巴利《小部》· 长老偈

Theragāthā 17.1

Tiṁsanipāta

Paṭhamavagga

Phussattheragāthā

Pāsādike bahū disvā,

bhāvitatte susaṁvute;

Isi paṇḍarasagotto,

apucchi phussasavhayaṁ.

“Kiṁchandā kimadhippāyā,

kimākappā bhavissare;

Anāgatamhi kālamhi,

taṁ me akkhāhi pucchito”.

“Suṇohi vacanaṁ mayhaṁ,

isipaṇḍarasavhaya;

Sakkaccaṁ upadhārehi,

ācikkhissāmyanāgataṁ.

Kodhanā upanāhī ca,

makkhī thambhī saṭhā bahū;

Ussukī nānāvādā ca,

bhavissanti anāgate.

Aññātamānino dhamme,

gambhīre tīragocarā;

Lahukā agarū dhamme,

aññamaññamagāravā.

Bahū ādīnavā loke,

uppajjissantyanāgate;

Sudesitaṁ imaṁ dhammaṁ,

kilesessanti dummatī.

Guṇahīnāpi saṅghamhi,

voharantā visāradā;

Balavanto bhavissanti,

mukharā assutāvino.

Guṇavantopi saṅghamhi,

voharantā yathātthato;

Dubbalā te bhavissanti,

hirīmanā anatthikā.

Rajataṁ jātarūpañca,

khettaṁ vatthumajeḷakaṁ;

Dāsidāsañca dummedhā,

sādiyissantyanāgate.

Ujjhānasaññino bālā,

sīlesu asamāhitā;

Unnaḷā vicarissanti,

kalahābhiratā magā.

Uddhatā ca bhavissanti,

nīlacīvarapārutā;

Kuhā thaddhā lapā siṅgī,

carissantyariyā viya.

Telasaṇṭhehi kesehi,

capalā añjanakkhikā;

Rathiyāya gamissanti,

dantavaṇṇikapārutā.

Ajegucchaṁ vimuttehi,

surattaṁ arahaddhajaṁ;

Jigucchissanti kāsāvaṁ,

odātesu samucchitā.

Lābhakāmā bhavissanti,

kusītā hīnavīriyā;

Kicchantā vanapatthāni,

gāmantesu vasissare.

Ye ye lābhaṁ labhissanti,

micchājīvaratā sadā;

Te teva anusikkhantā,

bhajissanti asaṁyatā.

Ye ye alābhino lābhaṁ,

na te pujjā bhavissare;

Supesalepi te dhīre,

sevissanti na te tadā.

Milakkhurajanaṁ rattaṁ,

garahantā sakaṁ dhajaṁ;

Titthiyānaṁ dhajaṁ keci,

dhārissantyavadātakaṁ.

Agāravo ca kāsāve,

tadā tesaṁ bhavissati;

Paṭisaṅkhā ca kāsāve,

bhikkhūnaṁ na bhavissati.

Abhibhūtassa dukkhena,

sallaviddhassa ruppato;

Paṭisaṅkhā mahāghorā,

nāgassāsi acintiyā.

Chaddanto hi tadā disvā,

surattaṁ arahaddhajaṁ;

Tāvadeva bhaṇī gāthā,

gajo atthopasaṁhitā.

‘Anikkasāvo kāsāvaṁ,

yo vatthaṁ paridhassati;

Apeto damasaccena,

na so kāsāvamarahati.

Yo ca vantakasāvassa,

sīlesu susamāhito;

Upeto damasaccena,

sa ve kāsāvamarahati.

Vipannasīlo dummedho,

pākaṭo kāmakāriyo;

Vibbhantacitto nissukko,

na so kāsāvamarahati.

Yo ca sīlena sampanno,

vītarāgo samāhito;

Odātamanasaṅkappo,

sa ve kāsāvamarahati.

Uddhato unnaḷo bālo,

sīlaṁ yassa na vijjati;

Odātakaṁ arahati,

kāsāvaṁ kiṁ karissati.

Bhikkhū ca bhikkhuniyo ca,

duṭṭhacittā anādarā;

Tādīnaṁ mettacittānaṁ,

niggaṇhissantyanāgate.

Sikkhāpentāpi therehi,

bālā cīvaradhāraṇaṁ;

Na suṇissanti dummedhā,

pākaṭā kāmakāriyā.

Te tathā sikkhitā bālā,

aññamaññaṁ agāravā;

Nādiyissantupajjhāye,

khaḷuṅko viya sārathiṁ.

Evaṁ anāgataddhānaṁ,

paṭipatti bhavissati;

Bhikkhūnaṁ bhikkhunīnañca,

patte kālamhi pacchime.’