巴利《小部》· 长老譬喻

Therāpadāna

Kaccāyanavagga

Rādhattheraapadāna

“Padumuttaro nāma jino,

sabbalokavidū muni;

Ito satasahassamhi,

kappe uppajji cakkhumā.

Ovādako viññāpako,

tārako sabbapāṇinaṁ;

Desanākusalo buddho,

tāresi janataṁ bahuṁ.

Anukampako kāruṇiko,

hitesī sabbapāṇinaṁ;

Sampatte titthiye sabbe,

pañcasīle patiṭṭhapi.

Evaṁ nirākulaṁ āsi,

suññataṁ titthiyehi ca;

Vicittaṁ arahantehi,

vasībhūtehi tādibhi.

Ratanānaṭṭhapaññāsaṁ,

uggato so mahāmuni;

Kañcanagghiyasaṅkāso,

bāttiṁsavaralakkhaṇo.

Vassasatasahassāni,

āyu vijjati tāvade;

Tāvatā tiṭṭhamāno so,

tāresi janataṁ bahuṁ.

Tadāhaṁ haṁsavatiyaṁ,

brāhmaṇo mantapāragū;

Upecca taṁ naravaraṁ,

assosiṁ dhammadesanaṁ.

Paññāpentaṁ mahāvīraṁ,

parisāsu visāradaṁ;

Paṭibhāneyyakaṁ bhikkhuṁ,

etadagge vināyakaṁ.

Tadāhaṁ kāraṁ katvāna,

sasaṅghe lokanāyake;

Nipacca sirasā pāde,

taṁ ṭhānaṁ abhipatthayiṁ.

Tato maṁ bhagavā āha,

siṅgīnikkhasamappabho;

Sarena rajanīyena,

kilesamalahārinā.

‘Sukhī bhavassu dīghāyu,

sijjhatu paṇidhī tava;

Sasaṅghe me kataṁ kāraṁ,

atīva vipulaṁ tayā.

Satasahassito kappe,

okkākakulasambhavo;

Gotamo nāma gottena,

satthā loke bhavissati.

Tassa dhammesu dāyādo,

oraso dhammanimmito;

Rādhoti nāmadheyyena,

hessati satthu sāvako.

Sa te hetuguṇe tuṭṭho,

sakyaputto narāsabho;

Paṭibhāneyyakānaggaṁ,

paññapessati nāyako’.

Taṁ sutvā mudito hutvā,

yāvajīvaṁ tadā jinaṁ;

Mettacitto paricariṁ,

sato paññāsamāhito.

Tena kammena sukatena,

cetanāpaṇidhīhi ca;

Jahitvā mānusaṁ dehaṁ,

tāvatiṁsamagacchahaṁ.

Satānaṁ tīṇikkhattuñca,

devarajjamakārayiṁ;

Satānaṁ pañcakkhattuñca,

cakkavattī ahosahaṁ.

Padesarajjaṁ vipulaṁ,

gaṇanāto asaṅkhiyaṁ;

Sabbattha sukhito āsiṁ,

tassa kammassa vāhasā.

Pacchime bhave sampatte,

giribbajapuruttame;

Jāto vippakule niddhe,

vikalacchādanāsane.

Kaṭacchubhikkhaṁ pādāsiṁ,

sāriputtassa tādino;

Yadā jiṇṇo ca vuddho ca,

tadārāmamupāgamiṁ.

Pabbajati na maṁ koci,

jiṇṇadubbalathāmakaṁ;

Tena dīno vivaṇṇaṅgo,

soko cāsiṁ tadā ahaṁ.

Disvā mahākāruṇiko,

mamamāha mahāmuni;

‘Kimatthaṁ puttasokaṭṭo,

brūhi te cittajaṁ rujaṁ’.

‘Pabbajjaṁ na labhe vīra,

svākkhāte tava sāsane;

Tena sokena dīnosmi,

saraṇaṁ hohi nāyaka’.

Tadā bhikkhū samānetvā,

apucchi munisattamo;

‘Imassa adhikāraṁ ye,

saranti byāharantu te’.

Sāriputto tadāvoca,

‘kāramassa sarāmahaṁ;

Kaṭacchubhikkhaṁ dāpesi,

piṇḍāya carato mama’.

‘Sādhu sādhu kataññūsi,

sāriputta imaṁ tuvaṁ;

Pabbājehi dijaṁ vuḍḍhaṁ,

hessatājāniyo ayaṁ’.

Tato alatthaṁ pabbajjaṁ,

kammavācopasampadaṁ;

Na cireneva kālena,

pāpuṇiṁ āsavakkhayaṁ.

Sakkaccaṁ munino vākyaṁ,

suṇāmi mudito yato;

Paṭibhāneyyakānaggaṁ,

tato maṁ ṭhapayī jino.

Kilesā jhāpitā mayhaṁ,

…pe…

viharāmi anāsavo.

Svāgataṁ vata me āsi,

…pe…