巴利《小部》· 长老譬喻

Taṁ disvā vimhito hutvā,

avocaṁ mamanucchavaṁ;

Kaṇikāraṁva nicitaṁ,

cittaṁ gāthāpadaṁ ahaṁ.

Ācikkhi so me satthāraṁ,

sambuddhaṁ lokanāyakaṁ;

Tadā so paṇḍito vīro,

uttariṁ samavoca me.

Virāgasaṁhitaṁ vākyaṁ,

katvā duddasamuttamaṁ;

Vicittapaṭibhānehi,

tosito tena tādinā.

Nipacca sirasā pāde,

‘pabbājehī’ti maṁ bravi;

Tato maṁ sa mahāpañño,

buddhaseṭṭhamupānayi.

Nipacca sirasā pāde,

nisīdiṁ satthu santike;

Mamāha vadataṁ seṭṭho,

‘kacci vaṅgīsa jānāsi’.

Kiñci sippanti tassāhaṁ,

‘jānāmī’ti ca abraviṁ;

‘Matasīsaṁ vanacchuddhaṁ,

api bārasavassikaṁ;

Tava vijjāvisesena,

sace sakkosi vācaya’.

‘Āmoti me paṭiññāte,

tīṇi sīsāni dassayi;

Nirayanaradevesu,

upapanne avācayiṁ’.

Tadā khīṇāsavasseva,

sīsaṁ dassesi nāyako;

Tatohaṁ vihatārambho,

pabbajjaṁ samayācisaṁ.

Pabbajitvāna sugataṁ,

santhavāmi tahiṁ tahiṁ;

Tato maṁ kabbavittosi,

ujjhāyantiha bhikkhavo.

Tato vīmaṁsanatthaṁ me,

āha buddho vināyako;

‘Takkikā panimā gāthā,

ṭhānaso paṭibhanti taṁ’.

‘Na kabbavittohaṁ vīra,

ṭhānaso paṭibhanti maṁ’;

‘Tena hi dāni vaṅgīsa,

ṭhānaso santhavāhi maṁ’.

Tadāhaṁ santhaviṁ vīraṁ,

gāthāhi isisattamaṁ;

Ṭhānaso me tadā tuṭṭho,

jino agge ṭhapesi maṁ.

Paṭibhānena cittena,

aññesamatimaññahaṁ;

Pesale tena saṁviggo,

arahattamapāpuṇiṁ.

‘Paṭibhānavataṁ aggo,

añño koci na vijjati;

Yathāyaṁ bhikkhu vaṅgīso,

evaṁ dhāretha bhikkhavo’.

Satasahasse kataṁ kammaṁ,

phalaṁ dassesi me idha;

Sumutto saravegova,

kilese jhāpayiṁ mama.

Kilesā jhāpitā mayhaṁ,

…pe…

viharāmi anāsavo.

Svāgataṁ vata me āsi,

…pe…

kataṁ buddhassa sāsanaṁ.

Paṭisambhidā catasso,

…pe…

kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā vaṅgīso thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Vaṅgīsattherassāpadānaṁ catutthaṁ.