巴利《小部》· 长老譬喻

Therāpadāna

Tiṇadāyakavagga

Sugandhattheraapadāna

“Imamhi bhaddake kappe,

brahmabandhu mahāyaso;

Kassapo nāma gottena,

uppajji vadataṁ varo.

Anubyañjanasampanno,

bāttiṁsavaralakkhaṇo;

Byāmappabhāparivuto,

raṁsijālasamotthaṭo.

Assāsetā yathā cando,

sūriyova pabhaṅkaro;

Nibbāpetā yathā megho,

sāgarova guṇākaro.

Dharaṇīriva sīlena,

himavāva samādhinā;

Ākāso viya paññāya,

asaṅgo anilo yathā.

Sa kadāci mahāvīro,

parisāsu visārado;

Saccāni sampakāseti,

uddharanto mahājanaṁ.

Tadā hi bārāṇasiyaṁ,

seṭṭhiputto mahāyaso;

Āsahaṁ dhanadhaññassa,

pahūtassa bahū tadā.

Jaṅghāvihāraṁ vicaraṁ,

migadāyamupeccahaṁ;

Addasaṁ virajaṁ buddhaṁ,

desentaṁ amataṁ padaṁ.

Visaṭṭhakantavacanaṁ,

karavīkasamassaraṁ;

Haṁsarutehi nigghosaṁ,

viññāpentaṁ mahājanaṁ.

Disvā devātidevaṁ taṁ,

sutvāva madhuraṁ giraṁ;

Pahāyanappake bhoge,

pabbajiṁ anagāriyaṁ.

Evaṁ pabbajito cāhaṁ,

na cirena bahussuto;

Ahosiṁ dhammakathiko,

vicittapaṭibhānavā.

Mahāparisamajjhehaṁ,

haṭṭhacitto punappunaṁ;

Vaṇṇayiṁ hemavaṇṇassa,

vaṇṇaṁ vaṇṇavisārado.

‘Esa khīṇāsavo buddho,

anīgho chinnasaṁsayo;

Sabbakammakkhayaṁ patto,

vimuttopadhisaṅkhaye.

Esa so bhagavā buddho,

esa sīho anuttaro;

Sadevakassa lokassa,

brahmacakkappavattako.

Danto dametā santo ca,

sametā nibbuto isi;

Nibbāpetā ca assattho,

assāsetā mahājanaṁ.

Vīro sūro ca vikkanto,

pañño kāruṇiko vasī;

Vijitāvī ca sa jino,

appagabbo anālayo.

Aneñjo acalo dhīmā,

amoho asamo muni;

Dhorayho usabho nāgo,

sīho sakko garūsupi.

Virāgo vimalo brahmā,

vādī sūro raṇañjaho;

Akhilo ca visallo ca,

asamo saṁyato suci.

Brāhmaṇo samaṇo nātho,

bhisakko sallakattako;

Yodho buddho sutāsuto,

acalo mudito sito.

Dhātā dhatā ca santi ca,

kattā netā pakāsitā;

Sampahaṁsitā bhettā ca,

chettā sotā pasaṁsitā.

Akhilo ca visallo ca,

anīgho akathaṅkathī;

Anejo virajo kattā,

gandhā vattā pasaṁsitā.

Tāretā atthakāretā,

kāretā sampadāritā;

Pāpetā sahitā kantā,

hantā ātāpī tāpaso.

Samacitto samasamo,

asahāyo dayālayo;

Accherasatto akuho,

katāvī isisattamo.

Nittiṇṇakaṅkho nimmāno,

appameyyo anūpamo;

Sabbavākyapathātīto,

saccaneyyantagū jino.

Sattasāravare tasmiṁ,

Pasādo amatāvaho;

Tasmā buddhe ca dhamme ca,

Saṅghe saddhā mahatthikā’.

Guṇehi evamādīhi,

tilokasaraṇuttamaṁ;

Vaṇṇento parisāmajjhe,

akaṁ dhammakathaṁ ahaṁ.

Tato cutāhaṁ tusite,

anubhotvā mahāsukhaṁ;

Tato cuto manussesu,

jāto homi sugandhiko.

Nissāso mukhagandho ca,

dehagandho tatheva me;

Sedagandho ca satataṁ,

sabbagandhova hoti me.

Mukhagandho sadā mayhaṁ,

padumuppalacampako;

Parisanto sadā vāti,

sarīro ca tatheva me.

Guṇatthavassa sabbantaṁ,

Phalaṁ tu paramabbhutaṁ;

Ekaggamanasā sabbe,

Vaṇṇayissaṁ suṇātha me.

Guṇaṁ buddhassa vatvāna,