巴利《小部》· 长老譬喻

Therāpadāna

Kaccāyanavagga

Dabbamallaputtattheraapadāna

“Padumuttaro nāma jino,

sabbalokavidū muni;

Ito satasahassamhi,

kappe uppajji cakkhumā.

Ovādako viññāpako,

tārako sabbapāṇinaṁ;

Desanākusalo buddho,

tāresi janataṁ bahuṁ.

Anukampako kāruṇiko,

hitesī sabbapāṇinaṁ;

Sampatte titthiye sabbe,

pañcasīle patiṭṭhapi.

Evaṁ nirākulaṁ āsi,

suññataṁ titthiyehi ca;

Vicittaṁ arahantehi,

vasībhūtehi tādibhi.

Ratanānaṭṭhapaññāsaṁ,

uggato so mahāmuni;

Kañcanagghiyasaṅkāso,

bāttiṁsavaralakkhaṇo.

Vassasatasahassāni,

āyu vijjati tāvade;

Tāvatā tiṭṭhamāno so,

tāresi janataṁ bahuṁ.

Tadāhaṁ haṁsavatiyaṁ,

seṭṭhiputto mahāyaso;

Upetvā lokapajjotaṁ,

assosiṁ dhammadesanaṁ.

Senāsanāni bhikkhūnaṁ,

paññāpentaṁ sasāvakaṁ;

Kittayantassa vacanaṁ,

suṇitvā mudito ahaṁ.

Adhikāraṁ sasaṅghassa,

katvā tassa mahesino;

Nipacca sirasā pāde,

taṁ ṭhānamabhipatthayiṁ.

Tadāha sa mahāvīro,

mama kammaṁ pakittayaṁ;

‘Yo sasaṅghamabhojesi,

sattāhaṁ lokanāyakaṁ.

Soyaṁ kamalapattakkho,

sīhaṁso kanakattaco;

Mama pādamūle nipati,

patthayaṁ ṭhānamuttamaṁ.

Satasahassito kappe,

okkākakulasambhavo;

Gotamo nāma gottena,

satthā loke bhavissati.

Sāvako tassa buddhassa,

dabbo nāmena vissuto;

Senāsanapaññāpako,

aggo hessatiyaṁ tadā’.

Tena kammena sukatena,

cetanāpaṇidhīhi ca;

Jahitvā mānusaṁ dehaṁ,

tāvatiṁsamagacchahaṁ.

Satānaṁ tīṇikkhattuñca,

devarajjamakārayiṁ;

Satānaṁ pañcakkhattuñca,

cakkavattī ahosahaṁ.

Padesarajjaṁ vipulaṁ,

gaṇanāto asaṅkhiyaṁ;

Sabbattha sukhito āsiṁ,

tassa kammassa vāhasā.

Ekanavutito kappe,

vipassī nāma nāyako;

Uppajji cārudassano,

sabbadhammavipassako.

Duṭṭhacitto upavadiṁ,

sāvakaṁ tassa tādino;

Sabbāsavaparikkhīṇaṁ,

suddhoti ca vijāniya.

Tasseva naravīrassa,

sāvakānaṁ mahesinaṁ;

Salākañca gahetvāna,

khīrodanamadāsahaṁ.

Imamhi bhaddake kappe,

brahmabandhu mahāyaso;

Kassapo nāma gottena,

uppajji vadataṁ varo.

Sāsanaṁ jotayitvāna,

abhibhuyya kutitthiye;

Vineyye vinayitvāva,

nibbuto so sasāvako.

Sasisse nibbute nāthe,

atthamentamhi sāsane;

Devā kandiṁsu saṁviggā,

muttakesā rudammukhā.

‘Nibbāyissati dhammakkho,

na passissāma subbate;

Na suṇissāma saddhammaṁ,

aho no appapuññatā’.

Tadāyaṁ pathavī sabbā,

acalā sā calācalā;

Sāgaro ca sasokova,

vinadī karuṇaṁ giraṁ.

Catuddisā dundubhiyo,

nādayiṁsu amānusā;

Samantato asaniyo,

phaliṁsu ca bhayāvahā.

Ukkā patiṁsu nabhasā,

dhūmaketu ca dissati;

Sadhūmā jālavaṭṭā ca,

raviṁsu karuṇaṁ migā.

Uppāde dāruṇe disvā,

sāsanatthaṅgasūcake;

Saṁviggā bhikkhavo satta,

cintayimha mayaṁ tadā.

‘Sāsanena vināmhākaṁ,

jīvitena alaṁ mayaṁ;

Pavisitvā mahāraññaṁ,

yuñjāma jinasāsanaṁ’.

Addasamha tadāraññe,

ubbiddhaṁ selamuttamaṁ;

Nisseṇiyā tamāruyha,

nisseṇiṁ pātayimhase.

Tadā ovadi no thero,