中部第 92 经

Ko tetamanuvatteti,

dhammacakkaṁ pavattitaṁ”.

“Mayā pavattitaṁ cakkaṁ,

(selāti bhagavā)

Dhammacakkaṁ anuttaraṁ;

Sāriputto anuvatteti,

Anujāto tathāgataṁ.

Abhiññeyyaṁ abhiññātaṁ,

bhāvetabbañca bhāvitaṁ;

Pahātabbaṁ pahīnaṁ me,

tasmā buddhosmi brāhmaṇa.

Vinayassu mayi kaṅkhaṁ,

adhimuccassu brāhmaṇa;

Dullabhaṁ dassanaṁ hoti,

sambuddhānaṁ abhiṇhaso.

Yesaṁ ve dullabho loke,

pātubhāvo abhiṇhaso;

Sohaṁ brāhmaṇa sambuddho,

sallakatto anuttaro.

Brahmabhūto atitulo,

mārasenappamaddano;

Sabbāmitte vasī katvā,

modāmi akutobhayo”.

“Imaṁ bhonto nisāmetha,

yathā bhāsati cakkhumā;

Sallakatto mahāvīro,

sīhova nadatī vane.

Brahmabhūtaṁ atitulaṁ,

mārasenappamaddanaṁ;

Ko disvā nappasīdeyya,

api kaṇhābhijātiko.

Yo maṁ icchati anvetu,

yo vā nicchati gacchatu;

Idhāhaṁ pabbajissāmi,

varapaññassa santike”.

“Etañce ruccati bhoto,

sammāsambuddhasāsanaṁ;

Mayampi pabbajissāma,

varapaññassa santike”.

Brāhmaṇā tisatā ime,

yācanti pañjalīkatā;

“Brahmacariyaṁ carissāma,

bhagavā tava santike”.

“Svākkhātaṁ brahmacariyaṁ,

(selāti bhagavā)

Sandiṭṭhikamakālikaṁ;

Yattha amoghā pabbajjā,

Appamattassa sikkhato”ti.

Alattha kho selo brāhmaṇo sapariso bhagavato santike pabbajjaṁ, alattha upasampadaṁ.

Atha kho keṇiyo jaṭilo tassā rattiyā accayena sake assame paṇītaṁ khādanīyaṁ bhojanīyaṁ paṭiyādāpetvā bhagavato kālaṁ ārocāpesi:

“kālo, bho gotama, niṭṭhitaṁ bhattan”ti.

Atha kho bhagavā pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya yena keṇiyassa jaṭilassa assamo tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā paññatte āsane nisīdi saddhiṁ bhikkhusaṅghena.

Atha kho keṇiyo jaṭilo buddhappamukhaṁ bhikkhusaṅghaṁ paṇītena khādanīyena bhojanīyena sahatthā santappesi, sampavāresi.

Atha kho keṇiyo jaṭilo bhagavantaṁ bhuttāviṁ onītapattapāṇiṁ aññataraṁ nīcaṁ āsanaṁ gahetvā ekamantaṁ nisīdi.

Ekamantaṁ nisinnaṁ kho keṇiyaṁ jaṭilaṁ bhagavā imāhi gāthāhi anumodi:

“Aggihuttamukhā yaññā,

sāvittī chandaso mukhaṁ;

Rājā mukhaṁ manussānaṁ,

nadīnaṁ sāgaro mukhaṁ.

Nakkhattānaṁ mukhaṁ cando,

ādicco tapataṁ mukhaṁ;

Puññaṁ ākaṅkhamānānaṁ,

saṅgho ve yajataṁ mukhan”ti.

Atha kho bhagavā keṇiyaṁ jaṭilaṁ imāhi gāthāhi anumoditvā uṭṭhāyāsanā pakkāmi.

Atha kho āyasmā selo sapariso eko vūpakaṭṭho appamatto ātāpī pahitatto viharanto nacirasseva—yassatthāya kulaputtā sammadeva agārasmā anagāriyaṁ pabbajanti, tadanuttaraṁ—brahmacariyapariyosānaṁ diṭṭheva dhamme sayaṁ abhiññā sacchikatvā upasampajja vihāsi.

“Khīṇā jāti, vusitaṁ brahmacariyaṁ, kataṁ karaṇīyaṁ, nāparaṁ itthattāyā”ti abbhaññāsi.

Aññataro kho panāyasmā selo sapariso arahataṁ ahosi.

Atha kho āyasmā selo sapariso yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā ekaṁsaṁ cīvaraṁ katvā yena bhagavā tenañjaliṁ paṇāmetvā bhagavantaṁ gāthāhi ajjhabhāsi:

“Yaṁ taṁ saraṇamāgamma,

ito aṭṭhami cakkhumā;

Sattarattena bhagavā,

dantamha tava sāsane.

Tuvaṁ buddho tuvaṁ satthā,

tuvaṁ mārābhibhū muni;

Tuvaṁ anusaye chetvā,

tiṇṇo tāresimaṁ pajaṁ.

Upadhī te samatikkantā,

āsavā te padālitā;

Sīhova anupādāno,

pahīnabhayabheravo.

Bhikkhavo tisatā ime,

tiṭṭhanti pañjalīkatā;

Pāde vīra pasārehi,

nāgā vandantu satthuno”ti.

Selasuttaṁ niṭṭhitaṁ dutiyaṁ.