巴利《小部》· 本生

Vayhāhi pariyāyitvā,

sivikāya rathena ca;

Sājja maddī araññasmiṁ,

pattikā paridhāvati”.

Taṁ disvā cetapāmokkhā,

rodamānā upāgamuṁ;

“Kacci nu deva kusalaṁ,

kacci deva anāmayaṁ;

Kacci pitā arogo te,

sivīnañca anāmayaṁ.

Ko te balaṁ mahārāja,

ko nu te rathamaṇḍalaṁ;

Anassako arathako,

dīghamaddhānamāgato;

Kaccāmittehi pakato,

anuppattosimaṁ disaṁ”.

“Kusalañceva me sammā,

atho sammā anāmayaṁ;

Atho pitā arogo me,

sivīnañca anāmayaṁ.

Ahañhi kuñjaraṁ dajjaṁ,

īsādantaṁ urūḷhavaṁ;

Khettaññuṁ sabbayuddhānaṁ,

sabbasetaṁ gajuttamaṁ.

Paṇḍukambalasañchannaṁ,

pabhinnaṁ sattumaddanaṁ;

Dantiṁ savāḷabījaniṁ,

setaṁ kelāsasādisaṁ.

Sasetacchattaṁ saupādheyyaṁ,

Sāthabbanaṁ sahatthipaṁ;

Aggayānaṁ rājavāhiṁ,

Brāhmaṇānaṁ adāsahaṁ.

Tasmiṁ me sivayo kuddhā,

pitā cupahatomano;

Avaruddhasi maṁ rājā,

vaṅkaṁ gacchāmi pabbataṁ;

Okāsaṁ sammā jānātha,

vane yattha vasāmase”.

“Svāgataṁ te mahārāja,

atho te adurāgataṁ;

Issarosi anuppatto,

yaṁ idhatthi pavedaya.

Sākaṁ bhisaṁ madhuṁ maṁsaṁ,

Suddhaṁ sālīnamodanaṁ;

Paribhuñja mahārāja,

Pāhuno nosi āgato”.

“Paṭiggahitaṁ yaṁ dinnaṁ,

sabbassa agghiyaṁ kataṁ;

Avaruddhasi maṁ rājā,

vaṅkaṁ gacchāmi pabbataṁ;

Okāsaṁ sammā jānātha,

vane yattha vasāmase”.

“Idheva tāva acchassu,

cetaraṭṭhe rathesabha;

Yāva cetā gamissanti,

rañño santika yācituṁ.

Nijjhāpetuṁ mahārājaṁ,

sivīnaṁ raṭṭhavaḍḍhanaṁ;

Taṁ taṁ cetā purakkhatvā,

patītā laddhapaccayā;

Parivāretvāna gacchanti,

evaṁ jānāhi khattiya”.

“Mā vo ruccittha gamanaṁ,

rañño santika yācituṁ;

Nijjhāpetuṁ mahārājaṁ,

rājāpi tattha nissaro.

Accuggatā hi sivayo,

balaggā negamā ca ye;

Te vidhaṁsetumicchanti,

rājānaṁ mama kāraṇā”.

“Sace esā pavattettha,

raṭṭhasmiṁ raṭṭhavaḍḍhana;

Idheva rajjaṁ kārehi,

cetehi parivārito.

Iddhaṁ phītañcidaṁ raṭṭhaṁ,

iddho janapado mahā;

Matiṁ karohi tvaṁ deva,

rajjassa manusāsituṁ”.

“Na me chando mati atthi,

rajjassa anusāsituṁ;

Pabbājitassa raṭṭhasmā,

cetaputtā suṇātha me.

Atuṭṭhā sivayo āsuṁ,

balaggā negamā ca ye;

Pabbājitassa raṭṭhasmā,

cetā rajjebhisecayuṁ.

Asammodiyampi vo assa,

accantaṁ mama kāraṇā;

Sivīhi bhaṇḍanañcāpi,

viggaho me na ruccati.

Athassa bhaṇḍanaṁ ghoraṁ,

sampahāro anappako;

Ekassa kāraṇā mayhaṁ,

hiṁseyya bahuko jano.

Paṭiggahitaṁ yaṁ dinnaṁ,

sabbassa agghiyaṁ kataṁ;

Avaruddhasi maṁ rājā,

vaṅkaṁ gacchāmi pabbataṁ;

Okāsaṁ sammā jānātha,

vane yattha vasāmase”.

“Taggha te mayamakkhāma,

yathāpi kusalā tathā;

Rājisī yattha sammanti,

āhutaggī samāhitā.

Esa selo mahārāja,

pabbato gandhamādano;

Yattha tvaṁ saha puttehi,

saha bhariyāya cacchasi”.

Taṁ cetā anusāsiṁsu,

assunettā rudammukhā;

“Ito gaccha mahārāja,

ujuṁ yenuttarā mukho.

Atha dakkhisi bhaddante,

vepullaṁ nāma pabbataṁ;

Nānādumagaṇākiṇṇaṁ,

sītacchāyaṁ manoramaṁ.

Tamatikkamma bhaddante,

atha dakkhisi āpagaṁ;

Nadiṁ ketumatiṁ nāma,

gambhīraṁ girigabbharaṁ.