巴利《小部》· 长老尼偈

Gaṇhantaṁ dahanti neva muñcantaṁ;

Ukkopamā hi kāmā,

Dahanti ye te na muñcanti.

Mā appakassa hetu,

Kāmasukhassa vipulaṁ jahī sukhaṁ;

Mā puthulomova baḷisaṁ,

Gilitvā pacchā vihaññasi.

Kāmaṁ kāmesu damassu,

Tāva sunakhova saṅkhalābaddho;

Kāhinti khu taṁ kāmā,

Chātā sunakhaṁva caṇḍālā.

Aparimitañca dukkhaṁ,

Bahūni ca cittadomanassāni;

Anubhohisi kāmayutto,

Paṭinissaja addhuve kāme.

Ajaramhi vijjamāne,

Kiṁ tava kāmehi yesu jarā;

Maraṇabyādhigahitā,

Sabbā sabbattha jātiyo.

Idamajaramidamamaraṁ,

Idamajarāmaraṁ padamasokaṁ;

Asapattamasambādhaṁ,

Akhalitamabhayaṁ nirupatāpaṁ.

Adhigatamidaṁ bahūhi,

Amataṁ ajjāpi ca labhanīyamidaṁ;

Yo yoniso payuñjati,

Na ca sakkā aghaṭamānena”.

Evaṁ bhaṇati sumedhā,

Saṅkhāragate ratiṁ alabhamānā;

Anunentī anikarattaṁ,

Kese ca chamaṁ khipi sumedhā.

Uṭṭhāya anikaratto,

Pañjaliko yācatassā pitaraṁ so;

“Vissajjetha sumedhaṁ,

Pabbajituṁ vimokkhasaccadassā”.

Vissajjitā mātāpitūhi,

pabbaji sokabhayabhītā;

Cha abhiññā sacchikatā,

aggaphalaṁ sikkhamānāya.

Acchariyamabbhutaṁ taṁ,

Nibbānaṁ āsi rājakaññāya;

Pubbenivāsacaritaṁ,

Yathā byākari pacchime kāle.

“Bhagavati koṇāgamane,

Saṅghārāmamhi navanivesamhi;

Sakhiyo tisso janiyo,

Vihāradānaṁ adāsimha.

Dasakkhattuṁ satakkhattuṁ,

Dasasatakkhattuṁ satāni ca satakkhattuṁ;

Devesu uppajjimha,

Ko pana vādo manussesu.

Devesu mahiddhikā ahumha,

Mānusakamhi ko pana vādo;

Sattaratanassa mahesī,

Itthiratanaṁ ahaṁ āsiṁ.

So hetu so pabhavo,

Taṁ mūlaṁ sāva sāsane khantī;

Taṁ paṭhamasamodhānaṁ,

Taṁ dhammaratāya nibbānaṁ.

Evaṁ karonti ye sadda-

hanti vacanaṁ anomapaññassa;

Nibbindanti bhavagate,

Nibbinditvā virajjantī”ti.

Itthaṁ sudaṁ sumedhā therī gāthāyo abhāsitthāti.

Mahānipāto niṭṭhito.

Samattā therīgāthāyo

Gāthāsatāni cattāri,

asīti puna cuddasa;

Theriyekuttarasatā,

sabbā tā āsavakkhayāti.

Therīgāthāpāḷi niṭṭhitā.