相应部第 11 相应

Saṁyutta Nikāya 11.4

1. Paṭhamavagga

Vepacittisutta

Sāvatthinidānaṁ.

“Bhūtapubbaṁ, bhikkhave, devāsurasaṅgāmo samupabyūḷho ahosi.

Atha kho, bhikkhave, vepacitti asurindo asure āmantesi:

‘sace, mārisā, devānaṁ asurasaṅgāme samupabyūḷhe asurā jineyyuṁ devā parājineyyuṁ, yena naṁ sakkaṁ devānamindaṁ kaṇṭhapañcamehi bandhanehi bandhitvā mama santike āneyyātha asurapuran’ti.

Sakkopi kho, bhikkhave, devānamindo deve tāvatiṁse āmantesi:

‘sace, mārisā, devānaṁ asurasaṅgāme samupabyūḷhe devā jineyyuṁ asurā parājineyyuṁ, yena naṁ vepacittiṁ asurindaṁ kaṇṭhapañcamehi bandhanehi bandhitvā mama santike āneyyātha sudhammasabhan’ti.

Tasmiṁ kho pana, bhikkhave, saṅgāme devā jiniṁsu, asurā parājiniṁsu.

Atha kho, bhikkhave, devā tāvatiṁsā vepacittiṁ asurindaṁ kaṇṭhapañcamehi bandhanehi bandhitvā sakkassa devānamindassa santike ānesuṁ sudhammasabhaṁ.

Tatra sudaṁ, bhikkhave, vepacitti asurindo kaṇṭhapañcamehi bandhanehi baddho sakkaṁ devānamindaṁ sudhammasabhaṁ pavisantañca nikkhamantañca asabbhāhi pharusāhi vācāhi akkosati paribhāsati.

Atha kho, bhikkhave, mātali saṅgāhako sakkaṁ devānamindaṁ gāthāhi ajjhabhāsi:

‘Bhayā nu maghavā sakka,

dubbalyā no titikkhasi;

Suṇanto pharusaṁ vācaṁ,

sammukhā vepacittino’ti.

‘Nāhaṁ bhayā na dubbalyā,

khamāmi vepacittino;

Kathañhi mādiso viññū,

bālena paṭisaṁyuje’ti.

‘Bhiyyo bālā pabhijjeyyuṁ,

no cassa paṭisedhako;

Tasmā bhusena daṇḍena,

dhīro bālaṁ nisedhaye’ti.

‘Etadeva ahaṁ maññe,

bālassa paṭisedhanaṁ;

Paraṁ saṅkupitaṁ ñatvā,

yo sato upasammatī’ti.

‘Etadeva titikkhāya,

vajjaṁ passāmi vāsava;

Yadā naṁ maññati bālo,

bhayā myāyaṁ titikkhati;

Ajjhāruhati dummedho,

gova bhiyyo palāyinan’ti.

‘Kāmaṁ maññatu vā mā vā,

bhayā myāyaṁ titikkhati;

Sadatthaparamā atthā,

khantyā bhiyyo na vijjati.

Yo have balavā santo,

dubbalassa titikkhati;

Tamāhu paramaṁ khantiṁ,

niccaṁ khamati dubbalo.

Abalaṁ taṁ balaṁ āhu,

yassa bālabalaṁ balaṁ;

Balassa dhammaguttassa,

paṭivattā na vijjati.

Tasseva tena pāpiyo,

yo kuddhaṁ paṭikujjhati;

Kuddhaṁ appaṭikujjhanto,

saṅgāmaṁ jeti dujjayaṁ.

Ubhinnamatthaṁ carati,

attano ca parassa ca;

Paraṁ saṅkupitaṁ ñatvā,

yo sato upasammati.

Ubhinnaṁ tikicchantānaṁ,

attano ca parassa ca;

Janā maññanti bāloti,

ye dhammassa akovidā’ti.

So hi nāma, bhikkhave, sakko devānamindo sakaṁ puññaphalaṁ upajīvamāno devānaṁ tāvatiṁsānaṁ issariyādhipaccaṁ rajjaṁ kārento khantisoraccassa vaṇṇavādī bhavissati.

Idha kho taṁ, bhikkhave, sobhetha yaṁ tumhe evaṁ svākkhāte dhammavinaye pabbajitā samānā khamā ca bhaveyyātha soratā cā”ti.