巴利《小部》· 本生

Jātaka

Cattālīsanipāta

Tesakuṇavagga

3. Alambusājātaka

Atha bravi brahā indo,

vatrabhū jayataṁ pitā;

Devakaññaṁ parābhetvā,

sudhammāyaṁ alambusaṁ.

“Misse devā taṁ yācanti,

tāvatiṁsā saindakā;

Isippalobhane gaccha,

isisiṅgaṁ alambuse.

Purāyaṁ amhe acceti,

vattavā brahmacariyavā;

Nibbānābhirato vuddho,

tassa maggāni āvara”.

“Devarāja kimeva tvaṁ,

mameva tuvaṁ sikkhasi;

Isippalobhane gaccha,

santi aññāpi accharā.

Mādisiyo pavarā ceva,

asoke nandane vane;

Tāsampi hotu pariyāyo,

tāpi yantu palobhanā”.

“Addhā hi saccaṁ bhaṇasi,

santi aññāpi accharā;

Tādisiyo pavarā ceva,

asoke nandane vane.

Na tā evaṁ pajānanti,

pāricariyaṁ pumaṁ gatā;

Yādisaṁ tvaṁ pajānāsi,

nāri sabbaṅgasobhane.

Tvameva gaccha kalyāṇi,

itthīnaṁ pavarā casi;

Taveva vaṇṇarūpena,

savasamānayissasi”.

“Na vāhaṁ na gamissāmi,

devarājena pesitā;

Vibhemi cetaṁ āsāduṁ,

uggatejo hi brāhmaṇo.

Aneke nirayaṁ pattā,

isimāsādiyā janā;

Āpannā mohasaṁsāraṁ,

tasmā lomāni haṁsaye”.

Idaṁ vatvāna pakkāmi,

accharā kāmavaṇṇinī;

Missā missitumicchantī,

isisiṅgaṁ alambusā.

Sā ca taṁ vanamogayha,

isisiṅgena rakkhitaṁ;

Bimbajālakasañchannaṁ,

samantā addhayojanaṁ.

Pātova pātarāsamhi,

udaṇhasamayaṁ pati;

Aggiṭṭhaṁ parimajjantaṁ,

isisiṅgaṁ upāgami.

“Kā nu vijjurivābhāsi,

osadhī viya tārakā;

Vicittahatthābharaṇā,

āmuttamaṇikuṇḍalā.

Ādiccavaṇṇasaṅkāsā,

hemacandanagandhinī;

Saññatūrū mahāmāyā,

kumārī cārudassanā.

Vilaggā mudukā suddhā,

pādā te suppatiṭṭhitā;

Gamanā kāmanīyā te,

harantiyeva me mano.

Anupubbāva te ūrū,

nāganāsasamūpamā;

Vimaṭṭhā tuyhaṁ sussoṇī,

akkhassa phalakaṁ yathā.

Uppalasseva kiñjakkhā,

nābhi te sādhu saṇṭhitā;

Pūrā kaṇhañjanasseva,

dūrato paṭidissati.

Duvidhā jātā urajā,

avaṇṭā sādhupaccudā;

Payodharā apatitā,

aḍḍhalābusamā thanā.

Dīghā kambutalābhāsā,

gīvā eṇeyyakā yathā;

Paṇḍarāvaraṇā vaggu,

catutthamanasannibhā.

Uddhaggā ca adhaggā ca,

dumaggaparimajjitā;

Duvijā nelasambhūtā,

dantā tava sudassanā.

Apaṇḍarā lohitantā,

jiñjūkaphalasannibhā;

Āyatā ca visālā ca,

nettā tava sudassanā.

Nātidīghā susammaṭṭhā,

kanakabyā samocitā;

Uttamaṅgaruhā tuyhaṁ,

kesā candanagandhikā.

Yāvatā kasigorakkhā,

vāṇijānaṁ ca yā gati;

Isīnañca parakkantaṁ,

saññatānaṁ tapassinaṁ.

Na te samasamaṁ passe,

asmiṁ pathavimaṇḍale;

Ko vā tvaṁ kassa vā putto,

kathaṁ jānemu taṁ mayaṁ”.

“Na pañhakālo bhaddante,

kassapevaṁ gate sati;

Ehi samma ramissāma,

ubho asmākamassame;

Ehi taṁ upagūhissaṁ,

ratīnaṁ kusalo bhava”.

Idaṁ vatvāna pakkāmi,

accharā kāmavaṇṇinī;

Missā missitumicchantī,

isisiṅgaṁ alambusā.

So ca vegena nikkhamma,

Chetvā dandhaparakkamaṁ;

Tamuttamāsu veṇīsu,

Ajjhappatto parāmasi.

Tamudāvatta kalyāṇī,

palissaji susobhanā;