巴利《小部》· 本生

api passemu ñātake”.

“Eso hi vata me chando,

yaṁ vasesi mamantike;

Na hi etādisā kāmā,

sulabhā honti mānuse.

Sace tvaṁ nicchase vatthuṁ,

mama kāmehi pūjito;

Mayā tvaṁ samanuññāto,

sotthiṁ passāhi ñātake”.

“Dhārayimaṁ maṇiṁ dibyaṁ,

pasuṁ putte ca vindati;

Arogo sukhito hoti,

gacchevādāya brāhmaṇa”.

“Kusalaṁ paṭinandāmi,

bhūridatta vaco tava;

Pabbajissāmi jiṇṇosmi,

na kāme abhipatthaye”.

“Brahmacariyassa ce bhaṅgo,

hoti bhogehi kāriyaṁ;

Avikampamāno eyyāsi,

bahuṁ dassāmi te dhanaṁ”.

“Kusalaṁ paṭinandāmi,

bhūridatta vaco tava;

Punapi āgamissāmi,

sace attho bhavissati”.

Idaṁ vatvā bhūridatto,

Pesesi caturo jane;

“Etha gacchatha uṭṭhetha,

Khippaṁ pāpetha brāhmaṇaṁ”.

Tassa taṁ vacanaṁ sutvā,

uṭṭhāya caturo janā;

Pesitā bhūridattena,

khippaṁ pāpesu brāhmaṇaṁ.

(…)

“Maṇiṁ paggayha maṅgalyaṁ,

sādhuvittaṁ manoramaṁ;

Selaṁ byañjanasampannaṁ,

ko imaṁ maṇimajjhagā”.

“Lohitakkhasahassāhi,

samantā parivāritaṁ;

Ajja kālaṁ pathaṁ gacchaṁ,

ajjhagāhaṁ maṇiṁ imaṁ”.

“Sūpaciṇṇo ayaṁ selo,

accito mānito sadā;

Sudhārito sunikkhitto,

sabbatthamabhisādhaye.

Upacāravipannassa,

nikkhepe dhāraṇāya vā;

Ayaṁ selo vināsāya,

pariciṇṇo ayoniso.

Na imaṁ akusalo dibyaṁ,

maṇiṁ dhāretumāraho;

Paṭipajja sataṁ nikkhaṁ,

dehimaṁ ratanaṁ mama”.

“Na ca myāyaṁ maṇī keyyo,

gohi vā ratanehi vā;

Selo byañjanasampanno,

neva keyyo maṇī mama”.

“No ce tayā maṇī keyyo,

gohi vā ratanehi vā;

Atha kena maṇī keyyo,

taṁ me akkhāhi pucchito”.

“Yo me saṁse mahānāgaṁ,

tejassiṁ duratikkamaṁ;

Tassa dajjaṁ imaṁ selaṁ,

jalantamiva tejasā”.

“Ko nu brāhmaṇavaṇṇena,

supaṇṇo patataṁ varo;

Nāgaṁ jigīsamanvesi,

anvesaṁ bhakkhamattano”.

“Nāhaṁ dijādhipo homi,

na diṭṭho garuḷo mayā;

Āsīvisena vittoti,

vajjo brāhmaṇa maṁ vidū”.

“Kiṁ nu tuyhaṁ balaṁ atthi,

kiṁ sippaṁ vijjate tava;

Kismiṁ vā tvaṁ paratthaddho,

uragaṁ nāpacāyasi”.

“Āraññikassa isino,

cirarattaṁ tapassino;

Supaṇṇo kosiyassakkhā,

visavijjaṁ anuttaraṁ.

Taṁ bhāvitattaññataraṁ,

sammantaṁ pabbatantare;

Sakkaccaṁ taṁ upaṭṭhāsiṁ,

rattindivamatandito.

So tadā pariciṇṇo me,

vattavā brahmacariyavā;

Dibbaṁ pātukarī mantaṁ,

kāmasā bhagavā mama.

Tyāhaṁ mante paratthaddho,

nāhaṁ bhāyāmi bhoginaṁ;

Ācariyo visaghātānaṁ,

alampānoti maṁ vidū”.

“Gaṇhāmase maṇiṁ tāta,

somadatta vijānahi;

Mā daṇḍena siriṁ pattaṁ,

kāmasā pajahimhase”.

“Sakaṁ nivesanaṁ pattaṁ,

yo taṁ brāhmaṇa pūjayi;

Evaṁ kalyāṇakārissa,

kiṁ mohā dubbhimicchasi.

Sace tvaṁ dhanakāmosi,

bhūridatto padassati;

Tameva gantvā yācassu,

bahuṁ dassati te dhanaṁ”.

“Hatthagataṁ pattagataṁ,

nikiṇṇaṁ khādituṁ varaṁ;

Mā no sandiṭṭhiko attho,

somadatta upaccagā”.

“Paccati niraye ghore,

mahissamapi vivarati;

Mittadubbhī hitaccāgī,

jīvarevāpi sussati.

Sace tvaṁ dhanakāmosi,

bhūridatto padassati;

Maññe attakataṁ veraṁ,

naciraṁ vedayissasi”.

“Mahāyaññaṁ yajitvāna,

evaṁ sujjhanti brāhmaṇā;