巴利《小部》· 长老譬喻

Therāpadāna

Bhaddiyavagga

Sīvalittheraapadāna

“Padumuttaro nāma jino,

sabbadhammesu cakkhumā;

Ito satasahassamhi,

kappe uppajji nāyako.

Sīlaṁ tassa asaṅkheyyaṁ,

samādhi vajirūpamo;

Asaṅkheyyaṁ ñāṇavaraṁ,

vimutti ca anopamā.

Manujāmaranāgānaṁ,

brahmānañca samāgame;

Samaṇabrāhmaṇākiṇṇe,

dhammaṁ desesi nāyako.

Sasāvakaṁ mahālābhiṁ,

puññavantaṁ jutindharaṁ;

Ṭhapesi etadaggamhi,

parisāsu visārado.

Tadāhaṁ khattiyo āsiṁ,

nagare haṁsasavhaye;

Sutvā jinassa taṁ vākyaṁ,

sāvakassa guṇaṁ bahuṁ.

Nimantayitvā sattāhaṁ,

bhojayitvā sasāvakaṁ;

Mahādānaṁ daditvāna,

taṁ ṭhānamabhipatthayiṁ.

Tadā maṁ vinataṁ pāde,

disvāna purisāsabho;

Sarena mahatā vīro,

idaṁ vacanamabravi.

‘Tato jinassa vacanaṁ,

sotukāmā mahājanā;

Devadānavagandhabbā,

brahmāno ca mahiddhikā’.

Samaṇabrāhmaṇā ceva,

namassiṁsu katañjalī;

‘Namo te purisājañña,

namo te purisuttama.

Khattiyena mahādānaṁ,

dinnaṁ sattāhikampi vo;

Sotukāmā phalaṁ tassa,

byākarohi mahāmune’.

Tato avoca bhagavā,

‘suṇātha mama bhāsitaṁ;

Appameyyamhi buddhamhi,

sasaṅghamhi patiṭṭhitā.

Dakkhiṇā tāya ko vattā,

appameyyaphalā hi sā;

Api ce sa mahābhogo,

ṭhānaṁ pattheti uttamaṁ.

Lābhī vipulalābhānaṁ,

yathā bhikkhu sudassano;

Tathāhampi bhaveyyanti,

lacchase taṁ anāgate.

Satasahassito kappe,

okkākakulasambhavo;

Gotamo nāma gottena,

satthā loke bhavissati.

Tassa dhammesu dāyādo,

oraso dhammanimmito;

Sīvali nāma nāmena,

hessati satthu sāvako’.

Tena kammena sukatena,

cetanāpaṇidhīhi ca;

Jahitvā mānusaṁ dehaṁ,

tāvatiṁsūpago ahaṁ.

Ekanavutito kappe,

vipassī lokanāyako;

Uppajji cārudassano,

sabbadhammavipassako.

Tadāhaṁ bandhumatiyaṁ,

kulassaññatarassa ca;

Dayito passito ceva,

āsiṁ kammantavāvaṭo.

Tadā aññataro pūgo,

vipassissa mahesino;

Parivesaṁ akārayi,

mahantamativissutaṁ.

Niṭṭhite ca mahādāne,

daduṁ khajjakasañhitaṁ;

Navaṁ dadhiṁ madhuñceva,

vicinaṁ neva addasuṁ.

Tadāhaṁ taṁ gahetvāna,

navaṁ dadhiṁ madhumpi ca;

Kammassāmigharaṁ gacchiṁ,

tamesantā mamaddasuṁ.

Sahassamapi datvāna,

nālabhiṁsu ca taṁ dvayaṁ;

Tatohaṁ evaṁ cintesiṁ,

‘netaṁ hessati orakaṁ.

Yathā ime janā sabbe,

sakkaronti tathāgataṁ;

Ahampi kāraṁ kassāmi,

sasaṅghe lokanāyake’.

Tadāhamevaṁ cintetvā,

dadhiṁ madhuñca ekato;

Madditvā lokanāthassa,

sasaṅghassa adāsahaṁ.

Tena kammena sukatena,

cetanāpaṇidhīhi ca;

Jahitvā mānusaṁ dehaṁ,

tāvatiṁsamagacchahaṁ.

Punāhaṁ bārāṇasiyaṁ,

rājā hutvā mahāyaso;

Sattukassa tadā duṭṭho,

dvārarodhamakārayiṁ.

Tadā tapassino ruddhā,

ekāhaṁ rakkhitā ahuṁ;

Tato tassa vipākena,

pāpatiṁ nirayaṁ bhusaṁ.

Pacchime ca bhave dāni,

jātohaṁ koliye pure;

Suppavāsā ca me mātā,

mahāli licchavī pitā.

Khattiye puññakammena,

dvārarodhassa vāhasā;

Satta vassāni nivasiṁ,

mātukucchimhi dukkhito.

Sattāhaṁ dvāramūḷhohaṁ,