巴利《小部》· 本生

Bālūpasevī yo hoti,

bālova samapajjatha.

Mūḷho hi mūḷhamāgamma,

bhiyyo mohaṁ nigacchati;

Patirūpaṁ alātena,

bījakena ca muyhituṁ.

Tvañca devāsi sappañño,

dhiro atthassa kovido;

Kathaṁ bālehi sadisaṁ,

hīnadiṭṭhiṁ upāgami.

Sacepi saṁsārapathena sujjhati,

Niratthiyā pabbajjā guṇassa;

Kīṭova aggiṁ jalitaṁ apāpataṁ,

Upapajjati mohamūḷho naggabhāvaṁ.

Saṁsārasuddhīti pure niviṭṭhā,

Kammaṁ vidūsenti bahū ajānaṁ;

Pubbe kalī duggahitovanatthā,

Dummo ca yā balisā ambujova.

Upamaṁ te karissāmi,

mahārāja tavatthiyā;

Upamāya midhekacce,

atthaṁ jānanti paṇḍitā.

Vāṇijānaṁ yathā nāvā,

appamāṇabharā garu;

Atibhāraṁ samādāya,

aṇṇave avasīdati.

Evameva naro pāpaṁ,

thokaṁ thokampi ācinaṁ;

Atibhāraṁ samādāya,

niraye avasīdati.

Na tāva bhāro paripūro,

alātassa mahīpati;

Ācināti ca taṁ pāpaṁ,

yena gacchati duggatiṁ.

Pubbevassa kataṁ puññaṁ,

alātassa mahīpati;

Tasseva deva nissando,

yañceso labhate sukhaṁ.

Khīyate cassa taṁ puññaṁ,

tathā hi aguṇe rato;

Ujumaggaṁ avahāya,

kummaggamanudhāvati.

Tulā yathā paggahitā,

ohite tulamaṇḍale;

Unnameti tulāsīsaṁ,

bhāre oropite sati.

Evameva naro puññaṁ,

thokaṁ thokampi ācinaṁ;

Saggātimāno dāsova,

bījako sātave rato.

Yamajja bījako dāso,

dukkhaṁ passati attani;

Pubbevassa kataṁ pāpaṁ,

tameso paṭisevati.

Khīyate cassa taṁ pāpaṁ,

tathā hi vinaye rato;

Kassapañca samāpajja,

mā hevuppathamāgamā.

Yaṁ yañhi rāja bhajati,

santaṁ vā yadi vā asaṁ;

Sīlavantaṁ visīlaṁ vā,

vasaṁ tasseva gacchati.

Yādisaṁ kurute mittaṁ,

yādisaṁ cūpasevati;

Sopi tādisako hoti,

sahavāso hi tādiso.

Sevamāno sevamānaṁ,

samphuṭṭho samphusaṁ paraṁ;

Saro diddho kalāpaṁva,

alittamupalimpati;

Upalepabhayā dhīro,

neva pāpasakhā siyā.

Pūtimacchaṁ kusaggena,

yo naro upanayhati;

Kusāpi pūti vāyanti,

evaṁ bālūpasevanā.

Tagarañca palāsena,

yo naro upanayhati;

Pattāpi surabhi vāyanti,

evaṁ dhīrūpasevanā.

Tasmā pattapuṭasseva,

ñatvā sampākamattano;

Asante nopaseveyya,

sante seveyya paṇḍito;

Asanto nirayaṁ nenti,

santo pāpenti suggatiṁ.

Ahampi jātiyo satta,

sare saṁsaritattano;

Anāgatāpi satteva,

yā gamissaṁ ito cutā.

Yā me sā sattamī jāti,

ahu pubbe janādhipa;

Kammāraputto magadhesu,

ahuṁ rājagahe pure.

Pāpaṁ sahāyamāgamma,

bahuṁ pāpaṁ kataṁ mayā;

Paradārassa heṭhento,

carimhā amarā viya.

Taṁ kammaṁ nihitaṁ aṭṭhā,

bhasmacchannova pāvako;

Atha aññehi kammehi,

ajāyiṁ vaṁsabhūmiyaṁ.

Kosambiyaṁ seṭṭhikule,

iddhe phīte mahaddhane;

Ekaputto mahārāja,

niccaṁ sakkatapūjito.

Tattha mittaṁ asevissaṁ,

sahāyaṁ sātave rataṁ;

Paṇḍitaṁ sutasampannaṁ,

so maṁ atthe nivesayi.

Cātuddasiṁ pañcadasiṁ,

bahuṁ rattiṁ upāvasiṁ;

Taṁ kammaṁ nihitaṁ aṭṭhā,

nidhīva udakantike.

Atha pāpāna kammānaṁ,

Yametaṁ magadhe kataṁ;

Phalaṁ pariyāga maṁ pacchā,

Bhutvā duṭṭhavisaṁ yathā.

Tato cutāhaṁ vedeha,

roruve niraye ciraṁ;