巴利《小部》· 本生

Tato silaṁ gahetvāna,

matthakaṁ sannitāḷayiṁ;

Mama gattakilantassa,

pahāro dubbalo ahu.

So ca vegenudappatto,

kapi ruhira makkhito;

Assupuṇṇehi nettehi,

rodanto maṁ udikkhati.

‘Māyyomaṁ kari bhaddante,

tvañca nāmedisaṁ kari;

Tvañca kho nāma dīghāvu,

aññe vāretumarahasi.

Aho vata re purisa,

tāvadukkarakāraka;

Edisā visamā duggā,

papātā uddhato mayā.

Ānīto paralokāva,

dubbheyyaṁ maṁ amaññatha;

Taṁ tena pāpadhammena,

pāpaṁ pāpena cintitaṁ.

Mā heva tvaṁ adhammaṭṭha,

vedanaṁ kaṭukaṁ phusi;

Mā heva pāpakammaṁ taṁ,

phalaṁ veḷuṁva taṁ vadhi.

Tayime natthi vissāso,

pāpadhamma asaññata;

Ehi me piṭṭhito gaccha,

dissamānova santike.

Muttosi hatthā vāḷānaṁ,

pattosi mānusiṁ padaṁ;

Esa maggo adhammaṭṭha,

tena gaccha yathāsukhaṁ’.

Idaṁ vatvā giricaro,

rahade pakkhalya matthakaṁ;

Assūni sampamajjitvā,

tato pabbatamāruhi.

Sohaṁ tenābhisattosmi,

pariḷāhena aṭṭito;

Ḍayhamānena gattena,

vāriṁ pātuṁ upāgamiṁ.

Agginā viya santatto,

rahado ruhiramakkhito;

Pubbalohitasaṅkāso,

sabbo me samapajjatha.

Yāvanto udabindūni,

kāyasmiṁ nipatiṁsu me;

Tāvanto gaṇḍa jāyetha,

addhabeluvasādisā.

Pabhinnā pagghariṁsu me,

kuṇapā pubbalohitā;

Yena yeneva gacchāmi,

gāmesu nigamesu ca.

Daṇḍahatthā nivārenti,

itthiyo purisā ca maṁ;

Okkitā pūtigandhena,

māssu orena āgamā.

Etādisaṁ idaṁ dukkhaṁ,

satta vassāni dāni me;

Anubhomi sakaṁ kammaṁ,

pubbe dukkaṭamattano.

Taṁ vo vadāmi bhaddante,

yāvantettha samāgatā;

Māssu mittāna dubbhittho,

mittadubbho hi pāpako.

Kuṭṭhī kilāsī bhavati,

yo mittānidha dubbhati;

Kāyassa bhedā mittaddu,

nirayaṁ sopapajjatī”ti.

Mahākapijātakaṁ chaṭṭhaṁ.