上座部律藏犍度（巴利原文）

yassa nakkhamati, so bhāseyya.

Sammato saṅghena āyasmā dabbo mallaputto senāsanapaññāpako ca bhattuddesako ca.

Khamati saṅghassa, tasmā tuṇhī, evametaṁ dhārayāmī’”ti.

Sammato ca panāyasmā dabbo mallaputto sabhāgānaṁ bhikkhūnaṁ ekajjhaṁ senāsanaṁ paññapeti.

Ye te bhikkhū suttantikā tesaṁ ekajjhaṁ senāsanaṁ paññapeti—

“te aññamaññaṁ suttantaṁ saṅgāyissantī”ti.

Ye te bhikkhū vinayadharā tesaṁ ekajjhaṁ senāsanaṁ paññapeti—

“te aññamaññaṁ vinayaṁ vinicchinissantī”ti.

Ye te bhikkhū dhammakathikā tesaṁ ekajjhaṁ senāsanaṁ paññapeti—

“te aññamaññaṁ dhammaṁ sākacchissantī”ti.

Ye te bhikkhū jhāyino tesaṁ ekajjhaṁ senāsanaṁ paññapeti—

“te aññamaññaṁ na byābādhissantī”ti.

Ye te bhikkhū tiracchānakathikā kāyadaḷhibahulā viharanti tesampi ekajjhaṁ senāsanaṁ paññapeti—

“imāyapime āyasmanto ratiyā acchissantī”ti.

Yepi te bhikkhū vikāle āgacchanti tesampi tejodhātuṁ samāpajjitvā teneva ālokena senāsanaṁ paññapeti;

apissu bhikkhū sañcicca vikāle āgacchanti—

“mayaṁ āyasmato dabbassa mallaputtassa iddhipāṭihāriyaṁ passissāmā”ti.

Te āyasmantaṁ dabbaṁ mallaputtaṁ upasaṅkamitvā evaṁ vadanti—

“amhākaṁ, āvuso dabba, senāsanaṁ paññapehī”ti.

Te āyasmā dabbo mallaputto evaṁ vadeti—

“kattha āyasmantā icchanti kattha paññapemī”ti?

Te sañcicca dūre apadisanti—

“amhākaṁ, āvuso dabba, gijjhakūṭe pabbate senāsanaṁ paññapehi.

Amhākaṁ, āvuso, corapapāte senāsanaṁ paññapehi.

Amhākaṁ, āvuso, isigilipasse kāḷasilāyaṁ senāsanaṁ paññapehi.

Amhākaṁ, āvuso, vebhārapasse sattapaṇṇiguhāyaṁ senāsanaṁ paññapehi.

Amhākaṁ, āvuso, sītavane sappasoṇḍikapabbhāre senāsanaṁ paññapehi.

Amhākaṁ, āvuso, gotamakakandarāyaṁ senāsanaṁ paññapehi.

Amhākaṁ, āvuso, tindukakandarāyaṁ senāsanaṁ paññapehi.

Amhākaṁ, āvuso, tapodakandarāyaṁ senāsanaṁ paññapehi.

Amhākaṁ, āvuso, tapodārāme senāsanaṁ paññapehi.

Amhākaṁ, āvuso, jīvakambavane senāsanaṁ paññapehi.

Amhākaṁ, āvuso, maddakucchimhi migadāye senāsanaṁ paññapehī”ti.

Tesaṁ āyasmā dabbo mallaputto tejodhātuṁ samāpajjitvā aṅguliyā jalamānāya purato purato gacchati.

Tepi teneva ālokena āyasmato dabbassa mallaputtassa piṭṭhito piṭṭhito gacchanti.

Tesaṁ āyasmā dabbo mallaputto evaṁ senāsanaṁ paññapeti—

“ayaṁ mañco, idaṁ pīṭhaṁ, ayaṁ bhisi, idaṁ bibbohanaṁ, idaṁ vaccaṭṭhānaṁ, idaṁ passāvaṭṭhānaṁ, idaṁ pānīyaṁ, idaṁ paribhojanīyaṁ, ayaṁ kattaradaṇḍo, idaṁ saṅghassa katikasaṇṭhānaṁ, imaṁ kālaṁ pavisitabbaṁ, imaṁ kālaṁ nikkhamitabban”ti.

Tesaṁ āyasmā dabbo mallaputto evaṁ senāsanaṁ paññapetvā punadeva veḷuvanaṁ paccāgacchati.

Tena kho pana samayena mettiyabhūmajakā bhikkhū navakā ceva honti appapuññā ca.

