巴利《小部》· 本生

nibbahanti sabandhanaṁ;

Sa byāmamattaṁ kiminaṁ,

jivhaṁ passati attani;

Viññāpetuṁ na sakkoti,

tāpane pecca paccati.

Orabbhikā sūkarikā,

macchikā migabandhakā;

Corā goghātakā luddā,

avaṇṇe vaṇṇakārakā.

Sattīhi lohakūṭehi,

nettiṁsehi usūhi ca;

Haññamānā khāranadiṁ,

papatanti avaṁsirā.

Sāyaṁ pāto kūṭakārī,

ayokūṭehi haññati;

Tato vantaṁ durattānaṁ,

paresaṁ bhuñjare sadā.

Dhaṅkā bheraṇḍakā gijjhā,

kākoḷā ca ayomukhā;

Vipphandamānaṁ khādanti,

naraṁ kibbisakārakaṁ.

Ye migena migaṁ hanti,

pakkhiṁ vā pana pakkhinā;

Asanto rajasā channā,

gantā te nirayussadaṁ.

Santo ca uddhaṁ gacchanti,

suciṇṇenidha kammunā;

Suciṇṇassa phalaṁ passa,

saindā devā sabrahmakā.

Taṁ taṁ brūmi mahārāja,

Dhammaṁ raṭṭhapatī cara;

Tathā rāja carāhi dhammaṁ,

Yathā taṁ suciṇṇaṁ nānutappeyya pacchā”ti.

Saṅkiccajātakaṁ dutiyaṁ.

Saṭṭhinipātaṁ niṭṭhitaṁ.

Tassuddānaṁ

Atha saṭṭhinipātamhi,

Suṇātha mama bhāsitaṁ;

Jātakasavhayano pavaro,

Soṇakaarindamasavhayano;

Tathā vuttarathesabhakiccavaroti.