巴利《小部》· 长老譬喻

Therāpadāna

Paṁsukūlavagga

Paṁsukūlasaññakattheraapadāna

“Tisso nāmāsi bhagavā,

sayambhū aggapuggalo;

Paṁsukūlaṁ ṭhapetvāna,

vihāraṁ pāvisī jino.

Vinataṁ dhanumādāya,

bhakkhatthāya cariṁ ahaṁ;

Maṇḍalaggaṁ gahetvāna,

kānanaṁ pāvisiṁ ahaṁ.

Tatthaddasaṁ paṁsukūlaṁ,

dumagge laggitaṁ tadā;

Cāpaṁ tattheva nikkhippa,

sire katvāna añjaliṁ.

Pasannacitto sumano,

vipulāya ca pītiyā;

Buddhaseṭṭhaṁ saritvāna,

paṁsukūlaṁ avandahaṁ.

Dvenavute ito kappe,

paṁsukūlamavandahaṁ;

Duggatiṁ nābhijānāmi,

vandanāya idaṁ phalaṁ.

Kilesā jhāpitā mayhaṁ,

bhavā sabbe samūhatā;

Nāgova bandhanaṁ chetvā,

viharāmi anāsavo.

Svāgataṁ vata me āsi,

mama buddhassa santike;

Tisso vijjā anuppattā,

kataṁ buddhassa sāsanaṁ.

Paṭisambhidā catasso,

vimokkhāpi ca aṭṭhime;

Chaḷabhiññā sacchikatā,

kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā paṁsukūlasaññako thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Paṁsukūlasaññakattherassāpadānaṁ paṭhamaṁ.