巴利《小部》· 本生

yāva ammāpi etu no;

Tadāyaṁ brāhmaṇo kāmaṁ,

vikkiṇātu hanātu vā.

Balaṅkapādo andhanakho,

atho ovaddhapiṇḍiko;

Dīghuttaroṭṭho capalo,

kaḷāro bhagganāsako.

Kumbhodaro bhaggapiṭṭhi,

atho visamacakkhuko;

Lohamassu haritakeso,

valīnaṁ tilakāhato.

Piṅgalo ca vinato ca,

vikaṭo ca brahā kharo;

Ajināni ca sannaddho,

amanusso bhayānako.

Manusso udāhu yakkho,

maṁsalohitabhojano;

Gāmā araññamāgamma,

dhanaṁ taṁ tāta yācati.

Nīyamāne pisācena,

kiṁ nu tāta udikkhasi;

Asmā nūna te hadayaṁ,

āyasaṁ daḷhabandhanaṁ.

Yo no baddhe na jānāsi,

brāhmaṇena dhanesinā;

Accāyikena luddena,

yo no gāvova sumbhati.

Idheva acchataṁ kaṇhā,

na sā jānāti kismiñci;

Migīva khīrasammattā,

yūthā hīnā pakandati.

Na me idaṁ tathā dukkhaṁ,

labbhā hi pumunā idaṁ;

Yañca ammaṁ na passāmi,

taṁ me dukkhataraṁ ito.

Na me idaṁ tathā dukkhaṁ,

labbhā hi pumunā idaṁ;

Yañca tātaṁ na passāmi,

taṁ me dukkhataraṁ ito.

Sā nūna kapaṇā ammā,

cirarattāya rucchati;

Kaṇhājinaṁ apassantī,

kumāriṁ cārudassaniṁ.

So nūna kapaṇo tāto,

cirarattāya rucchati;

Kaṇhājinaṁ apassanto,

kumāriṁ cārudassaniṁ.

Sā nūna kapaṇā ammā,

ciraṁ rucchati assame;

Kaṇhājinaṁ apassantī,

kumāriṁ cārudassaniṁ.

So nūna kapaṇo tāto,

ciraṁ rucchati assame;

Kaṇhājinaṁ apassanto,

kumāriṁ cārudassaniṁ.

Sā nūna kapaṇā ammā,

cirarattāya rucchati;

Aḍḍharatte va ratte vā,

nadīva avasucchati.

So nūna kapaṇo tāto,

cirarattāya rucchati;

Aḍḍharatte va ratte vā,

nadīva avasucchati.

Ime te jambukā rukkhā,

vedisā sinduvārakā;

Vividhāni rukkhajātāni,

tāni ajja jahāmase.

Assatthā panasā ceme,

nigrodhā ca kapitthanā;

Vividhāni phalajātāni,

tāni ajja jahāmase.

Ime tiṭṭhanti ārāmā,

ayaṁ sītūdakā nadī;

Yatthassu pubbe kīḷāma,

tāni ajja jahāmase.

Vividhāni pupphajātāni,

asmiṁ uparipabbate;

Yānassu pubbe dhārema,

tāni ajja jahāmase.

Vividhāni phalajātāni,

asmiṁ uparipabbate;

Yānassu pubbe bhuñjāma,

tāni ajja jahāmase.

Ime no hatthikā assā,

balībaddā ca no ime;

Yehissu pubbe kīḷāma,

tāni ajja jahāmase”.

Nīyamānā kumārā te,

pitaraṁ etadabravuṁ;

“Ammaṁ ārogyaṁ vajjāsi,

tvañca tāta sukhī bhava.

Ime no hatthikā assā,

balībaddā ca no ime;

Tāni ammāya dajjesi,

sokaṁ tehi vinessati.

Ime no hatthikā assā,

balībaddā ca no ime;

Tāni ammā udikkhantī,

sokaṁ paṭivinessati”.

Tato vessantaro rājā,

dānaṁ datvāna khattiyo;

Paṇṇasālaṁ pavisitvā,

kalunaṁ paridevayi.

“Kaṁ nvajja chātā tasitā,

uparucchanti dārakā;

Sāyaṁ saṁvesanākāle,

ko ne dassati bhojanaṁ.

Kaṁ nvajja chātā tasitā,

uparucchanti dārakā;

Sāyaṁ saṁvesanākāle,

ammā chātamha detha no.

Kathaṁ nu pathaṁ gacchanti,

pattikā anupāhanā;

Santā sūnehi pādehi,

ko ne hatthe gahessati.

Kathaṁ nu so na lajjeyya,

sammukhā paharaṁ mama;

Adūsakānaṁ puttānaṁ,

alajjī vata brāhmaṇo.

Yopi me dāsidāsassa,