巴利《小部》· 本生

Jātavedova saṇṭhānaṁ,

khippaṁ anudahanti nan”ti.

Atha khalu, bho, kuṇālo sakuṇo nāradassa devabrāhmaṇassa ādimajjhakathāpariyosānaṁ viditvā tāyaṁ velāyaṁ imā gāthāyo abhāsi—

“Sallape nisitakhaggapāṇinā,

Paṇḍito api pisācadosinā;

Uggatejamuragampi āside,

Eko ekāya pamadāya nālape.

Lokacittamathanā hi nāriyo,

Naccagītabhaṇitamhitāvudhā;

Bādhayanti anupaṭṭhitassatiṁ,

Dīpe rakkhasigaṇova vāṇije.

Natthi tāsaṁ vinayo na saṁvaro,

Majjamaṁsaniratā asaññatā;

Tā gilanti purisassa pābhataṁ,

Sāgareva makaraṁ timiṅgalo.

Pañcakāmaguṇasātagocarā,

Uddhatā aniyatā asaññatā;

Osaranti pamadā pamādinaṁ,

Loṇatoyavatiyaṁva āpakā.

Yaṁ naraṁ upalapenti nāriyo,

Chandasā va ratiyā dhanena vā;

Jātavedasadisampi tādisaṁ,

Rāgadosavadhiyo dahanti naṁ.

Aḍḍhaṁ ñatvā purisaṁ mahaddhanaṁ,

Osaranti sadhanā sahattanā;

Rattacittamativeṭhayanti naṁ,

Sāla māluvalatāva kānane.

Tā upenti vividhena chandasā,

Citrabimbamukhiyo alaṅkatā;

Uhasanti pahasanti nāriyo,

Sambarova satamāyakovidā.

Jātarūpamaṇimuttabhūsitā,

Sakkatā patikulesu nāriyo;

Rakkhitā aticaranti sāmikaṁ,

Dānavaṁva hadayantarassitā.

Tejavāpi hi naro vicakkhaṇo,

Sakkato bahujanassa pūjito;

Nārinaṁ vasagato na bhāsati,

Rāhunā upahatova candimā.

Yaṁ kareyya kupito diso disaṁ,

Duṭṭhacitto vasamāgataṁ ariṁ;

Tena bhiyyo byasanaṁ nigacchati,

Nārinaṁ vasagato apekkhavā.

Kesalūnanakhachinnatajjitā,

Pādapāṇikasadaṇḍatāḷitā;

Hīnamevupagatā hi nāriyo,

Tā ramanti kuṇapeva makkhikā.

Tā kulesu visikhantaresu vā,

Rājadhāninigamesu vā puna;

Oḍḍitaṁ namucipāsavākaraṁ,

Cakkhumā parivajje sukhatthiko.

Ossajitva kusalaṁ tapoguṇaṁ,

Yo anariyacaritāni mācari;

Devatāhi nirayaṁ nimissati,

Chedagāmimaṇiyaṁva vāṇijo.

So idha garahito parattha ca,

Dummatī upahato sakammunā;

Gacchatī aniyato gaḷāgaḷaṁ,

Duṭṭhagadrabharathova uppathe.

So upeti nirayaṁ patāpanaṁ,

Sattisimbalivanañca āyasaṁ;

Āvasitvā tiracchānayoniyaṁ,

Petarājavisayaṁ na muñcati.

Dibyakhiḍḍaratiyo ca nandane,

Cakkavatticaritañca mānuse;

Nāsayanti pamadā pamādinaṁ,

Duggatiñca paṭipādayanti naṁ.

Dibyakhiḍḍaratiyo na dullabhā,

Cakkavatticaritañca mānuse;

Soṇṇabyamhanilayā ca accharā,

Ye caranti pamadāhanatthikā.

Kāmadhātusamatikkamā gati,

Rūpadhātuyā bhāvo na dullabho;

Vītarāgavisayūpapatti yā,

Ye caranti pamadāhanatthikā.

Sabbadukkhasamatikkamaṁ sivaṁ,

Accantamacalitaṁ asaṅkhataṁ;

Nibbutehi sucihī na dullabhaṁ,

Ye caranti pamadāhanatthikā”ti.

“Kuṇālohaṁ tadā āsiṁ,

udāyī phussakokilo;

Ānando gijjharājāsi,

sāriputto ca nārado;

Parisā buddhaparisā,

evaṁ dhāretha jātakan”ti.

Kuṇālajātakaṁ catutthaṁ.