Yāni saṅghassa lāmakāni senāsanāni tāni tesaṁ pāpuṇanti lāmakāni ca bhattāni.

Tena kho pana samayena rājagahe manussā icchanti therānaṁ bhikkhūnaṁ abhisaṅkhārikaṁ piṇḍapātaṁ dātuṁ—

sappimpi, telampi, uttaribhaṅgampi.

Mettiyabhūmajakānaṁ pana bhikkhūnaṁ pākatikaṁ denti—

yathārandhaṁ kaṇājakaṁ bilaṅgadutiyaṁ.

Te pacchābhattaṁ piṇḍapātapaṭikkantā there bhikkhū pucchanti—

“tumhākaṁ, āvuso, bhattagge kiṁ ahosi, tumhākaṁ kiṁ ahosī”ti?

Ekacce therā evaṁ vadanti—

“amhākaṁ, āvuso, sappi ahosi, telaṁ ahosi, uttaribhaṅgaṁ ahosī”ti.

Mettiyabhūmajakā pana bhikkhū evaṁ vadanti—

“amhākaṁ, āvuso, na kiñci ahosi—

pākatikaṁ yathārandhaṁ kaṇājakaṁ bilaṅgadutiyan”ti.

Tena kho pana samayena kalyāṇabhattiko gahapati saṅghassa catukkabhattaṁ deti niccabhattaṁ.

So bhattagge saputtadāro upatiṭṭhitvā parivisati—

aññe odanena pucchanti, aññe sūpena pucchanti, aññe telena pucchanti, aññe uttaribhaṅgena pucchanti.

Tena kho pana samayena kalyāṇabhattikassa gahapatino bhattaṁ svātanāya mettiyabhūmajakānaṁ bhikkhūnaṁ uddiṭṭhaṁ hoti.

Atha kho kalyāṇabhattiko gahapati ārāmaṁ agamāsi kenacideva karaṇīyena.

So yenāyasmā dabbo mallaputto tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā āyasmantaṁ dabbaṁ mallaputtaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi.

Ekamantaṁ nisinnaṁ kho kalyāṇabhattikaṁ gahapatiṁ āyasmā dabbo mallaputto dhammiyā kathāya sandassesi samādapesi samuttejesi sampahaṁsesi.

Atha kho kalyāṇabhattiko gahapati āyasmatā dabbena mallaputtena dhammiyā kathāya sandassito samādapito samuttejito sampahaṁsito āyasmantaṁ dabbaṁ mallaputtaṁ etadavoca—

“kassa, bhante, amhākaṁ ghare svātanāya bhattaṁ uddiṭṭhan”ti?

“Mettiyabhūmajakānaṁ kho, gahapati, bhikkhūnaṁ tumhākaṁ ghare svātanāya bhattaṁ uddiṭṭhan”ti.

Atha kho kalyāṇabhattiko gahapati anattamano ahosi.

Kathañhi nāma pāpabhikkhū amhākaṁ ghare bhuñjissantīti gharaṁ gantvā dāsiṁ āṇāpesi—

“ye, je, sve bhattikā āgacchanti te koṭṭhake āsanaṁ paññapetvā kaṇājakena bilaṅgadutiyena parivisā”ti.

“Evaṁ, ayyā”ti kho sā dāsī kalyāṇabhattikassa gahapatino paccassosi.

Atha kho mettiyabhūmajakā bhikkhū—

“hiyyo kho, āvuso, amhākaṁ kalyāṇabhattikassa gahapatino bhattaṁ uddiṭṭhaṁ;

sve amhe kalyāṇabhattiko gahapati saputtadāro upatiṭṭhitvā parivisissati;

aññe odanena pucchissanti, aññe sūpena pucchissanti, aññe telena pucchissanti, aññe uttaribhaṅgena pucchissantī”ti.

Te teneva somanassena na cittarūpaṁ rattiyā supiṁsu.

Atha kho mettiyabhūmajakā bhikkhū pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya yena kalyāṇabhattikassa gahapatino nivesanaṁ tenupasaṅkamiṁsu.

Addasā kho sā dāsī mettiyabhūmajake bhikkhū dūratova āgacchante;

disvāna koṭṭhake āsanaṁ paññapetvā mettiyabhūmajake bhikkhū etadavoca—

“nisīdatha, bhante”ti.

Atha kho mettiyabhūmajakānaṁ bhikkhūnaṁ etadahosi—

“nissaṁsayaṁ kho na tāva bhattaṁ siddhaṁ bhavissati yathā mayaṁ koṭṭhake nisīdāpiyāmā”ti.

