巴利《小部》· 本生

Tañca otaraṇī gaṅgā,

pamattaṁ kuṇape rataṁ;

Samuddaṁ ajjhagāhāsi,

agatī yattha pakkhinaṁ.

So ca bhakkhaparikkhīṇo,

udapatvā vihaṅgamo;

Na pacchato na purato,

nuttaraṁ nopi dakkhiṇaṁ.

Dīpaṁ so najjhagāgañchi,

agatī yattha pakkhinaṁ;

So ca tattheva pāpattha,

yathā dubbalako tathā.

Tañca sāmuddikā macchā,

kumbhīlā makarā susū;

Pasayhakārā khādiṁsu,

phandamānaṁ vipakkhakaṁ.

Evameva tuvaṁ rāja,

ye caññe kāmabhogino;

Giddhā ce na vamissanti,

kākapaññāva te vidū.

Esā te upamā rāja,

atthasandassanī katā;

Tvañca paññāyase tena,

yadi kāhasi vā na vā.

Ekavācampi dvivācaṁ,

bhaṇeyya anukampako;

Tatuttariṁ na bhāseyya,

dāsovayyassa santike”.

Idaṁ vatvāna pakkāmi,

soṇako amitabuddhimā;

Vehāse antalikkhasmiṁ,

anusāsitvāna khattiyaṁ.

“Ko nume rājakattāro,

suddā veyyattamāgatā;

Rajjaṁ niyyādayissāmi,

nāhaṁ rajjena matthiko.

Ajjeva pabbajissāmi,

Ko jaññā maraṇaṁ suve;

Māhaṁ kākova dummedho,

Kāmānaṁ vasamanvagaṁ”.

“Atthi te daharo putto,

dīghāvu raṭṭhavaḍḍhano;

Taṁ rajje abhisiñcassu,

so no rājā bhavissati”.

“Khippaṁ kumāramānetha,

dīghāvuṁ raṭṭhavaḍḍhanaṁ;

Taṁ rajje abhisiñcissaṁ,

so vo rājā bhavissati”.

Tato kumāramānesuṁ,

dīghāvuṁ raṭṭhavaḍḍhanaṁ;

Taṁ disvā ālapī rājā,

ekaputtaṁ manoramaṁ.

“Saṭṭhi gāmasahassāni,

paripuṇṇāni sabbaso;

Te putta paṭipajjassu,

rajjaṁ niyyādayāmi te.

Ajjeva pabbajissāmi,

ko jaññā maraṇaṁ suve;

Māhaṁ kākova dummedho,

kāmānaṁ vasamanvagaṁ.

Saṭṭhi nāgasahassāni,

sabbālaṅkārabhūsitā;

Suvaṇṇakacchā mātaṅgā,

hemakappanavāsasā.

Ārūḷhā gāmaṇīyehi,

tomaraṅkusapāṇibhi;

Te putta paṭipajjassu,

rajjaṁ niyyādayāmi te.

Ajjeva pabbajissāmi,

ko jaññā maraṇaṁ suve;

Māhaṁ kākova dummedho,

kāmānaṁ vasamanvagaṁ.

Saṭṭhi assasahassāni,

sabbālaṅkārabhūsitā;

Ājānīyāva jātiyā,

sindhavā sīghavāhino.

Ārūḷhā gāmaṇīyehi,

illiyācāpadhāribhi;

Te putta paṭipajjassu,

rajjaṁ niyyādayāmi te.

Ajjeva pabbajissāmi,

ko jaññā maraṇaṁ suve;

Māhaṁ kākova dummedho,

kāmānaṁ vasamanvagaṁ.

Saṭṭhi rathasahassāni,

sannaddhā ussitaddhajā;

Dīpā athopi veyyagghā,

sabbālaṅkārabhūsitā.

Ārūḷhā gāmaṇīyehi,

cāpahatthehi vammibhi;

Te putta paṭipajjassu,

rajjaṁ niyyādayāmi te.

Ajjeva pabbajissāmi,

ko jaññā maraṇaṁ suve;

Māhaṁ kākova dummedho,

kāmānaṁ vasamanvagaṁ.

Saṭṭhi dhenusahassāni,

rohaññā puṅgavūsabhā;

Tā putta paṭipajjassu,

rajjaṁ niyyādayāmi te.

Ajjeva pabbajissāmi,

ko jaññā maraṇaṁ suve;

Māhaṁ kākova dummedho,

kāmānaṁ vasamanvagaṁ.

Soḷasitthisahassāni,

sabbālaṅkārabhūsitā;

Vicitravatthābharaṇā,

āmuttamaṇikuṇḍalā;

Tā putta paṭipajjassu,

rajjaṁ niyyādayāmi te.

Ajjeva pabbajissāmi,

ko jaññā maraṇaṁ suve;

Māhaṁ kākova dummedho,

kāmānaṁ vasamanvagaṁ”.

“Daharasseva me tāta,

mātā matāti me sutaṁ;

Tayā vinā ahaṁ tāta,

jīvitumpi na ussahe.

Yathā āraññakaṁ nāgaṁ,

poto anveti pacchato;