巴利《小部》· 本生

Jātaka

Saṭṭhinipāta

Soṇakavagga

1 Soṇakajātaka

“Tassa sutvā sataṁ dammi,

sahassaṁ diṭṭha soṇakaṁ;

Ko me soṇakamakkhāti,

sahāyaṁ paṁsukīḷitaṁ”.

“Athabravī māṇavako,

daharo pañcacūḷako;

Mayhaṁ sutvā sataṁ dehi,

sahassaṁ diṭṭha soṇakaṁ;

Ahaṁ te soṇakakkhissaṁ,

sahāyaṁ paṁsukīḷitaṁ”.

“Katamasmiṁ so janapade,

raṭṭhesu nigamesu ca;

Kattha soṇakamaddakkhi,

taṁ me akkhāhi pucchito”.

“Taveva deva vijite,

tavevuyyānabhūmiyā;

Ujuvaṁsā mahāsālā,

nīlobhāsā manoramā.

Tiṭṭhanti meghasamānā,

rammā aññoññanissitā;

Tesaṁ mūlamhi soṇako,

jhāyatī anupādano;

Upādānesu lokesu,

ḍayhamānesu nibbuto”.

Tato ca rājā pāyāsi,

senāya caturaṅgiyā;

Kārāpetvā samaṁ maggaṁ,

agamā yena soṇako.

Uyyānabhūmiṁ gantvāna,

vicaranto brahāvane;

Āsīnaṁ soṇakaṁ dakkhi,

ḍayhamānesu nibbutaṁ.

“Kapaṇo vatayaṁ bhikkhu,

muṇḍo saṅghāṭipāruto;

Amātiko apitiko,

rukkhamūlasmi jhāyati”.

Imaṁ vākyaṁ nisāmetvā,

Soṇako etadabravi;

“Na rāja kapaṇo hoti,

Dhammaṁ kāyena phassayaṁ.

Yo ca dhammaṁ niraṅkatvā,

Adhammamanuvattati;

Sa rāja kapaṇo hoti,

Pāpo pāpaparāyaṇo”.

“Arindamoti me nāmaṁ,

kāsirājāti maṁ vidū;

Kacci bhoto sukhasseyyā,

idha pattassa soṇaka”.

“Sadāpi bhadramadhanassa,

Anāgārassa bhikkhuno;

Na tesaṁ koṭṭhe openti,

Na kumbhiṁ na khaḷopiyaṁ;

Paraniṭṭhitamesānā,

Tena yāpenti subbatā.

Dutiyampi bhadramadhanassa,

Anāgārassa bhikkhuno;

Anavajjapiṇḍo bhottabbo,

Na ca kocūparodhati.

Tatiyampi bhadramadhanassa,

Anāgārassa bhikkhuno;

Nibbuto piṇḍo bhottabbo,

Na ca kocūparodhati.

Catutthampi bhadramadhanassa,

Anāgārassa bhikkhuno;

Muttassa raṭṭhe carato,

Saṅgo yassa na vijjati.

Pañcamampi bhadramadhanassa,

Anāgārassa bhikkhuno;

Nagaramhi ḍayhamānamhi,

Nāssa kiñci aḍayhatha.

Chaṭṭhampi bhadramadhanassa,

Anāgārassa bhikkhuno;

Raṭṭhe vilumpamānamhi,

Nāssa kiñci ahīratha.

Sattamampi bhadramadhanassa,

Anāgārassa bhikkhuno;

Corehi rakkhitaṁ maggaṁ,

Ye caññe paripanthikā;

Pattacīvaramādāya,

Sotthiṁ gacchati subbato.

Aṭṭhamampi bhadramadhanassa,

Anāgārassa bhikkhuno;

Yaṁ yaṁ disaṁ pakkamati,

Anapekkhova gacchati”.

“Bahūni samaṇabhadrāni,

ye tvaṁ bhikkhu pasaṁsasi;

Ahañca giddho kāmesu,

kathaṁ kāhāmi soṇaka.

Piyā me mānusā kāmā,

atho dibyāpi me piyā;

Atha kena nu vaṇṇena,

ubho loke labhāmase”.

“Kāme giddhā kāmaratā,

kāmesu adhimucchitā;

Narā pāpāni katvāna,

upapajjanti duggatiṁ.

Ye ca kāme pahantvāna,

nikkhantā akutobhayā;

Ekodibhāvādhigatā,

na te gacchanti duggatiṁ.

Upamaṁ te karissāmi,

taṁ suṇohi arindama;

Upamāya midhekacce,

atthaṁ jānanti paṇḍitā.

Gaṅgāya kuṇapaṁ disvā,

vuyhamānaṁ mahaṇṇave;

Vāyaso samacintesi,

appapañño acetaso.

‘Yānañca vatidaṁ laddhaṁ,

bhakkho cāyaṁ anappako’;

Tattha rattiṁ tattha divā,

tattheva nirato mano.

Khādaṁ nāgassa maṁsāni,

pivaṁ bhāgīrathodakaṁ;

Sampassaṁ vanacetyāni,

na palettha vihaṅgamo.