巴利《小部》· 本生

kacci hiṁsā na vijjati”.

“Kusalañceva no brahme,

atho brahme anāmayaṁ;

Atho uñchena yāpema,

atho mūlaphalā bahū.

Atho ḍaṁsā makasā ca,

appameva sarīsapā;

Vane vāḷamigākiṇṇe,

hiṁsā mayhaṁ na vijjati.

Satta no māse vasataṁ,

araññe jīvasokinaṁ;

Idaṁ dutiyaṁ passāma,

brāhmaṇaṁ devavaṇṇinaṁ;

Ādāya veḷuvaṁ daṇḍaṁ,

dhārentaṁ ajinakkhipaṁ.

Svāgataṁ te mahābrahme,

atho me adurāgataṁ;

Anto pavisa bhaddante,

pāde pakkhālayassu te.

Tindukāni piyālāni,

madhuke kāsumāriyo;

Phalāni khuddakappāni,

bhuñja brahme varaṁ varaṁ.

Idampi pānīyaṁ sītaṁ,

ābhataṁ girigabbharā;

Tato piva mahābrahme,

sace tvaṁ abhikaṅkhasi.

Atha tvaṁ kena vaṇṇena,

kena vā pana hetunā;

Anuppatto brahāraññaṁ,

taṁ me akkhāhi pucchito”.

“Yathā vārivaho pūro,

sabbakālaṁ na khīyati;

Evaṁ taṁ yācitāgacchiṁ,

bhariyaṁ me dehi yācito”.

“Dadāmi na vikampāmi,

yaṁ maṁ yācasi brāhmaṇa;

Santaṁ nappaṭiguyhāmi,

dāne me ramatī mano”.

Maddiṁ hatthe gahetvāna,

udakassa kamaṇḍaluṁ;

Brāhmaṇassa adā dānaṁ,

sivīnaṁ raṭṭhavaḍḍhano.

Tadāsi yaṁ bhiṁsanakaṁ,

tadāsi lomahaṁsanaṁ;

Maddiṁ paricajantassa,

medanī sampakampatha.

Nevassa maddī bhākuṭi,

na sandhīyati na rodati;

Pekkhatevassa tuṇhī sā,

“eso jānāti yaṁ varaṁ”.

(Jāliṁ kaṇhājinaṁ dhītaṁ,

maddideviṁ patibbataṁ;

Cajamāno ca cintesiṁ,

bodhiyāyeva kāraṇā.

Na me dessā ubho puttā,

maddī devī na dessiyā;

Sabbaññutaṁ piyaṁ mayhaṁ,

tasmā piye adāsahaṁ.)

“Komārī yassāhaṁ bhariyā,

sāmiko mama issaro;

Yassicche tassa maṁ dajjā,

vikkiṇeyya haneyya vā”.

Tesaṁ saṅkappamaññāya,

devindo etadabravi;

“Sabbe jitā te paccūhā,

ye dibbā ye ca mānusā.

Ninnāditā te pathavī,

saddo te tidivaṅgato;

Samantā vijjutā āguṁ,

girīnaṁva patissutā.

Tassa te anumodanti,

ubho nāradapabbatā;

Indo ca brahmā pajāpati,

somo yamo vessavaṇo;

Sabbe devānumodanti,

dukkarañhi karoti so.

Duddadaṁ dadamānānaṁ,

dukkaraṁ kamma kubbataṁ;

Asanto nānukubbanti,

sataṁ dhammo durannayo.

Tasmā satañca asataṁ,

nānā hoti ito gati;

Asanto nirayaṁ yanti,

santo saggaparāyaṇā.

Yametaṁ kumāre adā,

bhariyaṁ adā vane vasaṁ;

Brahmayānamanokkamma,

sagge te taṁ vipaccatu”.

“Dadāmi bhoto bhariyaṁ,

maddiṁ sabbaṅgasobhanaṁ;

Tvañceva maddiyā channo,

maddī ca patinā saha.

Yathā payo ca saṅkho ca,

ubho samānavaṇṇino;

Evaṁ tuvañca maddī ca,

samānamanacetasā.

Avaruddhettha araññasmiṁ,

ubho sammatha assame;

Khattiyā gottasampannā,

sujātā mātupettito;

Yathā puññāni kayirātha,

dadantā aparāparaṁ.

Sakkohamasmi devindo,

āgatosmi tavantike;

Varaṁ varassu rājisi,

vare aṭṭha dadāmi te”.

“Varañce me ado sakka,

sabbabhūtānamissara;

Pitā maṁ anumodeyya,

ito pattaṁ sakaṁ gharaṁ;

Āsanena nimanteyya,

paṭhametaṁ varaṁ vare.

Purisassa vadhaṁ na roceyyaṁ,

Api kibbisakārakaṁ;

Vajjhaṁ vadhamhā moceyyaṁ,

Dutiyetaṁ varaṁ vare.

Ye vuḍḍhā ye ca daharā,

ye ca majjhimaporisā;

Mameva upajīveyyuṁ,