巴利《小部》· 本生

paccayaṁ sayanāsanaṁ;

Adāsi ujubhūtesu,

vippasannena cetasā.

Cātuddasiṁ pañcadasiṁ,

yā ca pakkhassa aṭṭhamī;

Pāṭihāriyapakkhañca,

aṭṭhaṅgasusamāhitaṁ.

Uposathaṁ upavasī,

sadā sīlesu saṁvuto;

Saṁyamā saṁvibhāgā ca,

so vimānasmi modati”.

“Yathā udayamādicco,

hoti lohitako mahā;

Tathūpamaṁ idaṁ byamhaṁ,

jātarūpassa nimmitaṁ.

Vittī hi maṁ vindati sūta disvā,

Pucchāmi taṁ mātali devasārathi;

Ayaṁ nu macco kimakāsi sādhuṁ,

Yo modatī saggapatto vimāne”.

Tassa puṭṭho viyākāsi,

mātali devasārathi;

Vipākaṁ puññakammānaṁ,

jānaṁ akkhāsijānato.

“Sāvatthiyaṁ gahapati,

esa dānapatī ahu;

Ārāme udapāne ca,

papā saṅkamanāni ca;

Arahante sītibhūte,

sakkaccaṁ paṭipādayi.

Cīvaraṁ piṇḍapātañca,

paccayaṁ sayanāsanaṁ;

Adāsi ujubhūtesu,

vippasannena cetasā.

Cātuddasiṁ pañcadasiṁ,

yā ca pakkhassa aṭṭhamī;

Pāṭihāriyapakkhañca,

aṭṭhaṅgasusamāhitaṁ.

Uposathaṁ upavasī,

sadā sīlesu saṁvuto;

Saṁyamā saṁvibhāgā ca,

so vimānasmi modati”.

“Vehāyasāme bahukā,

jātarūpassa nimmitā;

Daddallamānā ābhenti,

vijjuvabbhaghanantare.

(…)

Vittī hi maṁ vindati sūta disvā,

Pucchāmi taṁ mātali devasārathi;

Ime nu maccā kimakaṁsu sādhuṁ,

Ye modare saggapattā vimāne”.

Tassa puṭṭho viyākāsi,

mātali devasārathi;

Vipākaṁ puññakammānaṁ,

jānaṁ akkhāsijānato.

“Saddhāya suniviṭṭhāya,

saddhamme suppavedite;

Akaṁsu satthu vacanaṁ,

sammāsambuddhasāsane;

Tesaṁ etāni ṭhānāni,

yāni tvaṁ rāja passasi.

Viditāni te mahārāja,

āvāsaṁ pāpakamminaṁ;

Atho kalyāṇakammānaṁ,

ṭhānāni viditāni te;

Uyyāhi dāni rājīsi,

devarājassa santike”.

Sahassayuttaṁ hayavāhiṁ,

dibbayānamadhiṭṭhito;

Yāyamāno mahārājā,

addā sīdantare nage;

Disvānāmantayī sūtaṁ,

“ime ke nāma pabbatā”.

Tassa puṭṭho viyākāsi,

mātali devasārathi;

Vipākaṁ puññakammānaṁ,

jānaṁ akkhāsijānato

“Sudassano karavīko,

īsadharo yugandharo;

Nemindharo vinatako,

assakaṇṇo girī brahā.

Ete sīdantare nagā,

anupubbasamuggatā;

Mahārājānamāvāsā,

yāni tvaṁ rāja passasi”.

“Anekarūpaṁ ruciraṁ,

nānācitraṁ pakāsati;

Ākiṇṇaṁ indasadisehi,

byaggheheva surakkhitaṁ.

Vittī hi maṁ vindati sūta disvā,

Pucchāmi taṁ mātali devasārathi;

Imaṁ nu dvāraṁ kimabhaññamāhu,

Manorama dissati dūratova”.

Tassa puṭṭho viyākāsi,

mātali devasārathi;

Vipākaṁ puññakammānaṁ,

jānaṁ akkhāsijānato.

“Citrakūṭoti yaṁ āhu,

devarājapavesanaṁ;

Sudassanassa girino,

dvārañhetaṁ pakāsati.

Anekarūpaṁ ruciraṁ,

nānācitraṁ pakāsati;

Ākiṇṇaṁ indasadisehi,

byaggheheva surakkhitaṁ;

Pavisetena rājīsi,

arajaṁ bhūmimakkama”.

Sahassayuttaṁ hayavāhiṁ,

dibbayānamadhiṭṭhito;

Yāyamāno mahārājā,

addā devasabhaṁ idaṁ.

“Yathā sarade ākāse,

nīlobhāso padissati;

Tathūpamaṁ idaṁ byamhaṁ,

veḷuriyāsu nimmitaṁ.

Vittī hi maṁ vindati sūta disvā,

Pucchāmi taṁ mātali devasārathi;

Imaṁ nu byamhaṁ kimabhaññamāhu,

Manorama dissati dūratova”.

Tassa puṭṭho viyākāsi,

mātali devasārathi;