巴利《小部》· 长老譬喻

Therāpadāna

Bhaddiyavagga

Vaṅgīsattheraapadāna

“Padumuttaro nāma jino,

sabbadhammesu cakkhumā;

Ito satasahassamhi,

kappe uppajji nāyako.

Yathāpi sāgare ūmi,

gagane viya tārakā;

Evaṁ pāvacanaṁ tassa,

arahantehi cittitaṁ.

Sadevāsuranāgehi,

manujehi purakkhato;

Samaṇabrāhmaṇākiṇṇe,

janamajjhe jinuttamo.

Pabhāhi anurañjanto,

loke lokantagū jino;

Vacanena vibodhento,

veneyyapadumāni so.

Vesārajjehi sampanno,

catūhi purisuttamo;

Pahīnabhayasārajjo,

khemappatto visārado.

Āsabhaṁ pavaraṁ ṭhānaṁ,

buddhabhūmiñca kevalaṁ;

Paṭijānāti lokaggo,

natthi sañcodako kvaci.

Sīhanādamasambhītaṁ,

nadato tassa tādino;

Devo naro vā brahmā vā,

paṭivattā na vijjati.

Desento pavaraṁ dhammaṁ,

santārento sadevakaṁ;

Dhammacakkaṁ pavatteti,

parisāsu visārado.

Paṭibhānavataṁ aggaṁ,

sāvakaṁ sādhusammataṁ;

Guṇaṁ bahuṁ pakittetvā,

etadagge ṭhapesi taṁ.

Tadāhaṁ haṁsavatiyaṁ,

brāhmaṇo sādhusammato;

Sabbavedavidū jāto,

vāgīso vādisūdano.

Upecca taṁ mahāvīraṁ,

sutvāhaṁ dhammadesanaṁ;

Pītivaraṁ paṭilabhiṁ,

sāvakassa guṇe rato.

Nimantetvāva sugataṁ,

sasaṅghaṁ lokanandanaṁ;

Sattāhaṁ bhojayitvāhaṁ,

dussehacchādayiṁ tadā.

Nipacca sirasā pāde,

katokāso katañjalī;

Ekamantaṁ ṭhito haṭṭho,

santhaviṁ jinamuttamaṁ.

‘Namo te vādimaddana,

namo te isisattama;

Namo te sabbalokagga,

namo te abhayaṁ kara.

Namo te māramathana,

namo te diṭṭhisūdana;

Namo te santisukhada,

namo te saraṇaṁ kara.

Anāthānaṁ bhavaṁ nātho,

bhītānaṁ abhayappado;

Vissāmabhūmi santānaṁ,

saraṇaṁ saraṇesinaṁ’.

Evamādīhi sambuddhaṁ,

santhavitvā mahāguṇaṁ;

Avocaṁ vādisūdassa,

gatiṁ pappomi bhikkhuno.

Tadā avoca bhagavā,

anantapaṭibhānavā;

‘Yo so buddhaṁ abhojesi,

sattāhaṁ sahasāvakaṁ.

Guṇañca me pakittesi,

pasanno sehi pāṇibhi;

Eso patthayate ṭhānaṁ,

vādisūdassa bhikkhuno.

Anāgatamhi addhāne,

lacchase taṁ manorathaṁ;

Devamānusasampattiṁ,

anubhotvā anappakaṁ.

Satasahassito kappe,

okkākakulasambhavo;

Gotamo nāma gottena,

satthā loke bhavissati.

Tassa dhammesu dāyādo,

oraso dhammanimmito;

Vaṅgīso nāma nāmena,

hessati satthu sāvako’.

Taṁ sutvā mudito hutvā,

yāvajīvaṁ tadā jinaṁ;

Paccayehi upaṭṭhāsiṁ,

mettacitto tathāgataṁ.

Tena kammena sukatena,

cetanāpaṇidhīhi ca;

Jahitvā mānusaṁ dehaṁ,

tusitaṁ agamāsahaṁ.

Pacchime ca bhave dāni,

jāto vippakule ahaṁ;

Paccājāto yadā āsiṁ,

jātiyā sattavassiko.

Sabbavedavidū jāto,

vādasatthavisārado;

Vādissaro cittakathī,

paravādappamaddano.

Vaṅge jātoti vaṅgīso,

vacane issaroti vā;

Vaṅgīso iti me nāmaṁ,

abhavī lokasammataṁ.

Yadāhaṁ viññutaṁ patto,

ṭhito paṭhamayobbane;

Tadā rājagahe ramme,

sāriputtamahaddasaṁ.

Pañcavīsatimaṁ bhāṇavāraṁ.

Piṇḍāya vicarantaṁ taṁ,

pattapāṇiṁ susaṁvutaṁ;

Alolakkhiṁ mitabhāṇiṁ,

yugamattaṁ nidakkhitaṁ.