巴利《小部》· 长老尼偈

Therīgāthā 16.1

Mahānipāta

Sumedhātherīgāthā

Mantāvatiyā nagare,

Rañño koñcassa aggamahesiyā;

Dhītā āsiṁ sumedhā,

Pasāditā sāsanakarehi.

Sīlavatī cittakathā,

Bahussutā buddhasāsane vinitā;

Mātāpitaro upagamma,

Bhaṇati “ubhayo nisāmetha.

Nibbānābhiratāhaṁ,

Asassataṁ bhavagataṁ yadipi dibbaṁ;

Kimaṅgaṁ pana tucchā kāmā,

Appassādā bahuvighātā.

Kāmā kaṭukā āsī,

Visūpamā yesu mucchitā bālā;

Te dīgharattaṁ niraye,

Samappitā haññante dukkhitā.

Socanti pāpakammā,

Vinipāte pāpavaddhino sadā;

Kāyena ca vācāya ca,

Manasā ca asaṁvutā bālā.

Bālā te duppaññā,

Acetanā dukkhasamudayoruddhā;

Desente ajānantā,

Na bujjhare ariyasaccāni.

Saccāni amma buddhavaradesitāni,

Te bahutarā ajānantā ye;

Abhinandanti bhavagataṁ,

Pihenti devesu upapattiṁ.

Devesupi upapatti,

Asassatā bhavagate aniccamhi;

Na ca santasanti bālā,

Punappunaṁ jāyitabbassa.

Cattāro vinipātā,

Duve ca gatiyo kathañci labbhanti;

Na ca vinipātagatānaṁ,

Pabbajjā atthi nirayesu.

Anujānātha maṁ ubhayo,

Pabbajituṁ dasabalassa pāvacane;

Appossukkā ghaṭissaṁ,

Jātimaraṇappahānāya.

Kiṁ bhavagate abhinanditena,

Kāyakalinā asārena;

Bhavataṇhāya nirodhā,

Anujānātha pabbajissāmi.

Buddhānaṁ uppādo vivajjito,

Akkhaṇo khaṇo laddho;

Sīlāni brahmacariyaṁ,

Yāvajīvaṁ na dūseyyaṁ”.

Evaṁ bhaṇati sumedhā,

Mātāpitaro “na tāva āhāraṁ;

Āharissaṁ gahaṭṭhā,

Maraṇavasaṁ gatāva hessāmi”.

Mātā dukkhitā rodati pitā ca,

Assā sabbaso samabhihato;

Ghaṭenti saññāpetuṁ,

Pāsādatale chamāpatitaṁ.

“Uṭṭhehi puttaka kiṁ soci,

Tena dinnāsi vāraṇavatimhi;

Rājā anīkaratto,

Abhirūpo tassa tvaṁ dinnā.

Aggamahesī bhavissasi,

Anikarattassa rājino bhariyā;

Sīlāni brahmacariyaṁ,

Pabbajjā dukkarā puttaka.

Rajje āṇā dhanamissariyaṁ,

Bhogā sukhā daharikāsi;

Bhuñjāhi kāmabhoge,

Vāreyyaṁ hotu te putta”.

Atha ne bhaṇati sumedhā,

“Mā edisikāni bhavagatamasāraṁ;

Pabbajjā vā hohiti,

Maraṇaṁ vā me na ceva vāreyyaṁ.

Kimiva pūtikāyamasuciṁ,

Savanagandhaṁ bhayānakaṁ kuṇapaṁ;

Abhisaṁviseyyaṁ bhastaṁ,

Asakiṁ paggharitaṁ asucipuṇṇaṁ.

Kimiva tahaṁ jānantī,

Vikūlakaṁ maṁsasoṇitupalittaṁ;

Kimikulālayaṁ sakuṇabhattaṁ,

Kaḷevaraṁ kissa diyyati.

Nibbuyhati susānaṁ,

Aciraṁ kāyo apetaviññāṇo;

Chuddho kaḷiṅgaraṁ viya,

Jigucchamānehi ñātīhi.

Chuddhūna naṁ susāne,

Parabhattaṁ nhāyanti jigucchantā;

Niyakā mātāpitaro,

Kiṁ pana sādhāraṇā janatā.

Ajjhositā asāre,

Kaḷevare aṭṭhinhārusaṅghāte;

Kheḷassuccārassava,

Paripuṇṇe pūtikāyamhi.

Yo naṁ vinibbhujitvā,

Abbhantaramassa bāhiraṁ kayirā;

Gandhassa asahamānā,

Sakāpi mātā jiguccheyya.

Khandhadhātuāyatanaṁ,

Saṅkhataṁ jātimūlakaṁ dukkhaṁ;

Yoniso anuvicinantī,

Vāreyyaṁ kissa iccheyyaṁ.

Divase divase tisatti,

Satāni navanavā pateyyuṁ kāyamhi;

Vassasatampi ca ghāto,

Seyyo dukkhassa cevaṁ khayo.

Ajjhupagacche ghātaṁ,

Yo viññāyevaṁ satthuno vacanaṁ;

‘Dīgho tesaṁ saṁsāro,

Punappunaṁ haññamānānaṁ’.

Devesu manussesu ca,

Tiracchānayoniyā asurakāye;

Petesu ca nirayesu ca,

Aparimitā dissare ghātā.

Ghātā nirayesu bahū,

Vinipātagatassa pīḷiyamānassa;

Devesupi attāṇaṁ,

Nibbānasukhā paraṁ natthi.

Pattā te nibbānaṁ,