巴利《小部》· 长老偈

Theragāthā 16.4

Vīsatinipāta

Paṭhamavagga

Raṭṭhapālattheragāthā

“Passa cittakataṁ bimbaṁ,

arukāyaṁ samussitaṁ;

Āturaṁ bahusaṅkappaṁ,

yassa natthi dhuvaṁ ṭhiti.

Passa cittakataṁ rūpaṁ,

maṇinā kuṇḍalena ca;

Aṭṭhiṁ tacena onaddhaṁ,

saha vatthehi sobhati.

Alattakakatā pādā,

mukhaṁ cuṇṇakamakkhitaṁ;

Alaṁ bālassa mohāya,

no ca pāragavesino.

Aṭṭhapadakatā kesā,

nettā añjanamakkhitā;

Alaṁ bālassa mohāya,

no ca pāragavesino.

Añjanīva navā cittā,

pūtikāyo alaṅkato;

Alaṁ bālassa mohāya,

no ca pāragavesino.

Odahi migavo pāsaṁ,

nāsadā vāguraṁ migo;

Bhutvā nivāpaṁ gacchāma,

kandante migabandhake.

Chinno pāso migavassa,

nāsadā vāguraṁ migo;

Bhutvā nivāpaṁ gacchāma,

socante migaluddake.

Passāmi loke sadhane manusse,

Laddhāna vittaṁ na dadanti mohā;

Luddhā dhanaṁ sannicayaṁ karonti,

Bhiyyova kāme abhipatthayanti.

Rājā pasayhappathaviṁ vijetvā,

Sasāgarantaṁ mahimāvasanto;

Oraṁ samuddassa atittarūpo,

Pāraṁ samuddassapi patthayetha.

Rājā ca aññe ca bahū manussā,

Avītataṇhā maraṇaṁ upenti;

Ūnāva hutvāna jahanti dehaṁ,

Kāmehi lokamhi na hatthi titti.

Kandanti naṁ ñātī pakiriya kese,

Aho vatā no amarāti cāhu;

Vatthena naṁ pārutaṁ nīharitvā,

Citaṁ samodhāya tato ḍahanti.

So ḍayhati sūlehi tujjamāno,

Ekena vatthena pahāya bhoge;

Na mīyamānassa bhavanti tāṇā,

Ñātī ca mittā atha vā sahāyā.

Dāyādakā tassa dhanaṁ haranti,

Satto pana gacchati yena kammaṁ;

Na mīyamānaṁ dhanamanveti kiñci,

Puttā ca dārā ca dhanañca raṭṭhaṁ.

Na dīghamāyuṁ labhate dhanena,

Na cāpi vittena jaraṁ vihanti;

Appaṁ hidaṁ jīvitamāhu dhīrā,

Asassataṁ vippariṇāmadhammaṁ.

Aḍḍhā daliddā ca phusanti phassaṁ,

Bālo ca dhīro ca tatheva phuṭṭho;

Bālo hi bālyā vadhitova seti,

Dhīro ca no vedhati phassaphuṭṭho.

Tasmā hi paññāva dhanena seyyā,

Yāya vosānamidhādhigacchati;

Abyositattā hi bhavābhavesu,

Pāpāni kammāni karoti mohā.

Upeti gabbhañca parañca lokaṁ,

Saṁsāramāpajja paramparāya;

Tassappapañño abhisaddahanto,

Upeti gabbhañca parañca lokaṁ.

Coro yathā sandhimukhe gahīto,

Sakammunā haññati pāpadhammo;

Evaṁ pajā pecca paramhi loke,

Sakammunā haññati pāpadhammo.

Kāmā hi citrā madhurā manoramā,

Virūparūpena mathenti cittaṁ;

Ādīnavaṁ kāmaguṇesu disvā,

Tasmā ahaṁ pabbajitomhi rāja.

Dumapphalānīva patanti māṇavā,

Daharā ca vuḍḍhā ca sarīrabhedā;

Etampi disvā pabbajitomhi rāja,

Apaṇṇakaṁ sāmaññameva seyyo.

Saddhāyāhaṁ pabbajito,

upeto jinasāsane;

Avañjhā mayhaṁ pabbajjā,

anaṇo bhuñjāmi bhojanaṁ.

Kāme ādittato disvā,

Jātarūpāni satthato;

Gabbhavokkantito dukkhaṁ,

Nirayesu mahabbhayaṁ.

Etamādīnavaṁ ñatvā,

saṁvegaṁ alabhiṁ tadā;

Sohaṁ viddho tadā santo,

sampatto āsavakkhayaṁ.

Pariciṇṇo mayā satthā,

kataṁ buddhassa sāsanaṁ;

Ohito garuko bhāro,

bhavanetti samūhatā.

Yassatthāya pabbajito,

agārasmānagāriyaṁ;

So me attho anuppatto,

sabbasaṁyojanakkhayo”ti.

… Raṭṭhapālo thero ….