巴利《小部》· 天宫事

Yahiṁ yahiṁ gacchati puññakammo,

Tahiṁ tahiṁ modati kāmakāmī.

Yahiṁ yahiṁ sokapariddavo ca,

Vadho ca bandho ca parikkileso;

Tahiṁ tahiṁ gacchati pāpakammo,

Na muccati duggatiyā kadācīti.

Sammūḷharūpova jano ahosi,

Asmiṁ muhutte kalalīkatova;

Janassimassa tuyhañca kumāra,

Appaccayo kena nu kho ahosī”ti.

“Ime ca sirīsavanā tātā,

Dibbā gandhā surabhī sampavanti;

Te sampavāyanti imaṁ vimānaṁ,

Divā ca ratto ca tamaṁ nihantvā.

Imesañca kho vassasataccayena,

Sipāṭikā phalati ekamekā;

Mānussakaṁ vassasataṁ atītaṁ,

Yadagge kāyamhi idhūpapanno.

Disvānahaṁ vassasatāni pañca,

Asmiṁ vimāne ṭhatvāna tātā;

Āyukkhayā puññakkhayā cavissaṁ,

Teneva sokena pamucchitosmī”ti.

“Kathaṁ nu soceyya tathāvidho so,

Laddhā vimānaṁ atulaṁ cirāya;

Ye cāpi kho ittaramupapannā,

Te nūna soceyyuṁ parittapuññā”ti.

“Anucchaviṁ ovadiyañca me taṁ,

Yaṁ maṁ tumhe peyyavācaṁ vadetha;

Tumhe ca kho tātā mayānuguttā,

Yenicchakaṁ tena paletha sotthin”ti.

“Gantvā mayaṁ sindhusovīrabhūmiṁ,

Dhanatthikā uddayaṁ patthayānā;

Yathāpayogā paripuṇṇacāgā,

Kāhāma serīsamahaṁ uḷāran”ti.

“Mā ceva serīsamahaṁ akattha,

Sabbañca vo bhavissati yaṁ vadetha;

Pāpāni kammāni vivajjayātha,

Dhammānuyogañca adhiṭṭhahātha.

Upāsako atthi imamhi saṅghe,

Bahussuto sīlavatūpapanno;

Saddho ca cāgī ca supesalo ca,

Vicakkhaṇo santusito mutīmā.

Sañjānamāno na musā bhaṇeyya,

Parūpaghātāya na cetayeyya;

Vebhūtikaṁ pesuṇaṁ no kareyya,

Saṇhañca vācaṁ sakhilaṁ bhaṇeyya.

Sagāravo sappatisso vinīto,

Apāpako adhisīle visuddho;

So mātaraṁ pitarañcāpi jantu,

Dhammena poseti ariyavutti.

Maññe so mātāpitūnaṁ kāraṇā,

Bhogāni pariyesati na attahetu;

Mātāpitūnañca yo accayena,

Nekkhammapoṇo carissati brahmacariyaṁ.

Ujū avaṅko asaṭho amāyo,

Na lesakappena ca vohareyya;

So tādiso sukatakammakārī,

Dhamme ṭhito kinti labhetha dukkhaṁ.

Taṁ kāraṇā pātukatomhi attanā,

Tasmā dhammaṁ passatha vāṇijāse;

Aññatra teniha bhasmī bhavetha,

Andhākulā vippanaṭṭhā araññe;

Taṁ khippamānena lahuṁ parena,

Sukho have sappurisena saṅgamo”ti.

“Kiṁ nāma so kiñca karoti kammaṁ,

Kiṁ nāmadheyyaṁ kiṁ pana tassa gottaṁ;

Mayampi naṁ daṭṭhukāmamha yakkha,

Yassānukampāya idhāgatosi;

Lābhā hi tassa yassa tuvaṁ pihesī”ti.

“Yo kappako sambhavanāmadheyyo,

Upāsako kocchaphalūpajīvī;

Jānātha naṁ tumhākaṁ pesiyo so,

Mā kho naṁ hīḷittha supesalo so”ti.

“Jānāmase yaṁ tvaṁ pavadesi yakkha,

Na kho naṁ jānāma sa edisoti;

Mayampi naṁ pūjayissāma yakkha,

Sutvāna tuyhaṁ vacanaṁ uḷāran”ti.

“Ye keci imasmiṁ satthe manussā,

Daharā mahantā athavāpi majjhimā;

Sabbeva te ālambantu vimānaṁ,

Passantu puññānaṁ phalaṁ kadariyā”ti.

Te tattha sabbeva “ahaṁ pure”ti,

Taṁ kappakaṁ tattha purakkhatvā;

Sabbeva te ālambiṁsu vimānaṁ,

Masakkasāraṁ viya vāsavassa.

Te tattha sabbeva “ahaṁ pure”ti,

Upāsakattaṁ paṭivedayiṁsu;

Pāṇātipātā viratā ahesuṁ,

Loke adinnaṁ parivajjayiṁsu;

Amajjapā no ca musā bhaṇiṁsu,

Sakena dārena ca ahesuṁ tuṭṭhā.

Te tattha sabbeva “ahaṁ pure”ti,

Upāsakattaṁ paṭivedayitvā;

Pakkāmi sattho anumodamāno,

Yakkhiddhiyā anumato punappunaṁ.

Gantvāna te sindhusovīrabhūmiṁ,

Dhanatthikā uddayaṁ patthayānā;

Yathāpayogā paripuṇṇalābhā,

Paccāgamuṁ pāṭaliputtamakkhataṁ.

Gantvāna te saṅgharaṁ sotthivanto,

Puttehi dārehi samaṅgibhūtā;

Ānandī vittā sumanā patītā,

Akaṁsu serīsamahaṁ uḷāraṁ;

Serīsakaṁ te pariveṇaṁ māpayiṁsu.

Etādisā sappurisāna sevanā,

Mahatthikā dhammaguṇāna sevanā;

Ekassa atthāya upāsakassa,

Sabbeva sattā sukhitā ahesunti.

Serīsakavimānaṁ dasamaṁ.