上座部律藏犍度（巴利原文）

“Atthi, bhagavā”ti.

“Kiṁ tassa, bhikkhave, bhikkhuno ābādho”ti?

“Tassa, bhante, āyasmato bhagandalābādho, ākāsagotto vejjo satthakammaṁ karotī”ti.

Vigarahi buddho bhagavā—

“ananucchavikaṁ, bhikkhave, tassa moghapurisassa, ananulomikaṁ, appatirūpaṁ, assāmaṇakaṁ, akappiyaṁ, akaraṇīyaṁ.

Kathañhi nāma so, bhikkhave, moghapuriso sambādhe satthakammaṁ kārāpessati.

Sambādhe, bhikkhave, sukhumā chavi, duropayo vaṇo, dupparihāraṁ satthaṁ.

Netaṁ, bhikkhave, appasannānaṁ vā pasādāya …pe…

vigarahitvā …pe…

dhammiṁ kathaṁ katvā bhikkhū āmantesi—

“na, bhikkhave, sambādhe satthakammaṁ kārāpetabbaṁ.

Yo kārāpeyya, āpatti thullaccayassā”ti.

Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū—

“bhagavatā satthakammaṁ paṭikkhittan”ti—

vatthikammaṁ kārāpenti.

Ye te bhikkhū appicchā, te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti—

“kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū vatthikammaṁ kārāpessantī”ti.

Atha kho te bhikkhū bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ.

“Saccaṁ kira, bhikkhave, chabbaggiyā bhikkhū vatthikammaṁ kārāpentī”ti?

“Saccaṁ, bhagavā”ti …pe…

vigarahitvā dhammiṁ kathaṁ katvā bhikkhū āmantesi—

“na, bhikkhave, sambādhassa sāmantā dvaṅgulā satthakammaṁ vā vatthikammaṁ vā kārāpetabbaṁ.

Yo kārāpeyya, āpatti thullaccayassā”ti.

9. Manussamaṁsapaṭikkhepakathā

Atha kho bhagavā rājagahe yathābhirantaṁ viharitvā yena bārāṇasī tena cārikaṁ pakkāmi.

Anupubbena cārikaṁ caramāno yena bārāṇasī tadavasari.

Tatra sudaṁ bhagavā bārāṇasiyaṁ viharati isipatane migadāye.

Tena kho pana samayena bārāṇasiyaṁ suppiyo ca upāsako suppiyā ca upāsikā ubhatopasannā honti, dāyakā, kārakā, saṅghupaṭṭhākā.

Atha kho suppiyā upāsikā ārāmaṁ gantvā vihārena vihāraṁ pariveṇena pariveṇaṁ upasaṅkamitvā bhikkhū pucchati—

“ko, bhante, gilāno, kassa kiṁ āhariyatū”ti?

Tena kho pana samayena aññatarena bhikkhunā virecanaṁ pītaṁ hoti.

Atha kho so bhikkhu suppiyaṁ upāsikaṁ etadavoca—

“mayā kho, bhagini, virecanaṁ pītaṁ.

Attho me paṭicchādanīyenā”ti.

“Suṭṭhu, ayya, āhariyissatī”ti

gharaṁ gantvā antevāsiṁ āṇāpesi—

“gaccha, bhaṇe, pavattamaṁsaṁ jānāhī”ti.

“Evaṁ, ayye”ti kho so puriso suppiyāya upāsikāya paṭissuṇitvā kevalakappaṁ bārāṇasiṁ āhiṇḍanto na addasa pavattamaṁsaṁ.

Atha kho so puriso yena suppiyā upāsikā tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā suppiyaṁ upāsikaṁ etadavoca—

“natthayye pavattamaṁsaṁ.

Māghāto ajjā”ti.

Atha kho suppiyāya upāsikāya etadahosi—

“tassa kho gilānassa bhikkhuno paṭicchādanīyaṁ alabhantassa ābādho vā abhivaḍḍhissati, kālaṅkiriyā vā bhavissati.

Na kho metaṁ patirūpaṁ yāhaṁ paṭissuṇitvā na harāpeyyan”ti.

Potthanikaṁ gahetvā ūrumaṁsaṁ ukkantitvā dāsiyā adāsi—

“handa, je, imaṁ maṁsaṁ sampādetvā amukasmiṁ vihāre bhikkhu gilāno, tassa dajjāhi.

Yo ca maṁ pucchati, ‘gilānā’ti paṭivedehī”ti uttarāsaṅgena ūruṁ veṭhetvā ovarakaṁ pavisitvā mañcake nipajji.

Atha kho suppiyo upāsako gharaṁ gantvā dāsiṁ pucchi—

“kahaṁ suppiyā”ti?

“Esāyya, ovarake nipannā”ti.

Atha kho suppiyo upāsako yena suppiyā upāsikā tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā suppiyaṁ upāsikaṁ etadavoca—

“kissa nipannāsī”ti?

“Gilānāmhī”ti.

“Kiṁ te ābādho”ti?

Atha kho suppiyā upāsikā suppiyassa upāsakassa etamatthaṁ ārocesi.

Atha kho suppiyo upāsako—

“acchariyaṁ vata bho, abbhutaṁ vata bho.

Yāva saddhāyaṁ suppiyā pasannā, yatra hi nāma attanopi maṁsāni pariccattāni.

Kimpimāya aññaṁ kiñci adeyyaṁ bhavissatī”ti—

haṭṭho udaggo yena bhagavā tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi.

Ekamantaṁ nisinno kho suppiyo upāsako bhagavantaṁ etadavoca—

“adhivāsetu me, bhante, bhagavā svātanāya bhattaṁ, saddhiṁ bhikkhusaṅghenā”ti.

Adhivāsesi bhagavā tuṇhībhāvena.

