巴利《小部》· 本生

suṇantu parisā mama”.

“Tvaṁ maṁ nāgena ālampa,

ahaṁ maṇḍūkachāpiyā;

Hotu no abbhutaṁ tattha,

ā sahassehi pañcahi”.

“Ahañhi vasumā aḍḍho,

tvaṁ daliddosi māṇava;

Ko nu te pāṭibhogatthi,

upajūtañca kiṁ siyā.

Upajūtañca me assa,

pāṭibhogo ca tādiso;

Hotu no abbhutaṁ tattha,

ā sahassehi pañcahi”.

“Suṇohi me mahārāja,

vacanaṁ bhaddamatthu te;

Pañcannaṁ me sahassānaṁ,

pāṭibhogo hi kittima”.

“Pettikaṁ vā iṇaṁ hoti,

Yaṁ vā hoti sayaṅkataṁ;

Kiṁ tvaṁ evaṁ bahuṁ mayhaṁ,

Dhanaṁ yācasi brāhmaṇa”.

“Alampāno hi nāgena,

mamaṁ abhijigīsati;

Ahaṁ maṇḍūkachāpiyā,

ḍaṁsayissāmi brāhmaṇaṁ.

Taṁ tvaṁ daṭṭhuṁ mahārāja,

ajja raṭṭhābhivaḍḍhana;

Khattasaṅghaparibyūḷho,

niyyāhi ahidassanaṁ”.

“Neva taṁ atimaññāmi,

sippavādena māṇava;

Atimattosi sippena,

uragaṁ nāpacāyasi”.

“Ahampi nātimaññāmi,

sippavādena brāhmaṇa;

Avisena ca nāgena,

bhusaṁ vañcayase janaṁ.

Evañcetaṁ jano jaññā,

Yathā jānāmi taṁ ahaṁ;

Na tvaṁ labhasi ālampa,

Bhusamuṭṭhiṁ kuto dhanaṁ”.

“Kharājino jaṭī dummī,

ditto parisamāgato;

Yo tvaṁ evaṁ gataṁ nāgaṁ,

aviso atimaññasi.

Āsajja kho naṁ jaññāsi,

puṇṇaṁ uggassa tejaso;

Maññe taṁ bhasmarāsiṁva,

khippameso karissati”.

“Siyā visaṁ siluttassa,

deḍḍubhassa silābhuno;

Neva lohitasīsassa,

visaṁ nāgassa vijjati”.

“Sutametaṁ arahataṁ,

saññatānaṁ tapassinaṁ;

Idha dānāni datvāna,

saggaṁ gacchanti dāyakā;

Jīvanto dehi dānāni,

yadi te atthi dātave.

Ayaṁ nāgo mahiddhiko,

tejassī duratikkamo;

Tena taṁ ḍaṁsayissāmi,

so taṁ bhasmaṁ karissati”.

“Mayāpetaṁ sutaṁ samma,

saññatānaṁ tapassinaṁ;

Idha dānāni datvāna,

saggaṁ gacchanti dāyakā;

Tvameva dehi jīvanto,

yadi te atthi dātave.

Ayaṁ ajamukhī nāma,

puṇṇā uggassa tejaso;

Tāya taṁ ḍaṁsayissāmi,

sā taṁ bhasmaṁ karissati.

Yā dhītā dhataraṭṭhassa,

vemātā bhaginī mama;

Sā taṁ ḍaṁsatvajamukhī,

puṇṇā uggassa tejaso.

Chamāyañce nisiñcissaṁ,

brahmadatta vijānahi;

Tiṇalatāni osadhyo,

ussusseyyuṁ asaṁsayaṁ.

Uddhañce pātayissāmi,

brahmadatta vijānahi;

Satta vassāniyaṁ devo,

na vasse na himaṁ pate.

Udake ce nisiñcissaṁ,

brahmadatta vijānahi;

Yāvantodakajā pāṇā,

mareyyuṁ macchakacchapā”.

(…)

“Lokyaṁ sajantaṁ udakaṁ,

payāgasmiṁ patiṭṭhitaṁ;

Komaṁ ajjhoharī bhūto,

ogāḷhaṁ yamunaṁ nadiṁ”.

“Yadesa lokādhipatī yasassī,

Bārāṇasiṁ pakriya samantato;

Tassāha putto uragūsabhassa,

Subhogoti maṁ brāhmaṇa vedayanti”.

“Sace hi putto uragūsabhassa,

Kāsissa rañño amarādhipassa;

Mahesakkho aññataro pitā te,

Maccesu mātā pana te atulyā;

Na tādiso arahati brāhmaṇassa,

Dāsampi ohārituṁ mahānubhāvo”.

“Rukkhaṁ nissāya vijjhittho,

eṇeyyaṁ pātumāgataṁ;

So viddho dūramacari,

saravegena sīghavā.

Taṁ tvaṁ patitamaddakkhi,

araññasmiṁ brahāvane;

Sa maṁsakājamādāya,

sāyaṁ nigrodhupāgami.

Sukasāḷikasaṅghuṭṭhaṁ,

piṅgalaṁ santhatāyutaṁ;

Kokilābhirudaṁ rammaṁ,

dhuvaṁ haritasaddalaṁ.

Tattha te so pāturahu,

iddhiyā yasasā jalaṁ;

Mahānubhāvo bhātā me,

kaññāhi parivārito.