhimanto yasassino;

Samuddajāya uppannā,

nāgā ete mahiddhikā”ti.

Bhūridattajātakaṁ chaṭṭhaṁ.