Atha kho suppiyo upāsako bhagavato adhivāsanaṁ viditvā uṭṭhāyāsanā bhagavantaṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā pakkāmi.

Atha kho suppiyo upāsako tassā rattiyā accayena paṇītaṁ khādanīyaṁ bhojanīyaṁ paṭiyādāpetvā bhagavato kālaṁ ārocāpesi—“kālo, bhante, niṭṭhitaṁ bhattan”ti.

Atha kho bhagavā pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya yena suppiyassa upāsakassa nivesanaṁ tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā paññatte āsane nisīdi, saddhiṁ bhikkhusaṅghena.

Atha kho suppiyo upāsako yena bhagavā tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhāsi.

Ekamantaṁ ṭhitaṁ kho suppiyaṁ upāsakaṁ bhagavā etadavoca—“kahaṁ, suppiyā”ti?

“Gilānā, bhagavā”ti.

“Tena hi āgacchatū”ti.

“Na, bhagavā, ussahatī”ti.

“Tena hi pariggahetvāpi ānethā”ti.

Atha kho suppiyo upāsako suppiyaṁ upāsikaṁ pariggahetvā ānesi.

Tassā saha dassanena bhagavato tāva mahāvaṇo ruḷho ahosi succhavilomajāto.

Atha kho suppiyo ca upāsako suppiyā ca upāsikā—

“acchariyaṁ vata bho, abbhutaṁ vata bho.

Tathāgatassa mahiddhikatā mahānubhāvatā, yatra hi nāma saha dassanena bhagavato tāva mahāvaṇo ruḷho bhavissati succhavilomajāto”ti—

haṭṭhā udaggā buddhappamukhaṁ bhikkhusaṅghaṁ paṇītena khādanīyena bhojanīyena sahatthā santappetvā sampavāretvā bhagavantaṁ bhuttāviṁ onītapattapāṇiṁ ekamantaṁ nisīdiṁsu.

Atha kho bhagavā suppiyañca upāsakaṁ suppiyañca upāsikaṁ dhammiyā kathāya sandassetvā samādapetvā samuttejetvā sampahaṁsetvā uṭṭhāyāsanā pakkāmi.

Atha kho bhagavā etasmiṁ nidāne etasmiṁ pakaraṇe bhikkhusaṅghaṁ sannipātāpetvā bhikkhū paṭipucchi—

“ko, bhikkhave, suppiyaṁ upāsikaṁ maṁsaṁ viññāpesī”ti?

Evaṁ vutte, so bhikkhu bhagavantaṁ etadavoca—“ahaṁ kho, bhante, suppiyaṁ upāsikaṁ maṁsaṁ viññāpesin”ti.

“Āhariyittha, bhikkhū”ti?

“Āhariyittha, bhagavā”ti.

“Paribhuñji tvaṁ, bhikkhū”ti?

“Paribhuñjāmahaṁ, bhagavā”ti.

“Paṭivekkhi tvaṁ, bhikkhū”ti?

“Nāhaṁ, bhagavā, paṭivekkhin”ti.

Vigarahi buddho bhagavā …pe…

kathañhi nāma tvaṁ, moghapurisa, appaṭivekkhitvā maṁsaṁ paribhuñjissasi.

Manussamaṁsaṁ kho tayā, moghapurisa, paribhuttaṁ.

Netaṁ, moghapurisa, appasannānaṁ vā pasādāya …pe…

vigarahitvā dhammiṁ kathaṁ katvā bhikkhū āmantesi—

“santi, bhikkhave, manussā saddhā pasannā, tehi attanopi maṁsāni pariccattāni.

Na, bhikkhave, manussamaṁsaṁ paribhuñjitabbaṁ.

Yo paribhuñjeyya, āpatti thullaccayassa.

Na ca, bhikkhave, appaṭivekkhitvā maṁsaṁ paribhuñjitabbaṁ.

Yo paribhuñjeyya, āpatti dukkaṭassā”ti.

10. Hatthimaṁsādipaṭikkhepakathā

Tena kho pana samayena rañño hatthī maranti.

Manussā dubbhikkhe hatthimaṁsaṁ paribhuñjanti, bhikkhūnaṁ piṇḍāya carantānaṁ hatthimaṁsaṁ denti.

Bhikkhū hatthimaṁsaṁ paribhuñjanti.

Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti—

“kathañhi nāma samaṇā sakyaputtiyā hatthimaṁsaṁ paribhuñjissanti.

Rājaṅgaṁ hatthī, sace rājā jāneyya, na nesaṁ attamano assā”ti.

Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ.

“Na, bhikkhave, hatthimaṁsaṁ paribhuñjitabbaṁ.

Yo paribhuñjeyya, āpatti dukkaṭassā”ti.

Tena kho pana samayena rañño assā maranti.

Manussā dubbhikkhe assamaṁsaṁ paribhuñjanti, bhikkhūnaṁ piṇḍāya carantānaṁ assamaṁsaṁ denti.

Bhikkhū assamaṁsaṁ paribhuñjanti.

Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti—

“kathañhi nāma samaṇā sakyaputtiyā assamaṁsaṁ paribhuñjissanti.

Rājaṅgaṁ assā, sace rājā jāneyya, na nesaṁ attamano assā”ti.

Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ.

“Na, bhikkhave, assamaṁsaṁ paribhuñjitabbaṁ.

Yo paribhuñjeyya, āpatti dukkaṭassā”ti.

Tena kho pana samayena manussā dubbhikkhe sunakhamaṁsaṁ paribhuñjanti, bhikkhūnaṁ piṇḍāya carantānaṁ sunakhamaṁsaṁ denti.

Bhikkhū sunakhamaṁsaṁ paribhuñjanti.

Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti—