巴利《小部》· 本生

putte me dehi yācito”.

“Dadāmi na vikampāmi,

issaro naya brāhmaṇa;

Pāto gatā rājaputtī,

sāyaṁ uñchāto ehiti.

Ekarattiṁ vasitvāna,

pāto gacchasi brāhmaṇa;

Tassā nhāte upaghāte,

atha ne māladhārine.

Ekarattiṁ vasitvāna,

pāto gacchasi brāhmaṇa;

Nānāpupphehi sañchanne,

nānāgandhehi bhūsite;

Nānāmūlaphalākiṇṇe,

gaccha svādāya brāhmaṇa”.

“Na vāsamabhirocāmi,

gamanaṁ mayha ruccati;

Antarāyopi me assa,

gacchaññeva rathesabha.

Na hetā yācayogī naṁ,

antarāyassa kāriyā;

Itthiyo mantaṁ jānanti,

sabbaṁ gaṇhanti vāmato.

Saddhāya dānaṁ dadato,

māsaṁ adakkhi mātaraṁ;

Antarāyampi sā kayirā,

gacchaññeva rathesabha.

Āmantayassu te putte,

mā te mātaramaddasuṁ;

Saddhāya dānaṁ dadato,

evaṁ puññaṁ pavaḍḍhati.

Āmantayassu te putte,

mā te mātaramaddasuṁ;

Mādisassa dhanaṁ datvā,

rāja saggaṁ gamissasi”.

“Sace tvaṁ nicchase daṭṭhuṁ,

mama bhariyaṁ patibbataṁ;

Ayyakassapi dassehi,

jāliṁ kaṇhājinaṁ cubho.

Ime kumāre disvāna,

mañjuke piyabhāṇine;

Patīto sumano vitto,

bahuṁ dassati te dhanaṁ”.

“Acchedanassa bhāyāmi,

rājaputta suṇohi me;

Rājadaṇḍāya maṁ dajjā,

vikkiṇeyya haneyya vā;

Jino dhanañca dāse ca,

gārayhassa brahmabandhuyā”.

“Ime kumāre disvāna,

mañjuke piyabhāṇine;

Dhamme ṭhito mahārājā,

sivīnaṁ raṭṭhavaḍḍhano;

Laddhā pītisomanassaṁ,

bahuṁ dassati te dhanaṁ”.

“Nāhaṁ tampi karissāmi,

yaṁ maṁ tvaṁ anusāsasi;

Dārakeva ahaṁ nessaṁ,

brāhmaṇyā paricārake”.

Tato kumārā byathitā,

sutvā luddassa bhāsitaṁ;

Tena tena padhāviṁsu,

jālī kaṇhājinā cubho.

“Ehi tāta piyaputta,

pūretha mama pāramiṁ;

Hadayaṁ mebhisiñcetha,

karotha vacanaṁ mama.

Yānā nāvā ca me hotha,

acalā bhavasāgare;

Jātipāraṁ tarissāmi,

santāressaṁ sadevakaṁ.

Ehi amma piyadhīti,

pūretha mama pāramiṁ;

Hadayaṁ mebhisiñcetha,

karotha vacanaṁ mama.

Yānā nāvā ca me hotha,

acalā bhavasāgare;

Jātipāraṁ tarissāmi,

uddharissaṁ sadevakaṁ”.

Tato kumāre ādāya,

jāliṁ kaṇhājinaṁ cubho;

Brāhmaṇassa adā dānaṁ,

sivīnaṁ raṭṭhavaḍḍhano.

Tato kumāre ādāya,

jāliṁ kaṇhājinaṁ cubho;

Brāhmaṇassa adā vitto,

puttake dānamuttamaṁ.

Tadāsi yaṁ bhiṁsanakaṁ,

tadāsi lomahaṁsanaṁ;

Yaṁ kumāre padinnamhi,

medanī sampakampatha.

Tadāsi yaṁ bhiṁsanakaṁ,

tadāsi lomahaṁsanaṁ;

Yaṁ pañjalikato rājā,

kumāre sukhavacchite;

Brāhmaṇassa adā dānaṁ,

sivīnaṁ raṭṭhavaḍḍhano.

Tato so brāhmaṇo luddo,

lataṁ dantehi chindiya;

Latāya hatthe bandhitvā,

latāya anumajjatha.

Tato so rajjumādāya,

daṇḍañcādāya brāhmaṇo;

Ākoṭayanto te neti,

sivirājassa pekkhato.

Tato kumārā pakkāmuṁ,

brāhmaṇassa pamuñciya;

Assupuṇṇehi nettehi,

pitaraṁ so udikkhati.

Vedhamassatthapattaṁva,

pitu pādāni vandati;

Pitu pādāni vanditvā,

idaṁ vacanamabravi.

“Ammā ca tāta nikkhantā,

tvañca no tāta dassasi;

Yāva ammampi passemu,

atha no tāta dassasi.

Ammā ca tāta nikkhantā,

tvañca no tāta dassasi;

Mā no tvaṁ tāta adadā,