巴利《小部》· 本生

Ānando ca pamodo ca,

sadā hasitakīḷitaṁ;

Pitaraṁ paricaritvāna,

labbhametaṁ vijānato.

Dānañca piyavācā ca,

atthacariyā ca yā idha;

Samānattatā ca dhammesu,

tattha tattha yathārahaṁ;

Ete kho saṅgahā loke,

rathassāṇīva yāyato.

Ete ca saṅgahā nāssu,

na mātā puttakāraṇā;

Labhetha mānaṁ pūjaṁ vā,

pitā vā puttakāraṇā.

Yasmā ca saṅgahā ete,

sammapekkhanti paṇḍitā;

Tasmā mahattaṁ papponti,

pāsaṁsā ca bhavanti te.

Brahmāti mātāpitaro,

pubbācariyāti vuccare;

Āhuneyyā ca puttānaṁ,

pajāya anukampakā.

Tasmā hi ne namasseyya,

sakkareyya ca paṇḍito;

Annena atho pānena,

vatthena sayanena ca;

Ucchādanena nhāpanena,

pādānaṁ dhovanena ca.

Tāya naṁ pāricariyāya,

Mātāpitūsu paṇḍitā;

Idheva naṁ pasaṁsanti,

Pecca sagge pamodatī”ti.

Soṇanandajātakaṁ dutiyaṁ.

Sattatinipātaṁ niṭṭhitaṁ.

Tassuddānaṁ

Atha sattatimamhi nipātavare,

Sabhāvantu kusāvatirājavaro;

Atha soṇasunandavaro ca puna,

Abhivāsitasattatimamhi suteti.