Atha kho sā dāsī kaṇājakena bilaṅgadutiyena upagañchi—

“bhuñjatha, bhante”ti.

“Mayaṁ kho, bhagini, niccabhattikā”ti.

“Jānāmi ayyā niccabhattikāti.

Api cāhaṁ hiyyova gahapatinā āṇattā—

‘ye, je, sve bhattikā āgacchanti, te koṭṭhake āsanaṁ paññapetvā kaṇājakena bilaṅgadutiyena parivisā’ti.

Bhuñjatha, bhante”ti.

Atha kho mettiyabhūmajakā bhikkhū—

“hiyyo kho, āvuso, kalyāṇabhattiko gahapati ārāmaṁ agamāsi dabbassa mallaputtassa santike.

Nissaṁsayaṁ kho mayaṁ dabbena mallaputtena gahapatino antare paribhinnā”ti.

Te teneva domanassena na cittarūpaṁ bhuñjiṁsu.

Atha kho mettiyabhūmajakā bhikkhū pacchābhattaṁ piṇḍapātapaṭikkantā ārāmaṁ gantvā pattacīvaraṁ paṭisāmetvā bahārāmakoṭṭhake saṅghāṭipallatthikāya nisīdiṁsu tuṇhībhūtā maṅkubhūtā pattakkhandhā adhomukhā pajjhāyantā appaṭibhānā.

Atha kho mettiyā bhikkhunī yena mettiyabhūmajakā bhikkhū tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā mettiyabhūmajake bhikkhū etadavoca—

“vandāmi, ayyā”ti.

Evaṁ vutte, mettiyabhūmajakā bhikkhū nālapiṁsu.

Dutiyampi kho …pe…

tatiyampi kho mettiyā bhikkhunī mettiyabhūmajake bhikkhū etadavoca—

“vandāmi, ayyā”ti.

Tatiyampi kho mettiyabhūmajakā bhikkhū nālapiṁsu.

“Kyāhaṁ ayyānaṁ aparajjhāmi?

Kissa maṁ ayyā nālapantī”ti?

“Tathā hi pana tvaṁ, bhagini, amhe dabbena mallaputtena viheṭhiyamāne ajjhupekkhasī”ti?

“Kyāhaṁ, ayyā, karomī”ti?

“Sace kho tvaṁ, bhagini, iccheyyāsi, ajjeva bhagavā āyasmantaṁ dabbaṁ mallaputtaṁ nāsāpeyyā”ti.

“Kyāhaṁ, ayyā, karomi?

Kiṁ mayā sakkā kātun”ti?

“Ehi tvaṁ, bhagini, yena bhagavā tenupasaṅkama, upasaṅkamitvā bhagavantaṁ evaṁ vadehi—

‘idaṁ, bhante, nacchannaṁ nappatirūpaṁ, yāyaṁ, bhante, disā abhayā anītikā anupaddavā sāyaṁ disā sabhayā saītikā saupaddavā;

yato nivātaṁ tato savātaṁ;

udakaṁ maññe ādittaṁ;

ayyenamhi dabbena mallaputtena dūsitā’”ti.

“Evaṁ, ayyā”ti kho mettiyā bhikkhunī mettiyabhūmajakānaṁ bhikkhūnaṁ paṭissutvā yena bhagavā tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhāsi.

Ekamantaṁ ṭhitā kho mettiyā bhikkhunī bhagavantaṁ etadavoca—

“idaṁ, bhante, nacchannaṁ nappatirūpaṁ, yāyaṁ, bhante, disā abhayā anītikā anupaddavā sāyaṁ disā sabhayā saītikā saupaddavā;

yato nivātaṁ tato savātaṁ;

udakaṁ maññe ādittaṁ;

ayyenamhi dabbena mallaputtena dūsitā”ti.

Atha kho bhagavā etasmiṁ nidāne etasmiṁ pakaraṇe bhikkhusaṅghaṁ sannipātāpetvā āyasmantaṁ dabbaṁ mallaputtaṁ paṭipucchi—

“sarasi tvaṁ, dabba, evarūpaṁ kattā yathāyaṁ bhikkhunī āhā”ti?

“Yathā maṁ, bhante, bhagavā jānātī”ti.

Dutiyampi kho bhagavā āyasmantaṁ dabbaṁ mallaputtaṁ etadavoca—

“sarasi tvaṁ, dabba, evarūpaṁ kattā yathāyaṁ bhikkhunī āhā”ti?

“Yathā maṁ, bhante, bhagavā jānātī”ti.

Tatiyampi kho bhagavā āyasmantaṁ dabbaṁ mallaputtaṁ etadavoca—