巴利《小部》· 本生

nānayissasi brāhmaṇa;

Evaṁ brāhmaṇa jānāhi,

na te vacchāmi santike”.

“Natthi me sippaṭhānaṁ vā,

dhanaṁ dhaññañca brāhmaṇi;

Kutohaṁ dāsaṁ dāsiṁ vā,

ānayissāmi bhotiyā;

Ahaṁ bhotiṁ upaṭṭhissaṁ,

mā bhoti kupitā ahu”.

“Ehi te ahamakkhissaṁ,

yathā me vacanaṁ sutaṁ;

Esa vessantaro rājā,

vaṅke vasati pabbate.

Taṁ tvaṁ gantvāna yācassu,

dāsaṁ dāsiñca brāhmaṇa;

So te dassati yācito,

dāsaṁ dāsiñca khattiyo”.

“Jiṇṇohamasmi dubbalo,

dīgho caddhā suduggamo;

Mā bhoti paṭidevesi,

mā ca tvaṁ vimanā ahu;

Ahaṁ bhotiṁ upaṭṭhissaṁ,

mā bhoti kupitā ahu”.

“Yathā agantvā saṅgāmaṁ,

ayuddhova parājito;

Evameva tuvaṁ brahme,

agantvāva parājito.

Sace me dāsaṁ dāsiṁ vā,

nānayissasi brāhmaṇa;

Evaṁ brāhmaṇa jānāhi,

na te vacchāmahaṁ ghare;

Amanāpaṁ te karissāmi,

taṁ te dukkhaṁ bhavissati.

Nakkhatte utupubbesu,

yadā maṁ dakkhisilaṅkataṁ;

Aññehi saddhiṁ ramamānaṁ,

taṁ te dukkhaṁ bhavissati.

Adassanena mayhaṁ te,

jiṇṇassa paridevato;

Bhiyyo vaṅkā ca palitā,

bahū hessanti brāhmaṇa”.

Tato so brāhmaṇo bhīto,

brāhmaṇiyā vasānugo;

Aṭṭito kāmarāgena,

brāhmaṇiṁ etadabravi.

“Pātheyyaṁ me karohi tvaṁ,

Saṅkulyā saguḷāni ca;

Madhupiṇḍikā ca sukatāyo,

Sattubhattañca brāhmaṇi.

Ānayissaṁ methunake,

ubho dāsakumārake;

Te taṁ paricarissanti,

rattindivamatanditā”.

Idaṁ vatvā brahmabandhu,

paṭimuñci upāhanā;

Tato so mantayitvāna,

bhariyaṁ katvā padakkhiṇaṁ.

Pakkāmi so ruṇṇamukho,

brāhmaṇo sahitabbato;

Sivīnaṁ nagaraṁ phītaṁ,

dāsapariyesanaṁ caraṁ.

So tattha gantvā avaca,

ye tatthāsuṁ samāgatā;

“Kuhiṁ vessantaro rājā,

kattha passemu khattiyaṁ”.

Te janā taṁ avaciṁsu,

ye tatthāsuṁ samāgatā;

“Tumhehi brahme pakato,

atidānena khattiyo;

Pabbājito sakā raṭṭhā,

vaṅke vasati pabbate.

Tumhehi brahme pakato,

atidānena khattiyo;

Ādāya puttadārañca,

vaṅke vasati pabbate”.

So codito brāhmaṇiyā,

brāhmaṇo kāmagiddhimā;

Aghaṁ taṁ paṭisevittha,

vane vāḷamigākiṇṇe;

Khaggadīpinisevite.

Ādāya beḷuvaṁ daṇḍaṁ,

aggihuttaṁ kamaṇḍaluṁ;

So pāvisi brahāraññaṁ,

yattha assosi kāmadaṁ.

Taṁ paviṭṭhaṁ brahāraññaṁ,

kokā naṁ parivārayuṁ;

Vikkandi so vippanaṭṭho,

dūre panthā apakkami.

Tato so brāhmaṇo gantvā,

bhogaluddho asaññato;

Vaṅkassorohaṇe naṭṭhe,

imā gāthā abhāsatha.

“Ko rājaputtaṁ nisabhaṁ,

jayantamaparājitaṁ;

Bhaye khemassa dātāraṁ,

ko me vessantaraṁ vidū.

Yo yācataṁ patiṭṭhāsi,

bhūtānaṁ dharaṇīriva;

Dharaṇūpamaṁ mahārājaṁ,

ko me vessantaraṁ vidū.

Yo yācataṁ gatī āsi,

savantīnaṁva sāgaro;

Sāgarūpamaṁ mahārājaṁ,

ko me vessantaraṁ vidū.

Kalyāṇatitthaṁ sucimaṁ,

sītūdakaṁ manoramaṁ;

Puṇḍarīkehi sañchannaṁ,

yuttaṁ kiñjakkhareṇunā;

Rahadūpamaṁ mahārājaṁ,

ko me vessantaraṁ vidū.

Assatthaṁva pathe jātaṁ,

sītacchāyaṁ manoramaṁ;

Santānaṁ visametāraṁ,

kilantānaṁ paṭiggahaṁ;

Tathūpamaṁ mahārājaṁ,

ko me vessantaraṁ vidū.

Nigrodhaṁva pathe jātaṁ,

sītacchāyaṁ manoramaṁ;

Santānaṁ visametāraṁ,

kilantānaṁ paṭiggahaṁ;