巴利《小部》· 本生

Tathāvidhaṁ paññavantaṁ vadanti.

Yo ve kataññū katavedi dhīro,

Kalyāṇamitto daḷhabhatti ca hoti;

Dukhitassa sakkacca karoti kiccaṁ,

Tathāvidhaṁ sappurisaṁ vadanti.

Etehi sabbehi guṇehupeto,

Saddho mudū saṁvibhāgī vadaññū;

Saṅgāhakaṁ sakhilaṁ saṇhavācaṁ,

Tathāvidhaṁ no siri no jahāti”.

“Subhāsitaṁ te anumodiyāna,

Aññaṁ taṁ pucchāmi tadiṅgha brūhi;

Sīlaṁ siriñcāpi satañca dhammaṁ,

Paññañca kaṁ seṭṭhataraṁ vadanti”.

“Paññā hi seṭṭhā kusalā vadanti,

Nakkhattarājāriva tārakānaṁ;

Sīlaṁ sīrī cāpi satañca dhammo,

Anvāyikā paññavato bhavanti”.

“Subhāsitaṁ te anumodiyāna,

Aññaṁ taṁ pucchāmi tadiṅgha brūhi;

Kathaṅkaro kintikaro kimācaraṁ,

Kiṁ sevamāno labhatīdha paññaṁ;

Paññāya dāni paṭipadaṁ vadehi,

Kathaṅkaro paññavā hoti macco”.

“Sevetha vuddhe nipuṇe bahussute,

Uggāhako ca paripucchako siyā;

Suṇeyya sakkacca subhāsitāni,

Evaṅkaro paññavā hoti macco.

Sa paññavā kāmaguṇe avekkhati,

Aniccato dukkhato rogato ca;

Evaṁ vipassī pajahāti chandaṁ,

Dukkhesu kāmesu mahabbhayesu.

Sa vītarāgo pavineyya dosaṁ,

Mettaṁ cittaṁ bhāvaye appamāṇaṁ;

Sabbesu bhūtesu nidhāya daṇḍaṁ,

Anindito brahmamupeti ṭhānaṁ”.

“Mahatthiyaṁ āgamanaṁ ahosi,

Tavamaṭṭhakā bhīmarathassa cāpi;

Kāliṅgarājassa ca uggatassa,

Sabbesa vo kāmarāgo pahīno”.

“Evametaṁ paracittavedi,

Sabbesa no kāmarāgo pahīno;

Karohi okāsamanuggahāya,

Yathā gatiṁ te abhisambhavema”.

“Karomi okāsamanuggahāya,

Tathā hi vo kāmarāgo pahīno;

Pharātha kāyaṁ vipulāya pītiyā,

Yathā gatiṁ me abhisambhavetha”.

“Sabbaṁ karissāma tavānusāsaniṁ,

Yaṁ yaṁ tuvaṁ vakkhasi bhūripañña;

Pharāma kāyaṁ vipulāya pītiyā,

Yathā gatiṁ te abhisambhavema”.

“Katāya vacchassa kisassa pūjā,

Gacchantu bhonto isayo sādhurūpā;

Jhāne ratā hotha sadā samāhitā,

Esā ratī pabbajitassa seṭṭhā”.

Sutvāna gāthā paramatthasaṁhitā,

Subhāsitā isinā paṇḍitena;

Te vedajātā anumodamānā,

Pakkāmu devā devapuraṁ yasassino.

Gāthā imā atthavatī subyañjanā,

Subhāsitā isinā paṇḍitena;

Yo kocimā aṭṭhikatvā suṇeyya,

Labhetha pubbāpariyaṁ visesaṁ;

Laddhāna pubbāpariyaṁ visesaṁ,

Adassanaṁ maccurājassa gacche.

“Sālissaro sāriputto,

meṇḍissaro ca kassapo;

Pabbato anuruddho ca,

kaccāyano ca devalo.

Anusisso ca ānando,

kisavaccho ca kolito;

Nārado udāyitthero,

parisā buddhaparisā;

Sarabhaṅgo lokanātho,

evaṁ dhāretha jātakan”ti.

Sarabhaṅgajātakaṁ dutiyaṁ.