巴利《小部》· 长老尼偈

Therīgāthā 14.1

Tiṁsanipāta

Subhājīvakambavanikātherīgāthā

Jīvakambavanaṁ rammaṁ,

Gacchantiṁ bhikkhuniṁ subhaṁ;

Dhuttako sannivāresi,

Tamenaṁ abravī subhā.

“Kiṁ te aparādhitaṁ mayā,

Yaṁ maṁ ovariyāna tiṭṭhasi;

Na hi pabbajitāya āvuso,

Puriso samphusanāya kappati.

Garuke mama satthusāsane,

Yā sikkhā sugatena desitā;

Parisuddhapadaṁ anaṅgaṇaṁ,

Kiṁ maṁ ovariyāna tiṭṭhasi.

Āvilacitto anāvilaṁ,

Sarajo vītarajaṁ anaṅgaṇaṁ;

Sabbattha vimuttamānasaṁ,

Kiṁ maṁ ovariyāna tiṭṭhasi”.

“Daharā ca apāpikā casi,

Kiṁ te pabbajjā karissati;

Nikkhipa kāsāyacīvaraṁ,

Ehi ramāma supupphite vane.

Madhurañca pavanti sabbaso,

Kusumarajena samuṭṭhitā dumā;

Paṭhamavasanto sukho utu,

Ehi ramāma supupphite vane.

Kusumitasikharā ca pādapā,

Abhigajjantiva māluteritā;

Kā tuyhaṁ rati bhavissati,

Yadi ekā vanamogahissasi.

Vāḷamigasaṅghasevitaṁ,

Kuñjaramattakareṇuloḷitaṁ;

Asahāyikā gantumicchasi,

Rahitaṁ bhiṁsanakaṁ mahāvanaṁ.

Tapanīyakatāva dhītikā,

Vicarasi cittalateva accharā;

Kāsikasukhumehi vaggubhi,

Sobhasī suvasanehi nūpame.

Ahaṁ tava vasānugo siyaṁ,

Yadi viharemase kānanantare;

Na hi matthi tayā piyattaro,

Pāṇo kinnarimandalocane.

Yadi me vacanaṁ karissasi,

Sukhitā ehi agāramāvasa;

Pāsādanivātavāsinī,

Parikammaṁ te karontu nāriyo.

Kāsikasukhumāni dhāraya,

Abhiropehi ca mālavaṇṇakaṁ;

Kañcanamaṇimuttakaṁ bahuṁ,

Vividhaṁ ābharaṇaṁ karomi te.

Sudhotarajapacchadaṁ subhaṁ,

Gonakatūlikasanthataṁ navaṁ;

Abhiruha sayanaṁ mahārahaṁ,

Candanamaṇḍitasāragandhikaṁ.

Uppalaṁ cudakā samuggataṁ,

Yathā taṁ amanussasevitaṁ;

Evaṁ tvaṁ brahmacārinī,

Sakesaṅgesu jaraṁ gamissasi”.

“Kiṁ te idha sārasammataṁ,

Kuṇapapūramhi susānavaḍḍhane;

Bhedanadhamme kaḷevare,

Yaṁ disvā vimano udikkhasi”.

“Akkhīni ca tūriyāriva,

Kinnariyāriva pabbatantare;

Tava me nayanāni dakkhiya,

Bhiyyo kāmaratī pavaḍḍhati.

Uppalasikharopamāni te,

Vimale hāṭakasannibhe mukhe;

Tava me nayanāni dakkhiya,

Bhiyyo kāmaguṇo pavaḍḍhati.

Api dūragatā saramhase,

Āyatapamhe visuddhadassane;

Na hi matthi tayā piyattaro,

Nayanā kinnarimandalocane”.

“Apathena payātumicchasi,

Candaṁ kīḷanakaṁ gavesasi;

Meruṁ laṅghetumicchasi,

Yo tvaṁ buddhasutaṁ maggayasi.

Natthi hi loke sadevake,

Rāgo yatthapi dāni me siyā;

Napi naṁ jānāmi kīriso,

Atha maggena hato samūlako.

Iṅgālakuyāva ujjhito,

Visapattoriva aggito kato;

Napi naṁ passāmi kīriso,

Atha maggena hato samūlako.

Yassā siyā apaccavekkhitaṁ,

Satthā vā anupāsito siyā;

Tvaṁ tādisikaṁ palobhaya,

Jānantiṁ so imaṁ vihaññasi.

Mayhañhi akkuṭṭhavandite,

Sukhadukkhe ca satī upaṭṭhitā;

Saṅkhatamasubhanti jāniya,

Sabbattheva mano na limpati.

Sāhaṁ sugatassa sāvikā,

Maggaṭṭhaṅgikayānayāyinī;

Uddhaṭasallā anāsavā,

Suññāgāragatā ramāmahaṁ.

Diṭṭhā hi mayā sucittitā,

Sombhā dārukapillakāni vā;

Tantīhi ca khīlakehi ca,

Vinibaddhā vividhaṁ panaccakā.

Tamhuddhaṭe tantikhīlake,

Vissaṭṭhe vikale parikrite;

Na vindeyya khaṇḍaso kate,

Kimhi tattha manaṁ nivesaye.

Tathūpamā dehakāni maṁ,

Tehi dhammehi vinā na vattanti;

Dhammehi vinā na vattati,

Kimhi tattha manaṁ nivesaye.

Yathā haritālena makkhitaṁ,

Addasa cittikaṁ bhittiyā kataṁ;

Tamhi te viparītadassanaṁ,

Saññā mānusikā niratthikā.

Māyaṁ viya aggato kataṁ,

Supinanteva suvaṇṇapādapaṁ;

Upagacchasi andha rittakaṁ,

Janamajjheriva rupparūpakaṁ.

Vaṭṭaniriva koṭarohitā,