巴利《小部》· 本生

Aññoññaṁ musalā hantvā,

Sampattā yamasādhanaṁ.

Athāyaṁ isinā satto,

antalikkhacaro pure;

Pāvekkhi pathaviṁ cecco,

hīnatto pattapariyāyaṁ.

Tasmā hi chandāgamanaṁ,

nappasaṁsanti paṇḍitā;

Aduṭṭhacitto bhāseyya,

giraṁ saccūpasaṁhitaṁ.

Manasā ce paduṭṭhena,

yo naro pekkhate muniṁ;

Vijjācaraṇasampannaṁ,

gantā so nirayaṁ adho.

Ye vuḍḍhe paribhāsanti,

pharusūpakkamā janā;

Anapaccā adāyādā,

tālavatthu bhavanti te.

Yo ca pabbajitaṁ hanti,

katakiccaṁ mahesinaṁ;

Sa kāḷasutte niraye,

cirarattāya paccati.

Yo ca rājā adhammaṭṭho,

raṭṭhaviddhaṁsano mago;

Tāpayitvā janapadaṁ,

tāpane pecca paccati.

So ca vassasahassāni,

sataṁ dibbāni paccati;

Accisaṅghapareto so,

dukkhaṁ vedeti vedanaṁ.

Tassa aggisikhā kāyā,

niccharanti pabhassarā;

Tejobhakkhassa gattāni,

lomehi ca nakhehi ca.

Ḍayhamānena gattena,

niccaṁ santarabāhiraṁ;

Dukkhābhitunno nadati,

nāgo tuttaṭṭito yathā.

Yo lobhā pitaraṁ hanti,

dosā vā purisādhamo;

Sa kāḷasutte niraye,

cirarattāya paccati.

Sa tādiso paccati lohakumbhiyaṁ,

Pakkañca sattīhi hananti nittacaṁ;

Andhaṁ karitvā muttakarīsabhakkhaṁ,

Khāre nimujjanti tathāvidhaṁ naraṁ.

Tattaṁ pakkuthitamayoguḷañca,

Dīghe ca phāle cirarattatāpite;

Vikkhambhamādāya vibandharajjubhi,

Vivaṭe mukhe sampavisanti rakkhasā.

Sāmā ca soṇā sabalā ca gijjhā,

Kākoḷasaṅghā ca dijā ayomukhā;

Saṅgamma khādanti vipphandamānaṁ,

Jivhaṁ vibhajja vighāsaṁ salohitaṁ.

Taṁ daḍḍhatālaṁ paribhinnagattaṁ,

Nippothayantā anuvicaranti rakkhasā;

Ratī hi nesaṁ dukhino panītare,

Etādisasmiṁ niraye vasanti;

Ye keci loke idha pettighātino.

Putto ca mātaraṁ hantvā,

ito gantvā yamakkhayaṁ;

Bhusamāpajjate dukkhaṁ,

attakammaphalūpago.

Amanussā atibalā,

hantāraṁ janayantiyā;

Ayomayehi vālehi,

pīḷayanti punappunaṁ.

Tamassavaṁ sakā gattā,

rudhiraṁ attasambhavaṁ;

Tambalohavilīnaṁva,

tattaṁ pāyenti mattighaṁ.

Jigucchaṁ kuṇapaṁ pūtiṁ,

Duggandhaṁ gūthakaddamaṁ;

Pubbalohitasaṅkāsaṁ,

Rahadamogayha tiṭṭhati.

Tamenaṁ kimayo tattha,

atikāyā ayomukhā;

Chaviṁ bhetvāna khādanti,

saṅgiddhā maṁsalohite.

So ca taṁ nirayaṁ patto,

nimuggo sataporisaṁ;

Pūtikaṁ kuṇapaṁ vāti,

samantā satayojanaṁ.

Cakkhumāpi hi cakkhūhi,

tena gandhena jīyati;

Etādisaṁ brahmadatta,

mātugho labhate dukhaṁ.

Khuradhāramanukkamma,

tikkhaṁ durabhisambhavaṁ;

Patanti gabbhapātiyo,

duggaṁ vetaraṇiṁ nadiṁ.

Ayomayā simbaliyo,

soḷasaṅgulakaṇṭakā;

Ubhato abhilambanti,

duggaṁ vetaraṇiṁ nadiṁ.

Te accimanto tiṭṭhanti,

aggikkhandhāva ārakā;

Ādittā jātavedena,

uddhaṁ yojanamuggatā.

Ete vajanti niraye,

tatte tikhiṇakaṇṭake;

Nāriyo ca aticārā,

narā ca paradāragū.

Te patanti adhokkhandhā,

vivattā vihatā puthū;

Sayanti vinividdhaṅgā,

dīghaṁ jagganti sabbadā.

Tato ratyā vivasāne,

mahatiṁ pabbatūpamaṁ;

Lohakumbhiṁ pavajjanti,

tattaṁ aggisamūdakaṁ.

Evaṁ divā ca ratto ca,

dussīlā mohapārutā;

Anubhonti sakaṁ kammaṁ,

pubbe dukkaṭamattano.

Yā ca bhariyā dhanakkītā,

sāmikaṁ atimaññati;

Sassuṁ vā sasuraṁ vāpi,

jeṭṭhaṁ vāpi nanandaraṁ.

Tassā vaṅkena jivhaggaṁ,