中部第 86 经

Disvāna mayhaṁ etadahosi:

‘kilissanti vata bho sattā, kilissanti vata bho sattā’”ti.

“Tena hi tvaṁ, aṅgulimāla, yena sā itthī tenupasaṅkama; upasaṅkamitvā taṁ itthiṁ evaṁ vadehi:

‘yatohaṁ, bhagini, jāto nābhijānāmi sañcicca pāṇaṁ jīvitā voropetā, tena saccena sotthi te hotu, sotthi gabbhassā’”ti.

“So hi nūna me, bhante, sampajānamusāvādo bhavissati.

Mayā hi, bhante, bahū sañcicca pāṇā jīvitā voropitā”ti.

“Tena hi tvaṁ, aṅgulimāla, yena sā itthī tenupasaṅkama; upasaṅkamitvā taṁ itthiṁ evaṁ vadehi:

‘yatohaṁ, bhagini, ariyāya jātiyā jāto, nābhijānāmi sañcicca pāṇaṁ jīvitā voropetā, tena saccena sotthi te hotu, sotthi gabbhassā’”ti.

“Evaṁ, bhante”ti kho āyasmā aṅgulimālo bhagavato paṭissutvā yena sā itthī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṁ itthiṁ etadavoca:

“yatohaṁ, bhagini, ariyāya jātiyā jāto, nābhijānāmi sañcicca pāṇaṁ jīvitā voropetā, tena saccena sotthi te hotu, sotthi gabbhassā”ti.

Atha khvāssā itthiyā sotthi ahosi, sotthi gabbhassa.

Atha kho āyasmā aṅgulimālo eko vūpakaṭṭho appamatto ātāpī pahitatto viharanto nacirasseva—yassatthāya kulaputtā sammadeva agārasmā anagāriyaṁ pabbajanti, tadanuttaraṁ—brahmacariyapariyosānaṁ diṭṭheva dhamme sayaṁ abhiññā sacchikatvā upasampajja vihāsi.

“Khīṇā jāti, vusitaṁ brahmacariyaṁ, kataṁ karaṇīyaṁ, nāparaṁ itthattāyā”ti abbhaññāsi.

Aññataro kho panāyasmā aṅgulimālo arahataṁ ahosi.

Atha kho āyasmā aṅgulimālo pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya sāvatthiṁ piṇḍāya pāvisi.

Tena kho pana samayena aññenapi leḍḍu khitto āyasmato aṅgulimālassa kāye nipatati, aññenapi daṇḍo khitto āyasmato aṅgulimālassa kāye nipatati, aññenapi sakkharā khittā āyasmato aṅgulimālassa kāye nipatati.

Atha kho āyasmā aṅgulimālo bhinnena sīsena, lohitena gaḷantena, bhinnena pattena, vipphālitāya saṅghāṭiyā yena bhagavā tenupasaṅkami.

Addasā kho bhagavā āyasmantaṁ aṅgulimālaṁ dūratova āgacchantaṁ.

Disvāna āyasmantaṁ aṅgulimālaṁ etadavoca:

“adhivāsehi tvaṁ, brāhmaṇa, adhivāsehi tvaṁ, brāhmaṇa.

Yassa kho tvaṁ, brāhmaṇa, kammassa vipākena bahūni vassāni bahūni vassasatāni bahūni vassasahassāni niraye pacceyyāsi tassa tvaṁ, brāhmaṇa, kammassa vipākaṁ diṭṭheva dhamme paṭisaṁvedesī”ti.

Atha kho āyasmā aṅgulimālo rahogato paṭisallīno vimuttisukhaṁ paṭisaṁvedi;

tāyaṁ velāyaṁ imaṁ udānaṁ udānesi:

“Yo pubbeva pamajjitvā,

pacchā so nappamajjati;

Somaṁ lokaṁ pabhāseti,

abbhā muttova candimā.

Yassa pāpaṁ kataṁ kammaṁ,

kusalena pidhīyati;

Somaṁ lokaṁ pabhāseti,

abbhā muttova candimā.

Yo have daharo bhikkhu,

yuñjati buddhasāsane;

Somaṁ lokaṁ pabhāseti,

abbhā muttova candimā.

Disā hi me dhammakathaṁ suṇantu,

Disā hi me yuñjantu buddhasāsane;

Disā hi me te manujā bhajantu,

Ye dhammamevādapayanti santo.

Disā hi me khantivādānaṁ,

avirodhappasaṁsīnaṁ;

Suṇantu dhammaṁ kālena,

tañca anuvidhīyantu.

Na hi jātu so mamaṁ hiṁse,

aññaṁ vā pana kiñci naṁ;

Pappuyya paramaṁ santiṁ,

rakkheyya tasathāvare.

Udakañhi nayanti nettikā,

Usukārā namayanti tejanaṁ;

Dāruṁ namayanti tacchakā,

Attānaṁ damayanti paṇḍitā.

Daṇḍeneke damayanti,

aṅkusehi kasāhi ca;

Adaṇḍena asatthena,

ahaṁ dantomhi tādinā.

Ahiṁsakoti me nāmaṁ,

hiṁsakassa pure sato;

Ajjāhaṁ saccanāmomhi,

na naṁ hiṁsāmi kiñci naṁ.

Coro ahaṁ pure āsiṁ,

aṅgulimāloti vissuto;

Vuyhamāno mahoghena,

buddhaṁ saraṇamāgamaṁ.

Lohitapāṇi pure āsiṁ,

aṅgulimāloti vissuto;

Saraṇagamanaṁ passa,

bhavanetti samūhatā.

Tādisaṁ kammaṁ katvāna,

bahuṁ duggatigāminaṁ;

Phuṭṭho kammavipākena,

aṇaṇo bhuñjāmi bhojanaṁ.

Pamādamanuyuñjanti,

bālā dummedhino janā;

Appamādañca medhāvī,

dhanaṁ seṭṭhaṁva rakkhati.

Mā pamādamanuyuñjetha,

mā kāmarati santhavaṁ;

Appamatto hi jhāyanto,

pappoti vipulaṁ sukhaṁ.

Svāgataṁ nāpagataṁ,

nayidaṁ dummantitaṁ mama;

Saṁvibhattesu dhammesu,

yaṁ seṭṭhaṁ tadupāgamaṁ.

Svāgataṁ nāpagataṁ,

nayidaṁ dummantitaṁ mama;

Tisso vijjā anuppattā,

kataṁ buddhassa sāsanan”ti.

Aṅgulimālasuttaṁ niṭṭhitaṁ chaṭṭhaṁ.