巴利《小部》· 本生

Sakammunā apaccissaṁ,

taṁ saraṁ na sukhaṁ labhe.

Bahuvassagaṇe tattha,

khepayitvā bahuṁ dukhaṁ;

Bhinnāgate ahuṁ rāja,

chagalo uddhatapphalo.

Sātaputtā mayā vūḷhā,

piṭṭhiyā ca rathena ca;

Tassa kammassa nissando,

paradāragamanassa me.

Tato cutāhaṁ vedeha,

kapi āsiṁ brahāvane;

Niluñcitaphaloyeva,

yūthapena pagabbhinā;

Tassa kammassa nissando,

paradāragamanassa me.

Tato cutāhaṁ vedeha,

dassanesu pasū ahuṁ;

Niluñcito javo bhadro,

yoggaṁ vūḷhaṁ ciraṁ mayā;

Tassa kammassa nissando,

paradāragamanassa me.

Tato cutāhaṁ vedeha,

vajjīsu kulamāgamā;

Nevitthī na pumā āsiṁ,

manussatte sudullabhe;

Tassa kammassa nissando,

paradāragamanassa me.

Tato cutāhaṁ vedeha,

ajāyiṁ nandane vane;

Bhavane tāvatiṁsāhaṁ,

accharā kāmavaṇṇinī.

Vicittavatthābharaṇā,

āmuttamaṇikuṇḍalā;

Kusalā naccagītassa,

sakkassa paricārikā.

Tattha ṭhitāhaṁ vedeha,

sarāmi jātiyo imā;

Anāgatāpi satteva,

yā gamissaṁ ito cutā.

Pariyāgataṁ taṁ kusalaṁ,

yaṁ me kosambiyaṁ kataṁ;

Deve ceva manusse ca,

sandhāvissaṁ ito cutā.

Satta jacco mahārāja,

niccaṁ sakkatapūjitā;

Thībhāvāpi na muccissaṁ,

chaṭṭhā nigatiyo imā.

Sattamī ca gati deva,

devaputto mahiddhiko;

Pumā devo bhavissāmi,

devakāyasmimuttamo.

Ajjāpi santānamayaṁ,

mālaṁ ganthenti nandane;

Devaputto javo nāma,

yo me mālaṁ paṭicchati.

Muhutto viya so dibyo,

idha vassāni soḷasa;

Rattindivo ca so dibyo,

mānusiṁ saradosataṁ.

Iti kammāni anventi,

asaṅkheyyāpi jātiyo;

Kalyāṇaṁ yadi vā pāpaṁ,

na hi kammaṁ vinassati.

Yo icche puriso hotuṁ,

jātiṁ jātiṁ punappunaṁ;

Paradāraṁ vivajjeyya,

dhotapādova kaddamaṁ.

Yā icche puriso hotuṁ,

jātiṁ jātiṁ punappunaṁ;

Sāmikaṁ apacāyeyya,

indaṁva paricārikā.

Yo icche dibyabhogañca,

dibbamāyuṁ yasaṁ sukhaṁ;

Pāpāni parivajjetvā,

tividhaṁ dhammamācare.

Kāyena vācā manasā,

appamatto vicakkhaṇo;

Attano hoti atthāya,

itthī vā yadi vā pumā.

Ye kecime mānujā jīvaloke,

Yasassino sabbasamantabhogā;

Asaṁsayaṁ tehi pure suciṇṇaṁ,

Kammassakāse puthu sabbasattā.

Iṅghānucintesi sayampi deva,

Kutonidānā te imā janinda;

Yā te imā accharāsannikāsā,

Alaṅkatā kañcanajālachannā”.

Iccevaṁ pitaraṁ kaññā,

rucā tosesi aṅgatiṁ;

Mūḷhassa maggamācikkhi,

dhammamakkhāsi subbatā.

Athāgamā brahmalokā,

nārado mānusiṁ pajaṁ;

Jambudīpaṁ avekkhanto,

addā rājānamaṅgatiṁ.

Tato patiṭṭhā pāsāde,

vedehassa puratthato;

Tañca disvānānuppattaṁ,

rucā isimavandatha.

Athāsanamhā oruyha,

rājā byathitamānaso;

Nāradaṁ paripucchanto,

idaṁ vacanamabravi.

“Kuto nu āgacchasi devavaṇṇi,

Obhāsayaṁ sabbadisā candimāva;

Akkhāhi me pucchito nāmagottaṁ,

Kathaṁ taṁ jānanti manussaloke”.

“Ahañhi devato idāni emi,

Obhāsayaṁ sabbadisā candimāva;

Akkhāmi te pucchito nāmagottaṁ,

Jānanti maṁ nārado kassapo ca”.

“Accherarūpaṁ tava yādisañca,

Vehāyasaṁ gacchasi tiṭṭhasī ca;

Pucchāmi taṁ nārada etamatthaṁ,

Atha kena vaṇṇena tavāyamiddhi”.

“Saccañca dhammo ca damo ca cāgo,

Guṇā mamete pakatā purāṇā;

Teheva dhammehi susevitehi,

Manojavo yena kāmaṁ gatosmi”.