巴利《小部》· 本生

“Accheramācikkhasi puññasiddhiṁ,

Sace hi etehi yathā vadesi;

Pucchāmi taṁ nārada etamatthaṁ,

Puṭṭho ca me sādhu viyākarohi”.

“Pucchassu maṁ rāja tavesa attho,

Yaṁ saṁsayaṁ kuruse bhūmipāla;

Ahaṁ taṁ nissaṁsayataṁ gamemi,

Nayehi ñāyehi ca hetubhī ca”.

“Pucchāmi taṁ nārada etamatthaṁ,

Puṭṭho ca me nārada mā musā bhaṇi;

Atthi nu devā pitaro nu atthi,

Loko paro atthi jano yamāhu”.

“Attheva devā pitaro ca atthi,

Loko paro atthi jano yamāhu;

Kāmesu giddhā ca narā pamūḷhā,

Lokaṁ paraṁ na vidū mohayuttā”.

“Atthīti ce nārada saddahāsi,

Nivesanaṁ paraloke matānaṁ;

Idheva me pañca satāni dehi,

Dassāmi te paraloke sahassaṁ”.

“Dajjemu kho pañca satāni bhoto,

Jaññāmu ce sīlavantaṁ vadaññuṁ;

Luddaṁ taṁ bhontaṁ niraye vasantaṁ,

Ko codaye paraloke sahassaṁ.

Idheva yo hoti adhammasīlo,

Pāpācāro alaso luddakammo;

Na paṇḍitā tasmiṁ iṇaṁ dadanti,

Na hi āgamo hoti tathāvidhamhā.

Dakkhañca posaṁ manujā viditvā,

Uṭṭhānakaṁ sīlavantaṁ vadaññuṁ;

Sayameva bhogehi nimantayanti,

Kammaṁ karitvā puna māharesi.

Ito cuto dakkhasi tattha rāja,

Kākolasaṅghehi vikassamānaṁ;

Taṁ khajjamānaṁ niraye vasantaṁ,

Kākehi gijjhehi ca senakehi;

Sañchinnagattaṁ ruhiraṁ savantaṁ,

Ko codaye paraloke sahassaṁ.

Andhaṁtamaṁ tattha na candasūriyā,

Nirayo sadā tumulo ghorarūpo;

Sā neva rattī na divā paññāyati,

Tathāvidhe ko vicare dhanatthiko.

Sabalo ca sāmo ca duve suvānā,

Pavaddhakāyā balino mahantā;

Khādanti dantehi ayomayehi,

Ito paṇunnaṁ paralokapattaṁ.

Taṁ khajjamānaṁ niraye vasantaṁ,

Luddehi vāḷehi aghammigehi ca;

Sañchinnagattaṁ ruhiraṁ savantaṁ,

Ko codaye paraloke sahassaṁ.

Usūhi sattīhi ca sunisitāhi,

Hananti vijjhanti ca paccamittā;

Kāḷūpakāḷā nirayamhi ghore,

Pubbe naraṁ dukkaṭakammakāriṁ.

Taṁ haññamānaṁ niraye vajantaṁ,

Kucchismiṁ passasmiṁ vipphālitūdaraṁ;

Sañchinnagattaṁ ruhiraṁ savantaṁ,

Ko codaye paraloke sahassaṁ.

Sattī usū tomarabhiṇḍivālā,

Vividhāvudhā vassanti tattha devā;

Patanti aṅgāramivaccimanto,

Silāsanī vassati luddakamme.

Uṇho ca vāto nirayamhi dussaho,

Na tamhi sukhaṁ labbhati ittarampi;

Taṁ taṁ vidhāvantamalenamāturaṁ,

Ko codaye paraloke sahassaṁ.

Sandhāvamānampi rathesu yuttaṁ,

Sajotibhūtaṁ pathaviṁ kamantaṁ;

Patodalaṭṭhīhi sucodayantaṁ,

Ko codaye paraloke sahassaṁ.

Tamāruhantaṁ khurasañcitaṁ giriṁ,

Vibhiṁsanaṁ pajjalitaṁ bhayānakaṁ;

Sañchinnagattaṁ ruhiraṁ savantaṁ,

Ko codaye paraloke sahassaṁ.

Tamāruhantaṁ pabbatasannikāsaṁ,

Aṅgārarāsiṁ jalitaṁ bhayānakaṁ;

Sudaḍḍhagattaṁ kapaṇaṁ rudantaṁ,

Ko codaye paraloke sahassaṁ.

Abbhakūṭasamā uccā,

kaṇṭakanicitā dumā;

Ayomayehi tikkhehi,

naralohitapāyibhi.

Tamāruhanti nāriyo,

narā ca paradāragū;

Coditā sattihatthehi,

yamaniddesakāribhi.

Tamāruhantaṁ nirayaṁ,

simbaliṁ ruhiramakkhitaṁ;

Vidaḍḍhakāyaṁ vitacaṁ,

āturaṁ gāḷhavedanaṁ.

Passasantaṁ muhuṁ uṇhaṁ,

pubbakammāparādhikaṁ;

Dumagge vitacaṁ gattaṁ,

ko taṁ yāceyya taṁ dhanaṁ.

Abbhakūṭasamā uccā,

asipattācitā dumā;

Ayomayehi tikkhehi,

naralohitapāyibhi.

Tamāruhantaṁ asipattapādapaṁ,

Asīhi tikkhehi ca chijjamānaṁ;

Sañchinnagattaṁ ruhiraṁ savantaṁ,

Ko codaye paraloke sahassaṁ.

Tato nikkhantamattaṁ taṁ,

asipattācitā dumā;

Sampatitaṁ vetaraṇiṁ,

ko taṁ yāceyya taṁ dhanaṁ.

Kharā kharodakā tattā,

duggā vetaraṇī nadī;

Ayopokkharasañchannā,

tikkhā pattehi sandati.

Tattha sañchinnagattaṁ taṁ,

vuyhantaṁ ruhiramakkhitaṁ;

Vetaraññe anālambe,

ko taṁ yāceyya taṁ dhanaṁ”.

“Vedhāmi rukkho viya chijjamāno,

Disaṁ na jānāmi pamūḷhasañño;

Bhayānutappāmi mahā ca me bhayā,

Sutvāna kathā tava bhāsitā ise.

Āditte vārimajjhaṁva,

dīpaṁvoghe mahaṇṇave;