巴利《小部》· 本生

“Ahosiṁ sivirājassa,

pāsāde sayanapālako;

Tato so dhammiko rājā,

baddhe mocesi bandhanā.

Tassa mekā dutiyāsi,

sāḷikā mañjubhāṇikā;

Taṁ tattha avadhī seno,

pekkhato sughare mama.

Tassā kāmā hi sammatto,

āgatosmi tavantike;

Sace kareyya okāsaṁ,

ubhayova vasāmase”.

“Suvova suviṁ kāmeyya,

sāḷiko pana sāḷikaṁ;

Suvassa sāḷikāyeva,

saṁvāso hoti kīdiso”.

“Yoyaṁ kāme kāmayati,

api caṇḍālikāmapi;

Sabbo hi sadiso hoti,

natthi kāme asādiso”.

“Atthi jampāvatī nāma,

mātā sivissa rājino;

Sā bhariyā vāsudevassa,

kaṇhassa mahesī piyā.

Raṭṭhavatī kimpurisī,

sāpi vacchaṁ akāmayi;

Manusso migiyā saddhiṁ,

natthi kāme asādiso.

Handa khvāhaṁ gamissāmi,

sāḷike mañjubhāṇike;

Paccakkhānupadañhetaṁ,

atimaññasi nūna maṁ”.

“Na sirī taramānassa,

mādhara suvapaṇḍita;

Idheva tāva acchassu,

yāva rājāna dakkhasi;

Sossi saddaṁ mudiṅgānaṁ,

ānubhāvañca rājino”.

“Yo nu khvāyaṁ tibbo saddo,

tirojanapade suto;

Dhītā pañcālarājassa,

osadhī viya vaṇṇinī;

Taṁ dassati videhānaṁ,

so vivāho bhavissati”.

“Ediso mā amittānaṁ,

vivāho hotu mādhara;

Yathā pañcālarājassa,

vedehena bhavissati.

Ānayitvāna vedehaṁ,

pañcālānaṁ rathesabho;

Tato naṁ ghātayissati,

nassa sakhī bhavissati”.

“Handa kho maṁ anujānāhi,

rattiyo sattamattiyo;

Yāvāhaṁ sivirājassa,

ārocemi mahesino;

Laddho ca me āvasatho,

sāḷikāya upantikaṁ”.

“Handa kho taṁ anujānāmi,

rattiyo sattamattiyo;

Sace tvaṁ sattarattena,

nāgacchasi mamantike;

Maññe okkantasattaṁ maṁ,

matāya āgamissasi”.

Tato ca kho so gantvāna,

mādharo suvapaṇḍito;

Mahosadhassa akkhāsi,

sāḷikāvacanaṁ idaṁ.

“Yasseva ghare bhuñjeyya bhogaṁ,

Tasseva atthaṁ puriso careyya;

Handāhaṁ gacchāmi pure janinda,

Pañcālarājassa puraṁ surammaṁ;

Nivesanāni māpetuṁ,

Vedehassa yasassino.

Nivesanāni māpetvā,

vedehassa yasassino;

Yadā te pahiṇeyyāmi,

tadā eyyāsi khattiya”.

Tato ca pāyāsi pure mahosadho,

Pañcālarājassa puraṁ surammaṁ;

Nivesanāni māpetuṁ,

Vedehassa yasassino.

Nivesanāni māpetvā,

vedehassa yasassino;

Athassa pāhiṇī dūtaṁ,

vedehaṁ mithilaggahaṁ;

“Ehi dāni mahārāja,

māpitaṁ te nivesanaṁ”.

Tato ca rājā pāyāsi,

senāya caturaṅgiyā;

Anantavāhanaṁ daṭṭhuṁ,

phītaṁ kapiliyaṁ puraṁ.

Tato ca kho so gantvāna,

brahmadattassa pāhiṇi;

“Āgatosmi mahārāja,

tava pādāni vandituṁ.

Dadāhi dāni me bhariyaṁ,

nāriṁ sabbaṅgasobhiniṁ;

Suvaṇṇena paṭicchannaṁ,

dāsīgaṇapurakkhataṁ”.

“Svāgataṁ teva vedeha,

atho te adurāgataṁ;

Nakkhattaṁyeva paripuccha,

ahaṁ kaññaṁ dadāmi te;

Suvaṇṇena paṭicchannaṁ,

dāsīgaṇapurakkhataṁ”.

Tato ca rājā vedeho,

nakkhattaṁ paripucchatha;

Nakkhattaṁ paripucchitvā,

brahmadattassa pāhiṇi.

“Dadāhi dāni me bhariyaṁ,

nāriṁ sabbaṅgasobhiniṁ;

Suvaṇṇena paṭicchannaṁ,

dāsīgaṇapurakkhataṁ”.

“Dadāmi dāni te bhariyaṁ,

nāriṁ sabbaṅgasobhiniṁ;

Suvaṇṇena paṭicchannaṁ,

dāsīgaṇapurakkhataṁ”.

“Hatthī assā rathā pattī,

senā tiṭṭhanti vammitā;