巴利《小部》· 本生

Puthulomamacchākiṇṇaṁ,

supatitthaṁ mahodakaṁ;

Tattha nhatvā pivitvā ca,

assāsetvā saputtake.

Atha dakkhisi bhaddante,

nigrodhaṁ madhupipphalaṁ;

Rammake sikhare jātaṁ,

sītacchāyaṁ manoramaṁ.

Atha dakkhisi bhaddante,

nāḷikaṁ nāma pabbataṁ;

Nānādijagaṇākiṇṇaṁ,

selaṁ kimpurisāyutaṁ.

Tassa uttarapubbena,

mucalindo nāma so saro;

Puṇḍarīkehi sañchanno,

setasogandhikehi ca.

So vanaṁ meghasaṅkāsaṁ,

dhuvaṁ haritasaddalaṁ;

Sīhovāmisapekkhīva,

vanasaṇḍaṁ vigāhaya;

Puppharukkhehi sañchannaṁ,

phalarukkhehi cūbhayaṁ.

Tattha bindussarā vaggū,

nānāvaṇṇā bahū dijā;

Kūjantamupakūjanti,

utusaṁpupphite dume.

Gantvā girividuggānaṁ,

nadīnaṁ pabhavāni ca;

So dakkhisi pokkharaṇiṁ,

karañjakakudhāyutaṁ.

Puthulomamacchākiṇṇaṁ,

supatitthaṁ mahodakaṁ;

Samañca caturaṁsañca,

sāduṁ appaṭigandhiyaṁ.

Tassā uttarapubbena,

paṇṇasālaṁ amāpaya;

Paṇṇasālaṁ amāpetvā,

uñchācariyāya īhatha”.

Vanapavesanaṁ nāma.

5. Jūjakapabba

Ahu vāsī kaliṅgesu,

jūjako nāma brāhmaṇo;

Tassāsi daharā bhariyā,

nāmenāmittatāpanā.

Tā naṁ tattha gatāvocuṁ,

nadiṁ udakahāriyā;

Thiyo naṁ paribhāsiṁsu,

samāgantvā kutūhalā.

“Amittā nūna te mātā,

amitto nūna te pitā;

Ye taṁ jiṇṇassa pādaṁsu,

evaṁ dahariyaṁ satiṁ.

Ahitaṁ vata te ñātī,

mantayiṁsu rahogatā;

Ye taṁ jiṇṇassa pādaṁsu,

evaṁ dahariyaṁ satiṁ.

Amittā vata te ñātī,

mantayiṁsu rahogatā;

Ye taṁ jiṇṇassa pādaṁsu,

evaṁ dahariyaṁ satiṁ.

Dukkaṭaṁ vata te ñātī,

mantayiṁsu rahogatā;

Ye taṁ jiṇṇassa pādaṁsu,

evaṁ dahariyaṁ satiṁ.

Pāpakaṁ vata te ñātī,

mantayiṁsu rahogatā;

Ye taṁ jiṇṇassa pādaṁsu,

evaṁ dahariyaṁ satiṁ.

Amanāpaṁ vata te ñātī,

mantayiṁsu rahogatā;

Ye taṁ jiṇṇassa pādaṁsu,

evaṁ dahariyaṁ satiṁ.

Amanāpavāsaṁ vasi,

jiṇṇena patinā saha;

Yā tvaṁ vasasi jiṇṇassa,

mataṁ te jīvitā varaṁ.

Na hi nūna tuyhaṁ kalyāṇi,

pitā mātā ca sobhane;

Aññaṁ bhattāraṁ vindiṁsu,

ye taṁ jiṇṇassa pādaṁsu;

Evaṁ dahariyaṁ satiṁ.

Duyiṭṭhaṁ te navamiyaṁ,

akataṁ aggihuttakaṁ;

Ye taṁ jiṇṇassa pādaṁsu,

evaṁ dahariyaṁ satiṁ.

Samaṇe brāhmaṇe nūna,

brahmacariyaparāyaṇe;

Sā tvaṁ loke abhisapi,

sīlavante bahussute;

Yā tvaṁ vasasi jiṇṇassa,

evaṁ dahariyā satī.

Na dukkhaṁ ahinā daṭṭhaṁ,

na dukkhaṁ sattiyā hataṁ;

Tañca dukkhañca tibbañca,

yaṁ passe jiṇṇakaṁ patiṁ.

Natthi khiḍḍā natthi rati,

jiṇṇena patinā saha;

Natthi allāpasallāpo,

jagghitampi na sobhati.

Yadā ca daharo daharā,

mantayanti rahogatā;

Sabbesaṁ sokā nassanti,

ye keci hadayassitā.

Daharā tvaṁ rūpavatī,

purisānaṁbhipatthitā;

Gaccha ñātikule accha,

kiṁ jiṇṇo ramayissati”.

“Na te brāhmaṇa gacchāmi,

nadiṁ udakahāriyā;

Thiyo maṁ paribhāsanti,

tayā jiṇṇena brāhmaṇa”.

“Mā me tvaṁ akarā kammaṁ,

mā me udakamāhari;

Ahaṁ udakamāhissaṁ,

mā bhoti kupitā ahu”.

“Nāhaṁ tamhi kule jātā,

yaṁ tvaṁ udakamāhare;

Evaṁ brāhmaṇa jānāhi,

na te vacchāmahaṁ ghare.

Sace me dāsaṁ dāsiṁ vā,