巴利《小部》· 长老偈

Theragāthā 16.10

Vīsatinipāta

Paṭhamavagga

Pārāpariyattheragāthā

Samaṇassa ahu cintā,

pupphitamhi mahāvane;

Ekaggassa nisinnassa,

pavivittassa jhāyino.

“Aññathā lokanāthamhi,

tiṭṭhante purisuttame;

Iriyaṁ āsi bhikkhūnaṁ,

aññathā dāni dissati.

Sītavātaparittāṇaṁ,

hirikopīnachādanaṁ;

Mattaṭṭhiyaṁ abhuñjiṁsu,

santuṭṭhā itarītare.

Paṇītaṁ yadi vā lūkhaṁ,

appaṁ vā yadi vā bahuṁ;

Yāpanatthaṁ abhuñjiṁsu,

agiddhā nādhimucchitā.

Jīvitānaṁ parikkhāre,

bhesajje atha paccaye;

Na bāḷhaṁ ussukā āsuṁ,

yathā te āsavakkhaye.

Araññe rukkhamūlesu,

kandarāsu guhāsu ca;

Vivekamanubrūhantā,

vihaṁsu tapparāyaṇā.

Nīcā niviṭṭhā subharā,

mudū atthaddhamānasā;

Abyāsekā amukharā,

atthacintā vasānugā.

Tato pāsādikaṁ āsi,

gataṁ bhuttaṁ nisevitaṁ;

Siniddhā teladhārāva,

ahosi iriyāpatho.

Sabbāsavaparikkhīṇā,

mahājhāyī mahāhitā;

Nibbutā dāni te therā,

parittā dāni tādisā.

Kusalānañca dhammānaṁ,

paññāya ca parikkhayā;

Sabbākāravarūpetaṁ,

lujjate jinasāsanaṁ.

Pāpakānañca dhammānaṁ,

kilesānañca yo utu;

Upaṭṭhitā vivekāya,

ye ca saddhammasesakā.

Te kilesā pavaḍḍhantā,

āvisanti bahuṁ janaṁ;

Kīḷanti maññe bālehi,

ummattehiva rakkhasā.

Kilesehābhibhūtā te,

tena tena vidhāvitā;

Narā kilesavatthūsu,

sasaṅgāmeva ghosite.

Pariccajitvā saddhammaṁ,

aññamaññehi bhaṇḍare;

Diṭṭhigatāni anventā,

idaṁ seyyoti maññare.

Dhanañca puttaṁ bhariyañca,

chaḍḍayitvāna niggatā;

Kaṭacchubhikkhahetūpi,

akicchāni nisevare.

Udarāvadehakaṁ bhutvā,

sayantuttānaseyyakā;

Kathaṁ vattenti paṭibuddhā,

yā kathā satthugarahitā.

Sabbakārukasippāni,

cittiṁ katvāna sikkhare;

Avūpasantā ajjhattaṁ,

sāmaññatthotiacchati.

Mattikaṁ telacuṇṇañca,

udakāsanabhojanaṁ;

Gihīnaṁ upanāmenti,

ākaṅkhantā bahuttaraṁ.

Dantaponaṁ kapitthañca,

pupphaṁ khādaniyāni ca;

Piṇḍapāte ca sampanne,

ambe āmalakāni ca.

Bhesajjesu yathā vejjā,

kiccākicce yathā gihī;

Gaṇikāva vibhūsāyaṁ,

issare khattiyā yathā.

Nekatikā vañcanikā,

kūṭasakkhī apāṭukā;

Bahūhi parikappehi,

āmisaṁ paribhuñjare.

Lesakappe pariyāye,

parikappenudhāvitā;

Jīvikatthā upāyena,

saṅkaḍḍhanti bahuṁ dhanaṁ.

Upaṭṭhāpenti parisaṁ,

kammato no ca dhammato;

Dhammaṁ paresaṁ desenti,

lābhato no ca atthato.

Saṅghalābhassa bhaṇḍanti,

saṅghato paribāhirā;

Paralābhopajīvantā,

ahirīkā na lajjare.

Nānuyuttā tathā eke,

muṇḍā saṅghāṭipārutā;

Sambhāvanaṁyevicchanti,

lābhasakkāramucchitā.

Evaṁ nānappayātamhi,

na dāni sukaraṁ tathā;

Aphusitaṁ vā phusituṁ,

phusitaṁ vānurakkhituṁ.

Yathā kaṇṭakaṭṭhānamhi,

careyya anupāhano;

Satiṁ upaṭṭhapetvāna,

evaṁ gāme munī care.

Saritvā pubbake yogī,

tesaṁ vattamanussaraṁ;

Kiñcāpi pacchimo kālo,

phuseyya amataṁ padaṁ.

Idaṁ vatvā sālavane,

samaṇo bhāvitindriyo;

Brāhmaṇo parinibbāyī,

isi khīṇapunabbhavo”ti.