长部第 25 经

Siyā kho pana te, nigrodha, evamassa:

‘ājīvā no cāvetukāmo samaṇo gotamo evamāhā’ti.

Na kho panetaṁ, nigrodha, evaṁ daṭṭhabbaṁ.

Yo eva vo ājīvo, so eva vo ājīvo hotu.

Siyā kho pana te, nigrodha, evamassa:

‘ye no dhammā akusalā akusalasaṅkhātā sācariyakānaṁ, tesu patiṭṭhāpetukāmo samaṇo gotamo evamāhā’ti.

Na kho panetaṁ, nigrodha, evaṁ daṭṭhabbaṁ.

Akusalā ceva vo te dhammā hontu akusalasaṅkhātā ca sācariyakānaṁ.

Siyā kho pana te, nigrodha, evamassa:

‘ye no dhammā kusalā kusalasaṅkhātā sācariyakānaṁ, tehi vivecetukāmo samaṇo gotamo evamāhā’ti.

Na kho panetaṁ, nigrodha, evaṁ daṭṭhabbaṁ.

Kusalā ceva vo te dhammā hontu kusalasaṅkhātā ca sācariyakānaṁ.

Iti khvāhaṁ, nigrodha, neva antevāsikamyatā evaṁ vadāmi, napi uddesā cāvetukāmo evaṁ vadāmi, napi ājīvā cāvetukāmo evaṁ vadāmi, napi ye vo dhammā akusalā akusalasaṅkhātā sācariyakānaṁ, tesu patiṭṭhāpetukāmo evaṁ vadāmi, napi ye vo dhammā kusalā kusalasaṅkhātā sācariyakānaṁ, tehi vivecetukāmo evaṁ vadāmi.

Santi ca kho, nigrodha, akusalā dhammā appahīnā saṅkilesikā ponobbhavikā sadarā dukkhavipākā āyatiṁ jātijarāmaraṇiyā, yesāhaṁ pahānāya dhammaṁ desemi.

Yathāpaṭipannānaṁ vo saṅkilesikā dhammā pahīyissanti, vodānīyā dhammā abhivaḍḍhissanti, paññāpāripūriṁ vepullattañca diṭṭheva dhamme sayaṁ abhiññā sacchikatvā upasampajja viharissathā”ti.

Evaṁ vutte, te paribbājakā tuṇhībhūtā maṅkubhūtā pattakkhandhā adhomukhā pajjhāyantā appaṭibhānā nisīdiṁsu yathā taṁ mārena pariyuṭṭhitacittā.

Atha kho bhagavato etadahosi:

“sabbepime moghapurisā phuṭṭhā pāpimatā.

Yatra hi nāma ekassapi na evaṁ bhavissati:

‘handa mayaṁ aññāṇatthampi samaṇe gotame brahmacariyaṁ carāma, kiṁ karissati sattāho’”ti?

Atha kho bhagavā udumbarikāya paribbājakārāme sīhanādaṁ naditvā vehāsaṁ abbhuggantvā gijjhakūṭe pabbate paccupaṭṭhāsi.

Sandhāno pana gahapati tāvadeva rājagahaṁ pāvisīti.

Udumbarikasuttaṁ niṭṭhitaṁ dutiyaṁ.