巴利《小部》· 长老譬喻

Ratanagabbhaṁ pavisitvā,

kesarīva guhāsayā.

Mahārahamhi sayane,

sīhaseyyamakappayuṁ;

Sampajānā samuṭṭhāya,

sayane pallaṅkamābhujuṁ.

Gocaraṁ sabbabuddhānaṁ,

jhānaratisamappitā;

Aññe dhammāni desenti,

aññe kīḷanti iddhiyā.

Aññe abhiññā appenti,

abhiññā vasibhāvitā;

Vikubbanā vikubbanti,

aññenekasahassiyo.

Buddhāpi buddhe pucchanti,

visayaṁ sabbaññumālayaṁ;

Gambhīraṁ nipuṇaṁ ṭhānaṁ,

paññāya vinibujjhare.

Sāvakā buddhe pucchanti,

buddhā pucchanti sāvake;

Aññamaññañca pucchitvā,

aññoññaṁ byākaronti te.

Buddhā paccekabuddhā ca,

sāvakā paricārakā;

Evaṁ sakāya ratiyā,

pāsādebhiramanti te.

Chattā tiṭṭhantu ratanā,

kañcanāveḷapantikā;

Muttājālaparikkhittā,

sabbe dhārentu matthake.

Bhavantu ceḷavitānā,

soṇṇatārakacittitā;

Vicittamalyavitatā,

sabbe dhārentu matthake.

Vitatā malyadāmehi,

gandhadāmehi sobhitā;

Dussadāmaparikiṇṇā,

ratanadāmabhūsitā.

Pupphābhikiṇṇā sucittā,

surabhigandhabhūsitā;

Gandhapañcaṅgulakatā,

hemacchadanachāditā.

Catuddisā pokkharañño,

padumuppalasanthatā;

Sovaṇṇarūpā khāyantu,

padmareṇurajuggatā.

Pupphantu pādapā sabbe,

pāsādassa samantato;

Sayañca pupphā muñcitvā,

gantvā bhavanamokiruṁ.

Sikhino tattha naccantu,

dibbahaṁsā pakūjare;

Karavīkā ca gāyantu,

dijasaṅghā samantato.

Bheriyo sabbā vajjantu,

vīṇā sabbā rasantu tā;

Sabbā saṅgīti vattantu,

pāsādassa samantato.

Yāvatā buddhakhettamhi,

cakkavāḷe tato pare;

Mahantā jotisampannā,

acchinnā ratanāmayā.

Tiṭṭhantu soṇṇapallaṅkā,

dīparukkhā jalantu te;

Bhavantu ekapajjotā,

dasasahassiparamparā.

Gaṇikā lāsikā ceva,

naccantu accharāgaṇā;

Nānāraṅgā padissantu,

pāsādassa samantato.

Dumagge pabbatagge vā,

sinerugirimuddhani;

Ussāpemi dhajaṁ sabbaṁ,

vicittaṁ pañcavaṇṇikaṁ.

Narā nāgā ca gandhabbā,

sabbe devā upentu te;

Namassantā pañjalikā,

pāsādaṁ parivārayuṁ.

Yaṁ kiñci kusalaṁ kammaṁ,

kattabbaṁ kiriyaṁ mama;

Kāyena vācā manasā,

tidase sukataṁ kataṁ.

Ye sattā saññino atthi,

ye ca sattā asaññino;

Kataṁ puññaphalaṁ mayhaṁ,

sabbe bhāgī bhavantu te.

Yesaṁ kataṁ suviditaṁ,

dinnaṁ puññaphalaṁ mayā;

Ye ca tattha na jānanti,

devā gantvā nivedayuṁ.

Sabbalokamhi ye sattā,

Jīvantāhārahetukā;

Manuññaṁ bhojanaṁ sabbaṁ,

Labhantu mama cetasā.

Manasā dānaṁ mayā dinnaṁ,

manasā pasādamāvahiṁ;

Pūjitā sabbasambuddhā,

paccekā jinasāvakā.

Tena kammena sukatena,

cetanāpaṇidhīhi ca;

Jahitvā mānusaṁ dehaṁ,

tāvatiṁsamagacchahaṁ.

Duve bhave pajānāmi,

devatte atha mānuse;

Aññaṁ gatiṁ na jānāmi,

manasā patthanāphalaṁ.

Devānaṁ adhiko homi,

bhavāmi manujādhipo;

Rūpalakkhaṇasampanno,

paññāya asamo bhave.

Bhojanaṁ vividhaṁ seṭṭhaṁ,

Ratanañca anappakaṁ;

Vividhāni ca vatthāni,

Nabhā khippaṁ upenti maṁ.

Pathabyā pabbate ceva,

ākāse udake vane;

Yaṁ yaṁ hatthaṁ pasāremi,

dibbā bhakkhā upenti maṁ.

Pathabyā pabbate ceva,

ākāse udake vane;