巴利《小部》· 本生

Kacci tuyhampi vedeha,

paccantā na balīyare;

Kacci arogaṁ yoggaṁ te,

kacci vahati vāhanaṁ;

Kacci te byādhayo natthi,

sarīrassupatāpiyā”.

Paṭisammodito rājā,

tato pucchi anantarā;

Atthaṁ dhammañca ñāyañca,

dhammakāmo rathesabho.

“Kathaṁ dhammaṁ care macco,

mātāpitūsu kassapa;

Kathaṁ care ācariye,

puttadāre kathaṁ care.

Kathaṁ careyya vuḍḍhesu,

kathaṁ samaṇabrāhmaṇe;

Kathañca balakāyasmiṁ,

kathaṁ janapade care.

Kathaṁ dhammaṁ caritvāna,

maccā gacchanti suggatiṁ;

Kathañceke adhammaṭṭhā,

patanti nirayaṁ atho”.

Vedehassa vaco sutvā,

kassapo etadabravi;

“Suṇohi me mahārāja,

saccaṁ avitathaṁ padaṁ.

Natthi dhammacaritassa,

phalaṁ kalyāṇapāpakaṁ;

Natthi deva paro loko,

ko tato hi idhāgato.

Natthi deva pitaro vā,

kuto mātā kuto pitā;

Natthi ācariyo nāma,

adantaṁ ko damessati.

Samatulyāni bhūtāni,

natthi jeṭṭhāpacāyikā;

Natthi balaṁ vīriyaṁ vā,

kuto uṭṭhānaporisaṁ;

Niyatāni hi bhūtāni,

yathā goṭaviso tathā.

Laddheyyaṁ labhate macco,

tattha dānaphalaṁ kuto;

Natthi dānaphalaṁ deva,

avaso devavīriyo.

Bālehi dānaṁ paññattaṁ,

paṇḍitehi paṭicchitaṁ;

Avasā denti dhīrānaṁ,

bālā paṇḍitamānino.

Sattime sassatā kāyā,

acchejjā avikopino;

Tejo pathavī āpo ca,

vāyo sukhaṁ dukhañcime;

Jīve ca sattime kāyā,

yesaṁ chettā na vijjati.

Natthi hantā va chettā vā,

haññe yevāpi koci naṁ;

Antareneva kāyānaṁ,

satthāni vītivattare.

Yo cāpi siramādāya,

paresaṁ nisitāsinā;

Na so chindati te kāye,

tattha pāpaphalaṁ kuto.

Cullāsītimahākappe,

sabbe sujjhanti saṁsaraṁ;

Anāgate tamhi kāle,

saññatopi na sujjhati.

Caritvāpi bahuṁ bhadraṁ,

neva sujjhantināgate;

Pāpañcepi bahuṁ katvā,

taṁ khaṇaṁ nātivattare.

Anupubbena no suddhi,

kappānaṁ cullasītiyā;

Niyatiṁ nātivattāma,

velantamiva sāgaro”.

Kassapassa vaco sutvā,

alāto etadabravi;

“Yathā bhadanto bhaṇati,

mayhampetaṁva ruccati.

Ahampi purimaṁ jātiṁ,

sare saṁsaritattano;

Piṅgalo nāmahaṁ āsiṁ,

luddo goghātako pure.

Bārāṇasiyaṁ phītāyaṁ,

bahuṁ pāpaṁ kataṁ mayā;

Bahū mayā hatā pāṇā,

mahiṁsā sūkarā ajā.

Tato cuto idha jāto,

iddhe senāpatīkule;

Natthi nūna phalaṁ pāpaṁ,

yohaṁ na nirayaṁ gato”.

Athettha bījako nāma,

dāso āsi paṭaccarī;

Uposathaṁ upavasanto,

guṇasantikupāgami.

Kassapassa vaco sutvā,

alātassa ca bhāsitaṁ;

Passasanto muhuṁ uṇhaṁ,

rudaṁ assūni vattayi.

Tamanupucchi vedeho,

“kimatthaṁ samma rodasi;

Kiṁ te sutaṁ vā diṭṭhaṁ vā,

kiṁ maṁ vedesi vedanaṁ”.

Vedehassa vaco sutvā,

bījako etadabravi;

“Natthi me vedanā dukkhā,

mahārāja suṇohi me.

Ahampi purimaṁ jātiṁ,

sarāmi sukhamattano;

Sāketāhaṁ pure āsiṁ,

bhāvaseṭṭhi guṇe rato.

Sammato brāhmaṇibbhānaṁ,

saṁvibhāgarato suci;

Na cāpi pāpakaṁ kammaṁ,

sarāmi katamattano.

Tato cutāhaṁ vedeha,

idha jāto duritthiyā;

Gabbhamhi kumbhadāsiyā,

yato jāto suduggato.

Evampi duggato santo,

samacariyaṁ adhiṭṭhito;