巴利《小部》· 本生

Andhakāreva pajjoto,

tvaṁ nosi saraṇaṁ ise.

Atthañca dhammaṁ anusāsa maṁ ise,

Atītamaddhā aparādhitaṁ mayā;

Ācikkha me nārada suddhimaggaṁ,

Yathā ahaṁ no nirayaṁ pateyyaṁ”.

“Yathā ahū dhataraṭṭho,

Vessāmitto aṭṭhako yāmataggi;

Usindaro cāpi sivī ca rājā,

Paricārakā samaṇabrāhmaṇānaṁ.

Ete caññe ca rājāno,

ye saggavisayaṁ gatā;

Adhammaṁ parivajjetvā,

dhammaṁ cara mahīpati.

Annahatthā ca te byamhe,

ghosayantu pure tava;

Ko chāto ko ca tasito,

ko mālaṁ ko vilepanaṁ;

Nānārattānaṁ vatthānaṁ,

ko naggo paridahissati.

Ko panthe chattamāneti,

pādukā ca mudū subhā;

Iti sāyañca pāto ca,

ghosayantu pure tava.

Jiṇṇaṁ posaṁ gavāssañca,

māssu yuñja yathā pure;

Parihārañca dajjāsi,

adhikārakato balī.

Kāyo te rathasaññāto,

manosārathiko lahu;

Avihiṁsāsāritakkho,

saṁvibhāgapaṭicchado.

Pādasaññamanemiyo,

hatthasaññamapakkharo;

Kucchisaññamanabbhanto,

vācāsaññamakūjano.

Saccavākyasamattaṅgo,

apesuññasusaññato;

Girāsakhilanelaṅgo,

mitabhāṇisilesito.

Saddhālobhasusaṅkhāro,

nivātañjalikubbaro;

Athaddhatānatīsāko,

sīlasaṁvaranandhano.

Akkodhanamanugghātī,

dhammapaṇḍarachattako;

Bāhusaccamapālambo,

ṭhitacittamupādhiyo.

Kālaññutācittasāro,

vesārajjatidaṇḍako;

Nivātavuttiyottako,

anatimānayugo lahu.

Alīnacittasanthāro,

vuddhisevī rajohato;

Sati patodo dhīrassa,

dhiti yogo ca rasmiyo.

Mano dantaṁ pathaṁ neti,

samadantehi vāhibhi;

Icchā lobho ca kummaggo,

ujumaggo ca saṁyamo.

Rūpe sadde rase gandhe,

vāhanassa padhāvato;

Paññā ākoṭanī rāja,

tattha attāva sārathi.

Sace etena yānena,

samacariyā daḷhā dhiti;

Sabbakāmaduho rāja,

na jātu nirayaṁ vaje”.

“Alāto devadattosi,

sunāmo āsi bhaddaji;

Vijayo sāriputtosi,

moggallānosi bījako.

Sunakkhatto licchaviputto,

guṇo āsi acelako;

Ānando sā rucā āsi,

yā rājānaṁ pasādayi.

Uruvelakassapo rājā,

pāpadiṭṭhi tadā ahu;

Mahābrahmā bodhisatto,

evaṁ dhāretha jātakan”ti.

Mahānāradakassapajātakaṁ aṭṭhamaṁ.