巴利《小部》· 长老譬喻

Therāpadāna

Kaccāyanavagga

Mahākappinattheraapadāna

“Padumuttaro nāma jino,

sabbadhammāna pāragū;

Udito ajaṭākāse,

ravīva saradambare.

Vacanābhāya bodheti,

veneyyapadumāni so;

Kilesapaṅkaṁ soseti,

matiraṁsīhi nāyako.

Titthiyānaṁ yase hanti,

khajjotābhā yathā ravi;

Saccatthābhaṁ pakāseti,

ratanaṁva divākaro.

Guṇānaṁ āyatibhūto,

ratanānaṁva sāgaro;

Pajjunnoriva bhūtāni,

dhammameghena vassati.

Akkhadasso tadā āsiṁ,

nagare haṁsasavhaye;

Upecca dhammamassosiṁ,

jalajuttamanāmino.

Ovādakassa bhikkhūnaṁ,

sāvakassa katāvino;

Guṇaṁ pakāsayantassa,

tappayantassa me manaṁ.

Sutvā patīto sumano,

nimantetvā tathāgataṁ;

Sasissaṁ bhojayitvāna,

taṁ ṭhānamabhipatthayiṁ.

Tadā haṁsasamabhāgo,

haṁsadundubhinissano;

‘Passathetaṁ mahāmattaṁ,

vinicchayavisāradaṁ.

Patitaṁ pādamūle me,

samuggatatanūruhaṁ;

Jīmūtavaṇṇaṁ pīṇaṁsaṁ,

pasannanayanānanaṁ.

Parivārena mahatā,

rājayuttaṁ mahāyasaṁ;

Eso katāvino ṭhānaṁ,

pattheti muditāsayo.

Iminā paṇipātena,

cāgena paṇidhīhi ca;

Kappasatasahassāni,

nupapajjati duggatiṁ.

Devesu devasobhaggaṁ,

manussesu mahantataṁ;

Anubhotvāna sesena,

nibbānaṁ pāpuṇissati.

Satasahassito kappe,

okkākakulasambhavo;

Gotamo nāma gottena,

satthā loke bhavissati.

Tassa dhammesu dāyādo,

oraso dhammanimmito;

Kappino nāma nāmena,

hessati satthu sāvako’.

Tatohaṁ sukataṁ kāraṁ,

katvāna jinasāsane;

Jahitvā mānusaṁ dehaṁ,

tusitaṁ agamāsahaṁ.

Devamānusarajjāni,

sataso anusāsiya;

Bārāṇasiyamāsanne,

jāto keniyajātiyaṁ.

Sahassaparivārena,

sapajāpatiko ahaṁ;

Pañca paccekabuddhānaṁ,

satāni samupaṭṭhahiṁ.

Temāsaṁ bhojayitvāna,

pacchādamha ticīvaraṁ;

Tato cutā mayaṁ sabbe,

ahumha tidasūpagā.

Puno sabbe manussattaṁ,

agamimha tato cutā;

Kukkuṭamhi pure jātā,

himavantassa passato.

Kappino nāmahaṁ āsiṁ,

rājaputto mahāyaso;

Sesāmaccakule jātā,

mameva parivārayuṁ.

Mahārajjasukhaṁ patto,

sabbakāmasamiddhimā;

Vāṇijehi samakkhātaṁ,

buddhuppādamahaṁ suṇiṁ.

‘Buddho loke samuppanno,

asamo ekapuggalo;

So pakāseti saddhammaṁ,

amataṁ sukhamuttamaṁ.

Suyuttā tassa sissā ca,

sumuttā ca anāsavā’;

Sutvā nesaṁ suvacanaṁ,

sakkaritvāna vāṇije.

Pahāya rajjaṁ sāmacco,

nikkhamiṁ buddhamāmako;

Nadiṁ disvā mahācandaṁ,

pūritaṁ samatittikaṁ.

Appatiṭṭhaṁ anālambaṁ,

duttaraṁ sīghavāhiniṁ;

Guṇaṁ saritvā buddhassa,

sotthinā samatikkamiṁ.

‘Bhavasotaṁ sace buddho,

tiṇṇo lokantagū vidū;

Etena saccavajjena,

gamanaṁ me samijjhatu.

Yadi santigamo maggo,

mokkho caccantikaṁ sukhaṁ;

Etena saccavajjena,

gamanaṁ me samijjhatu.

Saṅgho ce tiṇṇakantāro,

puññakkhetto anuttaro;

Etena saccavajjena,

gamanaṁ me samijjhatu’.

Saha kate saccavare,

maggā apagataṁ jalaṁ;

Tato sukhena uttiṇṇo,

nadītīre manorame.

Nisinnaṁ addasaṁ buddhaṁ,