巴利《小部》· 本生

Mukhañca rucirā bhāti,

ko eti siriyā jalaṁ.

Kassa paggahitaṁ chattaṁ,

sasalākaṁ manoramaṁ;

Ādiccaraṁsāvaraṇaṁ,

ko eti siriyā jalaṁ.

Kassa aṅgaṁ pariggayha,

vāḷabījanimuttamaṁ;

Caranti varapuññassa,

hatthikkhandhena āyato.

Kassa setāni chattāni,

ājānīyā ca vammitā;

Samantā parikīrenti,

ko eti siriyā jalaṁ.

Kassa ekasataṁ khatyā,

anuyantā yasassino;

Samantānupariyanti,

ko eti siriyā jalaṁ.

Hatthi assaratha patti,

senā ca caturaṅginī;

Samantānupariyanti,

ko eti siriyā jalaṁ.

Kassesā mahatī senā,

piṭṭhito anuvattati;

Akkhobhaṇī apariyantā,

sāgarasseva ūmiyo.

Rājābhirājā manojo,

indova jayataṁ pati;

Nandassajjhāvaraṁ eti,

assamaṁ brahmacārinaṁ.

Tassesā mahatī senā,

piṭṭhito anuvattati;

Akkhobhaṇī apariyantā,

sāgarasseva ūmiyo.

Anulittā candanena,

kāsikuttamadhārino;

Sabbe pañjalikā hutvā,

isīnaṁ ajjhupāgamuṁ.

“Kacci nu bhoto kusalaṁ,

kacci bhoto anāmayaṁ;

Kacci uñchena yāpetha,

kacci mūlaphalā bahū.

Kacci ḍaṁsā makasā ca,

appameva sarīsapā;

Vane vāḷamigākiṇṇe,

kacci hiṁsā na vijjati”.

“Kusalañceva no rāja,

atho rāja anāmayaṁ;

Atho uñchena yāpema,

atho mūlaphalā bahū.

Atho ḍaṁsā makasā ca,

appameva sarīsapā;

Vane vāḷamigākiṇṇe,

hiṁsā mayhaṁ na vijjati.

Bahūni vassapūgāni,

assame sammataṁ idha;

Nābhijānāmi uppannaṁ,

ābādhaṁ amanoramaṁ.

Svāgataṁ te mahārāja,

atho te adurāgataṁ;

Issarosi anuppatto,

yaṁ idhatthi pavedaya.

Tindukāni piyālāni,

madhuke kāsumāriyo;

Phalāni khuddakappāni,

bhuñja rāja varaṁ varaṁ.

Idampi pānīyaṁ sītaṁ,

ābhataṁ girigabbharā;

Tato piva mahārāja,

sace tvaṁ abhikaṅkhasi”.

“Paṭiggahitaṁ yaṁ dinnaṁ,

sabbassa agghiyaṁ kataṁ;

Nandassāpi nisāmetha,

vacanaṁ so pavakkhati.

Ajjhāvaramhā nandassa,

bhoto santikamāgatā;

Suṇātu bhavaṁ vacanaṁ,

nandassa parisāya ca”.

“Parosataṁ jānapadā,

mahāsālā ca brāhmaṇā;

Ime ca khattiyā sabbe,

abhijātā yasassino;

Bhavañca rājā manojo,

anumaññantu me vaco.

Ye ca santi samītāro,

yakkhāni idha massame;

Araññe bhūtabhabyāni,

suṇantu vacanaṁ mama.

Namo katvāna bhūtānaṁ,

isiṁ vakkhāmi subbataṁ;

So tyāhaṁ dakkhiṇā bāhu,

tava kosiya sammato.

Pitaraṁ me janettiñca,

bhattukāmassa me sato;

Vīra puññamidaṁ ṭhānaṁ,

mā maṁ kosiya vāraya.

Sabbhi hetaṁ upaññātaṁ,

mametaṁ upanissaja;

Uṭṭhānapāricariyāya,

dīgharattaṁ tayā kataṁ;

Mātāpitūsu puññāni,

mama lokadado bhava.

Tatheva santi manujā,

dhamme dhammapadaṁ vidū;

Maggo saggassa lokassa,

yathā jānāsi tvaṁ ise.

Uṭṭhānapāricariyāya,

mātāpitusukhāvahaṁ;

Taṁ maṁ puññā nivāreti,

ariyamaggāvaro naro”.

“Suṇantu bhonto vacanaṁ,

bhāturajjhāvarā mama;

Kulavaṁsaṁ mahārāja,

porāṇaṁ parihāpayaṁ;

Adhammacārī jeṭṭhesu,

nirayaṁ sopapajjati.

Ye ca dhammassa kusalā,

porāṇassa disampati;

Cārittena ca sampannā,

na te gacchanti duggatiṁ.